Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

13.4.16

ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΧΑΪΚΟΥ του Kobayashi Issa για την ΙΟΥΛΙΑ και την ΖΩΗ

Φίλες και Φίλοι καλημέρα, η σημερινή ανάρτηση αφορά τα Λακωνικά Χαϊκου της Ιαπωνέζικης ποίησης, αυτά τα ποιήματα χαρακτηρίζονται για τη σαφήνεια τους, την πεμπτουσία τους, τις εικόνες που κρύβουν, την συμπυκνωμένη σοφία, και κυρίως για την μεγαλειώδη γοητεία τους. Θα μου επιτρέψετε ν' αφιερώσω αυτά τα μαργαριτάρια σε δυο υπέροχα πλάσματα, σε δυο κοπέλες που θαυμάζω, σε δυο κορίτσια που θεωρώ πως εκφράζουν με τον τρόπο τους όσα και τα ποιήματα Χαϊκου. Αυτά τα γοητευτικά πλάσματα ακούν στα ονόματα ΙΟΥΛΙΑ-ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ ΚΑΙ ΖΩΗ-ΑΡΜΟΝΙΑ. Τις εύχομαι να είναι καλότυχες, δημιουργικές και κυρίως να έχουν τη δυνατότερη καλή επιλογή όταν αποφασίσουν να επιλέξουν τον σύντροφο της ζωής τους. Με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση ο Επικούρειος Πέπος.

Μια πεταλούδα στον κήπο. Το παιδάκι μπουσουλάει, εκείνη πετάει. Μπουσουλάει-πετάει…
*
Νύχτα. Φεγγάρι. Τα σαλιγκάρια τραγουδούν στο τσουκάλι.
*
Στο φρέσκο χορτάρι αφήνει η μοντέρνα γυναίκα τον τύπο των γλουτών της.
*
Ανάμεσα στα κόκκινα άνθη της δαμασκηνιάς
στεγνώνει η γάτα η βρεγμένη.
*
Άνθισαν οι κερασιές. Κάτι πεθαίνει. Ετοιμαστείτε.
*
Φυσάει. Μας έπνιξε στη σκόνη ο θάνατος.
*
Μυρίζονται, μυρίζουν, οι ερωτευμένες γάτες.
*
Βρέχει άνοιξη στην πόρτα της αγάπης μου.
*
Όταν ερωτεύονται τα νιάτα, βρέχει στα ψηλά βουνά.
*
Κι η αγριόγατα στον έρωτα γατούλα είναι.
*
Βρόμικος, κοντός, σκονισμένος ο θάμνος. Κι όμως ανθίζει.
*
Έπεσε ένα φύλλο. Έβαλε το καπέλο του το σκυλί και πάει…
*
Ούτε κι αυτός έχει όρεξη να μαζέψει το χιόνι: το σκιάχτρο.
*
Μοιάζει σαν να διαβάζει ένα βιβλίο στον ουρανό της νύχτας: βατράχι.
*
Για να βγάλει το ψωμί του το αηδόνι πέφτουν τα φύλλα.
*
Τα παιδιά που παίζουν παριστάνοντας του κορμοράνους, είναι συχνά πιο όμορφα
από τους κορμοράνους.
*
Δεν ξέρω οι άνθρωποι… πάντως τα σκιάχτρα κάποτε λυγίζουν.
*
Κοιμάται, ξυπνάει, χασμουριέται
η γάτα και πάει να κάνει έρωτα.
*
Ζούμε σκαρφαλωμένοι στη σκεπή
της κόλασης για να δούμε τα λουλούδια.
*
Ιουλία και Ζωή δυο υπέροχα πλάσματα!! χαρείτε τα
*
Ο τόπος μου: ακόμα κι η ομίχλη είναι αρχαία.
*
Η ζέστη σήμερα θολώνει τα πάντα: ετούτοι οι δυο τάφοι μοιάζουν με παλιούς καλούς φίλους.
*
Στο τέλος τέλος, το νέο χορτάρι είναι… ε, ναι, λοιπόν: νέο!
*
Όταν το αηδόνι κρύβεται στο πεύκο… τραγουδάει το πεύκο!
*
Τιθασεύοντας τη σάρκα κινείται ανάμεσα στ’ αγκάθια… το βατράχι.
*
Η Ζωή τον Ιούλιο είναι υπέροχη, το γνωρίζει καλά η Ιουλία.
*
Άραγε η Ζωή από τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες ποιον θα επέλεγε;
σίγουρα τον Ιούλιο για ευνόητους λόγους.
*
Ξημερώνει. Οι άνθρωποι φορούν τα πρόσωπά τους.
*
Όσο πετούν μπεκάτσες, οι άνθρωποι θα ερωτεύονται.
*
Το ίδιο σκοτάδι φορούν οι άνθρωποι, όταν πέφτουν τα φύλλα στα βουνά.
*
Όπου γυρίσω να κοιτάξω: βιολέτες. Τι μοναξιά κι αυτή!
*
Από πού έρχονται τα ουράνια τόξα τον Ιούλιο;
ιδού η απορία της Ιουλίας.
*
Πώς άνθισαν έτσι τα λιβάδια; Κάτι κάνει εκεί ο έρωτας.
*
Στο κεφάλι του αρχιερέα κάνουν έρωτα οι μύγες.
*
Όταν πεθαίνουμε αρχίζει η γιορτή των καντηλιών.
*
Κάθε Πρωτοχρονιά, ξαναγίνομαι παιδί. Κάτι είναι κι αυτό!
*
Με φορέματα και γούνες μπορούμε να τα κρύψουμε όλα;
*
Ω θεέ της νέας χρονιάς, βοήθησέ μας
ν’ αντέξουμε κι ετούτη τη χρονιά!


Ο ποιητής και βουδιστής ιερέας Kobayashi Issa, ένας από τους τέσσερις κορυφαίους του ιαπωνικού χαϊκού, γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1763, στο χωριό Kashiwabara –σήμερα τμήμα της πόλης Shinano-machi, της κεντρικής Ιαπωνίας– και έχασε τη μητέρα του σε ηλικία τριών ετών· ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε, γεγονός που τον έκανε παιδί μοναχικό και αλλοπρόσαλλο. Δε γνωρίζουμε πού και πώς έμαθε γράμματα. Ούτε πώς έγινε ιερέας. Από τα δεκατέσσερα μέχρι τα τριάντα οχτώ του χρόνια περιηγήθηκε την Ιαπωνία. Παντρεύτηκε δύο φορές και έχασε τρία παιδιά και την πρώτη του σύζυγο. Έγραψε περί τα 20.000 χαϊκού. Η ποίησή του είναι σταθερά προσηλωμένη στην ανθρώπινη τραγωδία. Η ανθρώπινη ύπαρξη σχετίζεται με τη φύση ειρωνικά. Το μέγεθος του ανθρώπινου παραλογισμού φαίνεται από τη σύγκριση των πράξεών του με τις φυσικές διαδικασίες.
Ο Κομπαγιάσι Ίσα πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1827, στο σπίτι όπου γεννήθηκε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: