Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

20.7.16

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΚΑ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Φίλες και Φίλοι σήμερα 20/07/2016 θα σας παρουσιάσω το δεύτερο μέρος από το γράμμα του Αρκά-Αρκάδιου-Πανούλη, εντωμεταξύ είχαμε ένα ευχάριστο νέο, ο Αρκάς παραμένει στην διεκδίκηση μιας θέσης για Ελεγκτής Εναέριας Κυκλοφορίας στην Υ.Π.Α. Στο πρώτο ξεκαθάρισμα που έγινε απέρριψαν 200 υποψήφιους ας ελπίσουμε πως η τελική κατάταξη θα τον βρει εντός, άλλωστε τα προσόντα τα έχει και με το παραπάνω. Το δεύτερο καλό νέο ήρθε από την μητέρα της Έφης-Άλκηστης η οποία τηλεφώνησε στους οικοδεσπότες για να τους ευχαριστήσει για την φιλοξενία της κόρης, μιας κόρης που επέστρεψε ''μαγεμένη'' από αυτά που έζησε το τριήμερο στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι. Το επισημαίνω γιατί στη ζωή μου έχω γνωρίσει πολλές φορές την αχαριστία της φιλοξενίας, της φιλοξενίας που για τον Επικούρειο Πέπο είναι στη ζωή του ό,τι και το αλάτι στο φαγητό, είναι οπαδός του Ξένιου Δία του Θεού της φιλοξενίας της αρχαιότητας. Το γράμμα του Αρκά το παρουσιάζω γιατί εκτός τον άλλων είναι και το χρονικό του τριημέρου, άρα ας το δούμε ως ένα χρονογράφημα και όχι μόνο. 
Συνέχεια: Η Κυριακή μας βρήκε να κοιμόμαστε μέχρι τις πρώτες μεσημεριανές ώρες, στον ύπνο μου συνέχισα να βλέπω την Έφη-Άλκηστη να τραγουδάει, και τον πατέρα της Κωνσταντίνας να χορεύει, αυτά τα δυο συμβάντα με είχαν συνεπάρει. Κάποια στιγμή, θα πρέπει η ώρα να ήταν 14.00; ακούω από το παράθυρο του Αρχηγείου Πανούλη!!!!!!!!!! Ήταν ο Mr Pepos με καλούσε για το μεσημεριανό, η κυρία Λαμπρινή μας είχε ετοιμάσει Φιογκάκια με κιμά. . . . Respect!!!!!!!!! Εγώ και ο Mr Pepos τελειώσαμε πιο αργά γιατί απολαμβάναμε την κάθε πιρουνιά!!!!!!!! αυτό ήταν το κυρίως πιάτο, υπήρχε και σαλάτα χωριάτικη με όλα τα ήδη από το χωριό, υπήρχε επίσης ένα καταπληκτικό σαγανάκι και φυσικά οίνος που τον μετατρέψαμε σε κρασί!!!!!!!!! το οποίο ο οινοχόος μας ο Mr Pepos μας το έβαζε σε σωστή αναλογία, δηλαδή 3 μέρη νερού, και ένα οίνου!!!! με βάση την βιβλιογραφία αυτή είναι η σωστή αναλογία που τηρούσαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Το συμπόσιο έκλεισε με φρούτα εποχής και γαλατόπιτα της μητέρας της κυρίας Λαμπρινής η οποία ήταν καταπληκτική!!!!! Εάν παραμέναμε λίγο ακόμα στο Γοργογύρι εγώ και η Έφη θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα με τα κιλά μας, η κυρία Λαμπρινή είναι άριστη μαγείρισσα και είναι αδύνατον να αντισταθείς στα γευστικότατα φαγητά που ετοιμάζει.
Ακολούθως αράξαμε στο Αρχηγείο της ΟΚΡΑ για μια μίνι σιέστα γιατί το βράδυ θα είχαμε πάλι έξοδο. Αυτή τη φορά ήμουν περίεργος να δω τι θα κάνει ο Mr Pepos με τις μουσικές του, άραγε τι επιλογή θα έκανε; προσπάθησα να αντισταθώ στον όποιο μαγικό τρόπο του Mr Pepou μήπως και καταλάβω το πως πετυχαίνει το παράδοξο να μας κοιμίζει αμέσως λες και κρατάει καποια μπαγκέτα και σαν διευθυντής ορχήστρας με το που την κουνάει να νιώθουμε τα βλέφαρά μας τόσο βαριά που αυτόματα βρισκόμαστε στην αγκαλιά του Μορφέα. 
Είπα μέσα μου, Mr Pepo σήμερα δεν θα μου τη σκάσε τε, και για να αντισταθούμε εγώ και η Έφη-Άλκηστη ξεκινήσαμε να διαβάζουμε, η Έφη Patty Smith ι εγώ Ραφαηλίδη για τους λαούς της Ευρώπης, εντωμεταξύ έριχνα κλεφτές ματιές να δω τι κάνει ο Mr Pepos γιατί σκέφτηκα πως ίσως οι φίλοι του η Ιάπωνες να του έχουν μάθει κάποια μυστικά αυθυποβολής και να μας κοιμίζει μ' αυτό τον τρόπο, δεν παρατήρησα κάτι περίεργο και περίμενα ν' ακούσω τις μουσικές, αυτή τη φορά μας έδειξε το σχετικό c.d. ήταν μουσικές από το Περού!!!!!!!!! βασικά ο Mr Pepos έχει μουσικές απ' όλο τον κόσμο αφού λόγω του ότι του άρέσουν τα ταξίδια έχει επισκεφθεί πάρα πολλές χώρες.
Θα σας φανεί παράξενο αλλά σε λίγο βρισκόμουν ήδη στις αγκαλιές των μουσών!!!!!!!!!! Παίζει να έκανα και τον πιο βαθύ ύπνο της ζωής μου. Όταν ξύπνησα ρώτησα την Έφη-Άλκηστη αν θυμόταν τις μουσικές και μου είπε: Αστειεύεσαι; ούτε καν την εισαγωγή δεν άκουσα, μην ασχολείσαι μου είπε, το θέμα θα το λύσω εγώ αργότερα ως ψυχολόγος, ίσως ο Mr Pepos μας το εξήγηση κάποτε, χθες πάντως που τον ρώτησα μου είπε, είναι η αύρα του Αρχηγείου και η θετική ενέργεια που αναδύεται από την αυλή των θαυμάτων!!!!!!!!!!
Κατά τις έξι το απόγευμα ακούστηκε το κλασικό: Πανούλη!!!!!! ξανά από τον Mr Pepo... ήταν η ώρα να σηκωθούμε,η  δική μου έκκληση για λίγα ακόμα λεπτά σιέστας δεν έγινε αποδεκτή γιατί εντωμεταξύ η Κωνσταντίνα είχε τηλεφωνήσει πως θα πέρναγε να μας πάρει για να πάμε βόλτα στα Τρίκαλα. Εννοείται πως εγώ και η Έφη ενθουσιαστήκαμε και ξεκινήσαμε να ετοιμαζόμαστε, όταν πήγα να δώ το σχετικό c.d. που υποτίθεται πως θα άκουγα διαπίστωσα πως ο ενισχυτής ήταν κλειστός!!!!!!!!!!!!! αφού ο Mr Pepos δεν είχε έρθει ξανά στο Αρχηγείο πως είναι δυνατόν να είχε κλείσει; Μήπως τελικά ο Mr Pepos κάνει πως μας βάζει μουσικές αλλά στην ουσία δεν της βάζει; 
Πράγματι σε λίγο ήρθε η Κωνσταντίνα πολύ όμορφα ντυμένη και ξεκινήσαμε για την πόλη των Τρικάλων η οποία απέχει 18 χιλιόμετρα. Τα Τρίκαλα είναι μια φανταστική πόλη, με το ποτάμι να δίνει μια ξεχωριστή αίγλη και vibe!!! Η Ασκληπιού με τα πολλά και όμορφα kafe και τον κόσμο έξω σε προδιαθέτει θετικά και επιβάλλει επιτακτικά ένα Fredo. Παρέα με τα δυο κορίτσια συζητήσαμε για πολλά και διάφορα θέματα, και απολαύσαμε ιδιαίτερα τις όμορφες στιγμές που ζούσαμε. Η βόλτα που ακολούθησε στο ποτάμι (δυστυχώς δεν έχω τις καταπληκτικές φωτογραφίες απ' αυτή τη βόλτα γιατί ο Αρκάς ξέχασε να μου τις περάσει στον υπολογιστή) με ενθουσίασε ιδιαίτερα καθώς επρόκειτο για ένα σκηνικό ξένο σε 'μας τους Αθηναίους. Ο ιδιαίτερος φωτισμός, σε θαλασσί απόχρωση της γέφυρας του Ληθαίου ποταμού αποτέλεσε και ερέθισμα για φωτογράφηση σε ποικίλες πόζες. Είναι πραγματικά τυχεροί -που λέει και ο ποιητής- οι διαμένοντες σ' αυτή την υπέροχη πόλη αφού πρόκειται για μια ζωντανή πόλη, κινητική και δραστήρια, με όμορφες παρουσίες, και πολλά ποδήλατα. Καποια στιγμή με βαριά καρδιά αποφασίσαμε πως έπρεπε να επιστρέψουμε, καθ' όλη τη διάρκεια της επιστροφής τόσο η Έφη-Άλκηστη όσο και η οδηγός μας  Κωνσταντίνα επιδόθηκαν στο τραγούδι, έντεχνου κυρίως στυλ, δίδοντας άλλο χρώμα στη διαδρομή. Κάποια στιγμή σκέφτηκα μήπως το προηγούμενο βράδυ θα έπρεπε να έχουν πει και κάποια τραγούδια μαζί; κορίτσια τι λέτε; Έτσι κι αλλιώς πρόκειται για καταπληκτικά κορίτσια!!!!!!!!! Mr Pepo συμφωνείται; 
Η Κωνσταντίνα μεταξύ άλλων μας υποσχέθηκε να μας επισκεφθεί στην Αθήνα τον Αύγουστο!!!!! Ελπίζω να κρατήσει το λόγο της...... Θα γίνει χαμός!!!!!! Κατά τις έντεκα επιστρέψαμε στο σπίτι όπου μας περίμεναν οι Mr Pepos, κυρία Λαμπρινή, και ο Θεόφραστος να έχουν ετοιμάσει δείπνο με καλαμάκια κοτόπουλο, πατάτες, πίτες, σαλάτα, μια ειδική σος που είχε ετοιμάσει ο Mr Pepos και που ελπίζω κάποια στιγμή να μου πει το μυστικό της επιτυχίας, και λίγα μπυρόνια!!!!!!!!!! Η Κωνσταντίνα ως φιλόλογος έδωσε τη δική της χροιά στη συζήτηση και η ώρα πέρασε δημιουργικά και ευχάριστα, με πολλές αναφορές στα αμφιθέατρα των σχολών. Κατά τις 02.30 αποφασίσαμε να το διαλύσουμε γιατί ακουγόμασταν σε όλη τη γειτονιά. Όταν έφυγε η Κωνσταντίνα νομίσαμε πως κάπου εκεί θα έκλεινε και η βραδιά, έλα όμως που η Έφη-Άλκηση είχε άλλη άποψη!!!!! Ίσως αυτό που έγινε μετά να ήταν πράγματι επέμβαση της αυλής των Θαυμάτων!!!!! Ακολούθησε βραδιά ποίησης με Δημουλά, Λειβαδίτη, Ρίτσο και η βραδιά έκλεισε μ ' ένα καταπληκτικό ποίημα της Έφης-Άλκηστης!!!!!!!!!!! Αυτό το τελευταίο σκηνικό ο Mr Pepos το χάρηκε ιδιαίτερα γιατί του θύμησε τις βραδιές ποίησης στην αυλή των Θαυμάτων με τα κορίτσια της Λ.Ο.Γ.
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σ' ενα ποίημα της Δημουλά που μιλάει για τη δύση, όταν το βρείτε και το διαβάσετε τότε θα καταλάβετε τι εννοώ. Τελικά το θαύμα συνετελέσθει!!!!! Η Αυλή επιβεβαίωσε τον τίτλο της ως αυλή των Θαυμάτων. Αυτό ήταν ΄΄ενα μικρό οδοιπορικό για το θαυμάσιο τριήμερο που πέρασα στο Γοργογύρι, ευχαριστώ την κυρία Λαμπρινή, τον Mr Pepo, την Έφη-Άλκηστη, τον Θεόφραστο, και όλα τα κορίτσια της Λ.Ο.Γ. Μετά τιμής Αρκάς-Αρκάδιος-Πανούλης
Σημείο Αναγνωρίσεως
άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.

Στολίζεις κάποιο πάρκο.
Από μακριά εξαπατάς.
Θαρρεί κανείς πως έχεις ελαφρά ανακαθήσει
να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο που είδες,
πως παίρνεις φόρα να το ζήσεις.
Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο:
δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου
μ’ ένα σκοινί μαρμάρινο
κι η στάση σου είναι η θέλησή σου
κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις
την αγωνία του αιχμαλώτου.
Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη:
αιχμάλωτη.
Δεν μπορείς ούτε μια βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,
ούτε μια ελαφριά μαργαρίτα.
Δεμένα είναι τα χέρια σου.
Και δεν είν’ το μάρμαρο μόνο ο Άργος.
Αν κάτι πήγαινε ν’ αλλάξει
στην πορεία των μαρμάρων,
αν άρχιζαν τ’ αγάλματα αγώνες
για ελευθερίες και ισότητες,
όπως οι δούλοι,
οι νεκροί
και το αίσθημά μας,
εσύ θα πορευόσουνα
μες στην κοσμογονία των μαρμάρων
με δεμένα πάλι τα χέρια, αιχμάλωτη.

Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.
Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε
στο μάρμαρο ο γλύπτης
κι υπόσχονται οι γοφοί σου
ευγονία αγαλμάτων,
καλή σοδειά ακινησίας.
Για τα δεμένα χέρια σου, που έχεις
όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,
σε λέω γυναίκα.

Σε λέω γυναίκα
γιατ’ είσ’ αιχμάλωτη.

Πηγή: http://www.himara.gr

Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Ὁ ἔρωτας,
ὄνομα οὐσιαστικόν,
πολὺ οὐσιαστικόν,
ἑνικοῦ ἀριθμοῦ,
γένους οὔτε θηλυκοῦ, οὔτε ἀρσενικοῦ,
γένους ἀνυπεράσπιστου.
Πληθυντικὸς ἀριθμὸς
οἱ ἀνυπεράσπιστοι ἔρωτες.

Ὁ φόβος,
ὄνομα οὐσιαστικὸν
στὴν ἀρχὴ ἑνικὸς ἀριθμὸς
καὶ μετὰ πληθυντικὸς
οἱ φόβοι.
Οἱ φόβοι
γιὰ ὅλα ἀπὸ δῶ καὶ πέρα.

Ἡ μνήμη,
κύριο ὄνομα τῶν θλίψεων,
ἑνικοῦ ἀριθμοῦ
μόνον ἑνικοῦ ἀριθμοῦ
καὶ ἄκλιτη.
Ἡ μνήμη, ἡ μνήμη, ἡ μνήμη.

Ἡ νύχτα,
Ὄνομα οὐσιαστικόν,
Γένους θηλυκοῦ,
Ἑνικὸς ἀριθμός.
Πληθυντικὸς ἀριθμὸς
Οἱ νύχτες.
Οἱ νύχτες ἀπὸ δῶ καὶ πέρα.

(ἀπὸ τὰ Ποιήματα, Ἴκαρος 1998)









ο γαμπρός περιμένει τη νύφη (αναπαράσταση)
η νύφη έτοιμη ν' ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας (αναπαράσταση)
ο πνευματικός πατέρας συνοδεύει τη νύφη στην εκκλησία (αναπαράσταση)
ο γαμπρός λάμπει από τη χαρά του.

το ζευγάρι υπό το βλέμμα της ''μητέρας'' της νύφης.





αμέσως μετά το γάμο χαμόγελα ευτυχίας.
η νύφη γεμάτη αγωνία ρωτάει αν έφθασε ο γαμπρός στην εκκλησία.


στο χορό η Δολέντσια, η Ζαν ντ' Αρκ και η μητέρα της. να μας ζήσουν, άντε και στα μεγαλύτερα!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: