Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

15.11.16

Λόγια φιλοσοφίας, η φιλοσοφώντας τα λόγια των φιλοσόφων.

«Οι πολέμαρχοι του οικονομικού πολέμου έχουν βάλει στην πρέσα τον πλανήτη και τον ξεζουμίζουν. Χτυπάνε τα κράτη και τη νομοθετική τους εξουσία, αμφισβητούν τη λαϊκή κυριαρχία, υπονομεύουν τη δημοκρατία, ρημάζουν τη φύση και καταστρέφουν τους ανθρώπους και τις ατομικές τους ελευθερίες. Αμφισβητούν ευθέως και ολοκληρωτικά το δικαίωμα του ανθρώπου στην ευτυχία».
Ζαν Ζίγκλερ , “H Aυτοκρατορία της Ντροπής”, εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, σελ. 256

«Για να έχουμε φιλικές σχέσεις με όλα τα κομμάτια της ανθρωπότητας, θα πρέπει να έχουμε φιλικές σχέσεις με όλα τα κομμάτια του εαυτού μας.» Λιούις Μάμφορντ, “Οι μεταμορφώσεις του Aνθρώπου”, Νησίδες, σελ. 167

«Διακινδυνεύοντας να φανώ γελοίος, επιτρέψτε μου να πω ότι ο αληθινός επαναστάτης οδηγείται από ένα μεγαλειώδες αίσθημα αγάπης. Είναι αδύνατον να σκεφτώ έναν γνήσιο επαναστάτη χωρίς αυτή την ιδιότητα».
Τσε Γκεβάρα
«Οι μύθοι είναι, πρώτα απ΄όλα, ψυχικές εκδηλώσεις που αντανακλούν την φυση της ψυχής»
Καρλ Γιούνγκ, “Η Ολοκλήρωση της Προσωπικότητας”, εκδ. Σπαγειρια, σελ. 74
«Oι άνθρωποι δεν είναι πάντοτε διατεθειμένοι να πεθάνουν ήσυχα. Διότι η λιμοκτονία που σε ορισμένους φέρνει λήθαργο και την ανημποριά της απόγνωσης, σε άτομα διαφορετικού ταπεραμέντου προξενεί τη νευρική αστάθεια της υστερίας και τρελή απόγνωση. Και αυτοί στην απελπισία τους μπορεί να ανατρέψουν τα υπολείμματα οργάνωσης και να καταποντίσουν τον πολιτισμό».
Ρόμπερτ Χεϊλμπρόνερ, “Οι φιλόσοφοι του οικονομικού κόσμου”, εκδ. Κριτική, 2000, σελ. 354, απόσπασμα από το βιβλίο του Τζόν Μέιναρντ Κέυνς, "Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης"
«Είμαστε υποχρεωμένοι να παίρνουμε αποφάσεις όλο και μεγαλύτερης σημασίας βασιζόμενοι σε όλο και πιο αβέβαιες πληροφορίες.
Η απλή πίστη στην επιστήμη που χαρακτήριζε την πρώτη νεωτερικότητα είναι ανεπαρκής».
Ούλριχ Μπεκ, “Ελευθερία ή Καπιταλισμός”, εκδ. Καστανιώτη, σελ. 247
«Αν η ανθρωπότητα εγκαταλείψει τον ορθό λόγο και την ηθική, χάνει και το δικαίωμα της ύπαρξης. Το σημερινό αδιέξοδο είναι πρωτοφανές. Αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων είναι πλέον πνευματική και πολιτική απαίτηση». Φρανσουά Μορέν, “Ένας Κόσμος Χωρίς την Wall Street;”, Εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 113

«Καλύτερα ν’ ανάψεις ένα κερί, παρά να διαμαρτύρεσαι για το σκοτάδι.»
Παροιμία των Κουακέρων
«Ο πόλεμος του ανθρώπου με τον εαυτό του σκεπάζεται εύκολα με το μίσος ενάντια σε κάποιον άλλο που τοποθετείται «αναπληρωματικά» για την δική του περιφρόνηση.»
Γιόζεφ Ράτνερ, “Ψυχολογία του Βάθους και Ανθρωπισμός”, εκδόσεις Μπουκουμάνης, 1969, σελ. 120
«Ο άνθρωπος έχει την μόνη φυσική αρετή, όπου ακόμη και ο πιο φλογερός κατήγορος των ανθρωπίνων ιδιοτήτων αναγκάζεται να ομολογήσει. Και αυτή η αρετή είναι η συμπάθεια».
Ζαν Ζακ Ρουσσώ , “Κοινωνική Ανισότητα”, εκδόσεις Δαρεμά, σελ. 40
«Η ζωή έχει ακόμη πάρα πολλές δυνατότητες για να τις περιλάβουν τα σχέδια μιας μόνο γενιάς, οι ελπίδες και οι πεποιθήσεις ενός μόνο στοχαστή».
Μάμφορντ Λιούις, “Η Ουτοπία, οι Δαίμονες της Ψυχής και η προοπτική του Ανθρώπου”, εκδόσεις Νησίδες, Σελ. 13
«Επειδή αποτελεί παγκόσμιο πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι μόνο όσα γνωρίζει η συνείδησή του, θεωρεί τον εαυτό του άκακο, προσθέτοντας Έτσι στην κακοήθεια και την ηλιθιότητα» (…)
«Είναι επιπόλαιο, παράλογο και ψυχικά ανθυγιεινό να παραβλέπουμε τις αντιδράσεις του ασυνείδητου» (…)
«Κανείς δεν φαίνεται να προσέχει πως ο σεβασμός του λόγου, που για μια ορισμένη φάση της ιστορικής ανάπτυξης υπήρξε απαραίτητος. Έχει και μια επικίνδυνη σκιώδη πλευρά» (…)
«Τα λογικά επιχειρήματα συνοδεύονται από κάποια επιτυχία όσο η συναισθηματικότητα μιας δεδομένης κατάστασης δεν υπερβαίνει το κρίσιμο σημείο. Αν η συγκινησιακή «θερμοκρασία» ξεπεράσει αυτό το επίπεδο, η πιθανότητα της αποτελεσματικότητας της λογικής ελαττώνεται και τη θέση της παίρνει η προπαγάνδα και οι χιμαιρικές ονειροφαντασιώσεις. Αυτό σημαίνει πως εκλύεται ένα είδος συλλογικής καταληψίας που εξελίσσεται Ραγδαία σε ψυχική επιδημία» (…)
Καρλ Γιούνγκ, Ο Ανεξερεύνητος Εαυτός, εκδόσεις ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ, σελ. 85, 76, 70 & 11
«Αντί να κινδυνεύουμε από άγρια θηρία, βράχους και πλημμύρες, σήμερα κινδυνεύουμε από τις στοιχειακές δυνάμεις της ίδιας μας της ψυχής». (…)
«Οι άνθρωποι, ξεχνούν το βασικό, ότι δηλαδή η ψυχική ζωή είναι μόνο στο ελάχιστο ταυτόσημη με το συνειδητό και τα τεχνάσματά του και ότι το μεγαλύτερο μέρος της αποτελείται από μη συνειδητά γεγονότα». (…)
«Ο μηχανισμός της συμβατικότητας κρατάει τους ανθρώπους σε κατάσταση ασυνειδητότητας και τότε, σαν άγρια θηρία, τρέχουν προς τις συνηθισμένες τους διεξόδους χωρίς την ανάγκη της συνειδητής εκλογής». (…)
«Αυτή η επίδραση των καλλίτερων συμβατικοτήτων είναι αναπόδραστη και ταυτόχρονα ένας τρομερός κίνδυνος». (…)
«Όταν δημιουργούνται νέες καταστάσεις, απρόβλεπτες από τις παλιές συμβατικότητες, τότε, το ανθρώπινο όν που η ρουτίνα το είχε κρατήσει σε κατάσταση ασυνειδησίας, γεμίζει από πανικό, ακριβώς σαν ένα ζώο, και με αποτελέσματα το ίδιο απρόβλεπτα». (…)
Καρλ Γιούνγκ, “Η Ολοκλήρωση της Προσωπικότητας”, εκδόσεις Σπαγείρια, σελ. 340-343
«Ανά πάσα στιγμή όλες μας οι καυχησιές για επιστημονική επάρκεια και πρόοδο ενδέχεται να εκμηδενιστούν από πλανητικές συμφορές που έφεραν μυαλά τα οποία έχουν χάσει την ικανότητα να ασχολούνται με οργανικές και κοινωνικές πραγματικότητες»
Lewis Mumford, “Η Ουτοπία, οι Δαίμονες της Ψυχής και η Προοπτική του Ανθρώπου", εκδόσεις Νησίδες, 2011, σελ. 59
«Διαφωτισμός είναι η ανάδυση του ανθρώπου μέσα από την ανωριμότητα για την οποία υπεύθυνος είναι ο ίδιος. Ανωριμότητα είναι η ανικανότητα να χρησιμοποιήσεις το νου σου χωρίς την βοήθεια κάποιου άλλου».
Εμμανουήλ Κάντ, “Απάντηση του Ερωτήματος: Τι είναι ο Διαφωτισμός;”

«Όπως ακριβώς οι απαγορεύσεις άνοιγαν πάντα το δρόμο στην παραγωγή τοξικότερων προιόντων, έτσι και η απαγόρευση της θεωρητικής φαντασίας ανοίγει το δρόμο στην πολιτική παραφροσύνη».
Μαξ Χορκχάιμερ, Τέοντορ Αντόρνο, “Η Διαλεκτική του Διαφωτισμού”, Ύψιλον,1986,σελ. 13
«Ένα ον αισθάνεται (ηθικά) υποχρεωμένο μόνο αν είναι ελεύθερο, και κάθε κεχωρισμένη υποχρέωση προϋποθέτει την ελευθερία».
Henry Bergson, “Οι Δύο Πηγές της Ηθικής και της Θρησκείας”, εκδ. Νησίδες, 2006, σελ. 25
«Θα είμαστε πάντοτε εν δυνάμει εγκληματίες χάρη στην ανθρώπινη φύση μας.
Μόνο ο βλάκας αρνείται μόνιμα τις συνθήκες της ίδιας του της ύπαρξης.
Αλήθεια, αυτή η άρνηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει κάποιος όργανο του κακού».
Carl Jung, “Ο Ανεξερεύνητος Εαυτός”, Εκδόσεις Ιάμβλιχος, 1988, σελ. 86
«Κάθε τάξη καθοδηγείται από τη ζήλια και συναγωνίζεται με την τάξη που είναι η αμέσως ανώτερή της στην κοινωνική κλίμακα, ενώ δεν έχει καμία διάθεση να συγκριθεί με τις κατώτερές της ή τις πολύ ανώτερές της... Η αργόσχολη τάξη..., βρίσκεται στην κορυφή της κοινωνικής δομής, οι αξίες υπολογίζονται σύμφωνα με τα δικά της κριτήρια και ο τρόπος ζωής της καθορίζει το πρότυπο ευπρέπειας για όλη την κοινωνία... Κατά συνέπεια τα μέλη κάθε κοινωνικής τάξης αποδέχονται ως ιδανικό σαβουάρ βιβρ τον τρόπο ζωής της αμέσως ανώτερής τους και κατευθύνουν όλη τους την ενεργητικότητα στην κατάκτηση αυτού του ιδανικού...»
Veblen Thorstein, “Θεωρία της Αργόσχολης Τάξης”, εκδόσεις Κάλβος
, 1982

«Το ηθικό κακό έχει την αδιαχώριστη από την φύση του ιδιότητα να είναι ως προς τις προθέσεις του (κυρίως σε σχέση με άλλους ομοφρονούντες) ενάντιο προς τον εαυτό του και αυτοκαταστροφικό, έτσι κάνει τόπο στην (ηθική) αρχή του καλού, έστω και αν η πρόοδος που σημειώνει είναι βραδεία».
Immanuel Kant, “Προς την Αιώνια Ειρήνη”, εκδόσεις Πόλις, 2006, σελ. 126

«Η πνευματική μονομέρεια είναι κι αυτή μορφή αναλφαβητισμού». 
UNESCO, Βικιπαίδεια


«Η απώλεια του μέλλοντος οδηγεί στο παρελθόν, στην αναγέννηση του εθνικισμού και του θρησκευτικού φανατισμού».
Έντγκαρ Μορέν, Βικιπαίδεια
«Αυτοί που θα θελήσουν να πραγματευτούν χωριστά την πολιτική και την ηθική
δεν καταλαβαίνουν τίποτα για καμιά από τις δύο».
Jean
Jacques Rousseau, “Αιμίλιος”, εκδόσεις Πλέθρον, Τόμος Ά, σελ. 29
«Ο καλός τακτοποιεί τον εαυτό του σε σχέση με το σύνολο, ενώ ο κακός τακτοποιεί το σύνολο σε σχέση με τον εαυτό του. Ο δεύτερος γίνεται το κέντρο των πάντων».
Jean
-Jacques Rousseau, “Αιμίλιος”, εκδ. Πλέθρον, σελ. 124
«Όταν οι θεοί θέλουν να μας τιμωρήσουν, τότε εισακούν στις προσευχές μας».
Όσκαρ Ουάιλντ,
www.pegas.gr
«Οι άνθρωποι της εποχής μας φεύγουν, διαρκώς φεύγουν. Φεύγουν από ποιόν; Θα αποτολμήσω μια απάντηση.Από τον εαυτό τους. Όταν αυτός κάποτε τους προλαβαίνει, το βάζουν στα πόδια. Τρέχουν, για να μην τον συναντήσουν και αναγκαστούν να λογαριαστούν μαζί του, πράγμα φοβερά δυσάρεστο. Απόδειξη το γεγονός ότι αποστρέφονται την περισυλλογή, τον αργό ρυθμό ζωής, το διάλογο με αυτόν το σύντροφο που τους καταδιώκει».
Ε. Παπανούτσος
«Ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει την ευσπλαχνία βρίσκεται έξω από την ανθρωπότητα και ακόμη η ίδια λέξη ανθρωπότητα λογίζεται συχνά ως συνώνυμο της ευσπλαχνίας».
Schopenhauer Arthur, 2003, “Tα πάθη του Kόσμου”, Eκδ. Printa, σελ. 152
«Θα είμαστε πάντοτε εν δυνάμει εγκληματίες χάρη στην ανθρώπινη φύση μας. Μόνο ο βλάκας αρνείται μόνιμα τις συνθήκες της ίδιας του της ύπαρξης. Αλήθεια, αυτή η άρνηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει κάποιος όργανο του κακού».
Πηγή: solon.org.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: