Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

20.3.17

21 MAΡΤΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ένα μικρό αφιέρωμα στην Ιωάννα-Αλκμήνη, στον Φιλιππο, στην Λυδία, στον Δαμιανό, στον Ορέστη και στον Επικούρειο Κωνσταντίνο.

Βασίλης Ρώτας.
Έλα, ροδαυγή,/ ξύπνα το παιδί,
ξύπνα το μωρό,/ να μου το χαρώ,
ξύπνα το λουλούδι,/ το ξεπεταρούδι,
που μοσκοβολάει/ και χοροπηδάει
και γελάει και κλαίει/ και λογάκια λέει
και θα βγει στην πόλη/ να το χαίρoνται όλοι.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΛΛΗΣ
Με τι καμάρι περπατεί/ την κούκλα της κρατώντας
και με ένα σπάγκο το γατί/ ξοπίσω της τραβώντας!
Κοντά στην πόρτα σταματά/ πριν πάει πιο παραπέρα,
και τα πουλιά της χαιρετά/ με μια της καλημέρα.
Καλημερούδια σας, πουλιά,/ καλημερούδια, χήνα…
Την κούκλα λεν Τριανταφυλλιά/ και το γατί Ψιψίνα.
Κι αν με ρωτάτε και για πού,/ νωρίς τι τάχα βγήκα,
πάω να προφτάσω τον παππού/ που με φιλεύει σύκα.  

ΡΕΝΑ ΚΑΡΘΑΙΟΥ 
 Κόκορας χρυσός ο ήλιος/ στης αυγής το φράχτη βγαίνει.
Κικιρίκου, όλοι ξυπνήστε,/ κι είν’ η ώρα περασμένη!
Φως ανοίγει τις φτερούγες,/ το κεφάλι φως σηκώνει.
Φως στον κήπο, φως στο δρόμο,/ φως στον κόσμο ώς πέρα απλώνει.
Κικιρίκου! Κι ανεβαίνει,/ πάει ψηλά κλαρί κλαρί.
Φτάνει στ’ ουρανού το θόλο:/ Κικιρίκου! Κικιρί!
Σήκω, Τάσο, σήκω, Ρίνα,/ Πυθαγόρα, Ελένη, Νεοκλη, Δια!
Οι μικροί να παν σχολείο/ κι οι μεγάλοι στη δουλειά!

ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ 
Φεγγαράκι αληθινό/ βγαίνει πίσω απ’ το βουνό.
Μια φωνή τραγουδιστή/ στα σοκάκια κελαηδεί·
κάποιο αγόρι περπατεί,/ κάποιο αφρόντιστο παιδί:
– Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου, να περπατώ.
Φεγγαράκι μου καλό, /φέγγε, σε παρακαλώ,
φέγγε σ’ όλη την αυλή,/ στον ασβέστη, στα σκαλιά,
στου αντρέ* μας το γυαλί,/ στου παππού τ’ άσπρα μαλλιά,
φεγγαράκι μου λαμπρό,/ χαρωπό, λυπητερό.
Φεγγαράκι ταπεινό,/ στέκεσαι στον ουρανό…
Το τραγούδι το γλυκό/ χάνεται από τη γωνιά·
το παιδί, περαστικό,/ πήγε σ’ άλλη γειτονιά.
Της Ακρόπολης φεγγάρι,/ της Αθήνας το καμάρι!
Mες στον κόρφο μου βαλμένα/ να ’χα, για καρδιά μου, εσένα! 

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑΤΑ
1)
Ύπνε, που παίρνεις τα παιδιά,/ έλα πάρε και τούτο,
μικρό μικρό σου το ’δωκα,/ μεγάλο φέρε μου ’το·
μεγάλο σαν ψηλό βουνό,/ ίσιο σαν κυπαρίσσι
κι οι κλώνοι του ν’ απλώνονται/ σ’ ανατολή και δύση.  

 2)
Νάνι νάνι, νάνι νάνι/ ύπνον ήσυχο να κάνει.
Να κοιμάται να μερώνει,/ να ξυπνά να μεγαλώνει·
να κοιμάται σαν τ’ αρνάκι,/ να ξυπνά σαν τ’ αηδονάκι.
Μην πατάτε, μη βροντάτε·/ το παιδάκι μου κοιμάται…
3)
Νάνι, θά ’ρθει η μάνα σου/ απ’ το δαφνοπόταμο
κι από το γλυκό νερό,/ να σου φέρει λούλουδα,
λούλουδα, τριαντάφυλλα/ και μοσκογαρούφαλα.

4)
Κοιμήσου συ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.
Έλα, Χριστέ και Παναγιά, και πάρ’ το στους μπαξέδες
και γέμισε τους κόρφους του λουλούδια, μενεξέδες.
Κοιμήσου συ, παιδάκι μου, κι η μοίρα σου δουλεύει
και το καλό σου ριζικό σού κουβαλεί και φέρνει.
Κοιμάται νιο, κοιμάται νιο, κοιμάται νιο φεγγάρι,
κοιμάται το παιδάκι μου στ’ άσπρο το μαξιλάρι.
Ο ύπνος τρέφει τα μωρά κι η υγειά τα μεγαλώνει
και η κυρά η Παναγιά τα καλοξημερώνει. 

Ανιχνευτής ο μέγας παραμυθάς Fuji Tomo Kazu

Δεν υπάρχουν σχόλια: