Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

22.3.17

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ ΕΝΑΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

21 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ.
Φίλες και Φίλοι αγαπητές ποιητικές μορφές σας καλησπερίζω. Χθες λόγω της ημέρας αποφάσισα να παρευρεθώ σε μία από τις πάρα πολλές εκδηλώσεις που έγιναν στην Αθήνα, και όχι μόνο. Επέλεξα να παρακολουθήσω την παρουσίαση του ποιητή κ. ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΟΥΑΤΖΗ που έγινε στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Ζωγράφου, ο λόγος αυτής της επιλογής ήταν ένας και μοναδικός, ήταν ο εν λόγω ποιητής. Όσοι από σας δεν έχετε διαβάσει κάτι από τα γραπτά του κ. Δουατζή φροντίστε να το κάνετε σύντομα, δεν γράφει μόνο ποίηση, η ποίηση του βέβαια είναι το νέκταρ και οι αμβροσία. Είναι κατ' αρχάς ένας καταπληκτικός άνθρωπος, τόσο ευαίσθητος που στην εποχή μας είναι σπάνιο είδος. Πριν ξεκινήσει η εκδήλωση αναρωτήθηκα: είναι δυνατόν ένας Δουατζής να φέρει την άνοιξη; Όταν η εκδήλωση τελείωσε ήμασταν όλοι συνεπαρμένοι, κρίμα που ο χώρος δεν χωρούσε κι άλλο κόσμο. Όταν μετά την εκδήλωση το κουαρτέτο, πιάνο, βιολί, βιολοντέλο, κλαρινέτο μας παρουσίασαν 6 συνθέσεις τους η μαγεία συνεχίστηκε. Ήταν όλα υπέροχα, μοναδικά, μαγικά.  
ΥΓ. Στον ίδιο χώρο του πολιτιστικού κέντρου υπήρχε και έκθεση του δικού μας κορυφαίου σκιτσογράφου Μιχάλη Κουντούρη, έργα του θα σας παρουσιάσω σε ξεχωριστή ανάρτηση. Σας χαιρετώ με σεβασμό και ποιητική διάθεση ο Επικούρειος Πέπος.
O Γιώργος Δουατζής είναι συγγραφέας και ποιητής, δημοσιογράφος και ερασιτέχνης φωτογράφος. Έχει εκδώσει τα βιβλία (ποιητικές συλλογές, μελέτες, μυθιστορήματα, διηγήματα) : Γραφτά (1976), Τοπική Αυτοδιοίκηση (Εκδ. Εξάντας, 1986), Τα Μικρά (Εκδ. Κάκτος, 1996), Απάνθισμα Τάσου Λειβαδίτη (Εκδ. Κέδρος, 1997), Προς Δέκα Επιστολή (Εκδ. Μίλητος, 2001), Προς Δέκα Επιστολή – Τα Ανεπίδοτα (Εκδ. Κάκτος, 2002, Εκδ. Εξάντας, 2003), Σπονδές (Εκδ. Εξάντας, 2004), Τα Μικρά β’ (Εκδ. Εξάντας, 2004), Τα κόκκινα παπούτσια (Εκδ. Εξάντας, 2004), Το Κουμπί (Εκδ. Εξάντας, 2004), Περί Σχεδίου ο Λόγος (συλλογικό) (Εκδ. Κάκτος, 2006), Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη (Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, 2008), Τάσος Λειβαδίτης - Συνομιλία με το Νυχτερινό Επισκέπτη (συλλογικό-επιμέλεια) (Εκδ. Κέδρος, 2008), Περί Δημοσιογραφίας (Eκδ. Πεδίο, 2010). Μες στο 2010 αναμένεται να εκδοθούν τα βιβλία Μικρά γ', Εαρινές ψηφίδες, Φωτός Γραφήματα (Εκδόσεις Καπόν - λεύκωμα με φωτογραφίες και στίχους, σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λαμπίνα Μπενάτση)
..Α, πόσα ποιήματα χρειάζονται
για να στεγάσω τους αδύναμους
πόσα παραμύθια, για να φύγουν
θεριά και δράκοντες αληθινοί
 

5.
Πώς σε κατάντησαν πατρίδα οι δημοκόποι,
πώς...
με περιούσιο λαό χωρίς περιουσία
σε εξαπάτησαν με ψεύτικα φτιασίδια
σε κλείσανε στα τείχη τους
σε αλωνίζουν οι προστάτες
κι έγινες η περήφανη εσύ
τώρα ζητιάνα των βαρβάρων

που της στερήσανε το φως
για να εισπράξουμε έστω αργά
πως δεν υπάρχει πιο μεγάλη ενοχή
από την ανοχή μας

6.
Νόμισες δεν είναι πόλεμος
γιατί δεν είδες αίματα και τραυματίες
όμως είδες εκείνους τους νεκρούς
σκυμμένους σε κάδους σκουπιδιών
καταμεσήμερο στο κέντρο της πόλης
ικέτες στα απορρίμματα
μεγακαταστημάτων

τους πεινασμένους, τους εξάγγελους
νεκρούς να επαιτούν
τους είδες

Πόλεμος σου λέω, πόλεμος
χωρίς πυρομαχικά κι ομοβροντίες
στρατηγοί, τα γκρίζα κοστούμια
και τα κολλαριστά πουκάμισα
όπλα βαριά νέας γενιάς υπολογιστές
εξουσιάζοντες άθλιοι ευρωκυνηγοί
κινούν τα νήματα παράστασης σκιών
- έχουν σκιά οι νεκροί; θα πεις -
για ποια κοινωνία να μιλήσουμε

για ποια παράσταση
εδώ υπάρχει πόλεμος
σκοτώνει τις ελπίδες σου
κι ακόμα δεν τον βλέπεις

15.
Πόσοι είναι οι φίλοι
οι γνωστοί πόσοι

ποτέ δε μετρηθήκαμε
είμαστε απασχολημένοι
κρίνοντας τους άλλους
για να νιώσουμε ισχυρότεροι

Και πες μου

θέλω να μάθω την αλήθεια
πόσα χρόνια μετά τι;

Θα μάθω κάποτε
αν είναι πολύ αργά;

Τελικά ήταν σωτήριοι
τόσοι πολλοί μικροί θάνατοι;

...Αυτόν τον κόσμο φτιάξαμε;
Γι αυτόν αγωνιστήκαμε;
Πώς θα κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά;

...Να ήξερες με πόσο
λίγη αγάπη
θα άλλαζε ο κόσμος

 Επιμέλεια ανάρτησης από τον Πεπέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: