Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

17.3.17

Ενας μπαμπάς γράφει ποίημα για τη μητέρα του by Νewagemama


Ένα ποίημα του Κωνσταντίνου
Γύριζα δρόμους και στιγμές.
Πονούσα. Μου ‘λεγες «δεν φταις»
και σε ξεχνούσα.
Σαν ήμουνα στο μύθο μου
και αγαπούσα τάχα μου
και νάρκισσο με έλεγα….
«Τρως;», «ντύνεσαι;», «πώς τα περνάς;»
μου  ‘λεγες.
Μάνα μου.
«Καλώς το παιδί μου!»
και μια αγκαλιά την πιο θερμή
και τα φιλιά αληθινά.
Δυο τρεις στιγμές μονάχα
κι έφευγα.
Μάνα.

Και σε ξεχνούσα για καιρό πολύ
στους δρόμους μου
και στις στιγμές,
στις αγκαλιές και στις βρισιές…
Με διώχνανε και έκλαιγα
μ΄ αγάπαγαν και γέλαγα
κι εσύ εκεί.
Σαν παραθύρι ανοιχτό,
να περιμένεις τη στιγμή
ο ήλιος να’ βγει
και να  ‘ρθεί να σε ζεστάνει.
Μάνα.
Σταμάτησα να περπατώ.
Κοίταξα πίσω να σε δω
και μου γελούσες.
Μάνα

Πηγή: Newagemama

Δεν υπάρχουν σχόλια: