Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

8.4.17

Άρθρο του καθηγητή κ. Θεοδόση Τάσσιου στο ΒΗΜΑ 06/07/2008 πάντα επίκαιρο δυστυχώς

Ένα μικρό απόσπασμα.
''Παρακαλώ οργανώστε επισκέψεις πλήθους πολιτών μέσα στα κτίρια και τις αυλές των ελληνικών πανεπιστημίων: Τη βρωμιά και την ασχήμια που θα συναντήσετε σε πλείστους χώρους, συγκρίνετέ-την με την κατάσταση των δικών σας χώρων εργασίας - και τα ξαναλέμε. Και να σκεφθείς οτι μέσα σ' αυτήν την «ατμόσφαιρα», καλούμεθα εμείς και οι φοιτητές-μας να ασκήσομε το ευαίσθητο λειτούργημα της Παιδείας και της Ερευνας. Ασε τις ανεξίτηλες (άρα συσσωρευόμενες) γραφιστικές αηδίες με τις οποίες ορισμένοι πιστεύουν ότι θα... σώσουν τη Χώρα - αδιαφορώντας επιδεικτικά για τις συνθήκες λειτουργίας του Πανεπιστημίου.


Και πιο κάτω:
Ομως, τί στο διάβολο νόημα έχει το θράσος ενός φοιτητή να έρχεται στους χώρους εργασίας Διδασκόντων, Υπαλλήλων και Τεχνιτών (κανένας απ' αυτούς δέν είναι Εργοδότης-του, ούτε μέλος της Κυβέρνησης), και να τους πετάει έξω - δια της βίας δε αν αρνηθούν να φύγουν. Μ' άλλα λόγια, δέν ισχύει γι' αυτούς το Ασυλο. Γιατί; Είναι λέει «κατάληψη» - άρα καταργείται κάθε έννοια λογικής, δικαίου, δημοκρατίας (και ανθρωπισμού ενίοτε). Για να επιτευχθεί τί;
* Οι διωγμένοι απ' τους χώρους-τους, σου έφταιξαν; Οχι.
* Οι διωγμένοι θα πάν να διαμαρτυρηθούν στην Κυβέρνηση αντί για σένα; Οχι.
* Οι Σύλλογοι των διωγμένων έχουν αποφασίσει απεργία; Οχι. Πώς εσύ επιβάλλεις τη θέλησή-σου πάνω σε μέλη συνδικαλιστικού οργάνου άλλων εργαζομένων;
Κοντολογής, πρόκειται για πολλαπλή κατάργηση του Ασύλου, και για αποθέωση του παραλογισμού και δικαίωση της βίας - η οποία ασκείται στην τλήμονα Χώρα μας εκατό φορές το χρόνο - ενώ η ιστορική κατάληψη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973 έγινε μια φορά στα 50 χρόνια.

Όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω (ή όσα θέλετε λιγότερα) συμβαίνουν 30 χρόνια τώρα μέσα στο δημόσιο Πανεπιστήμιο. Τώρα πιά, τις συνέπειες τις βλέπουν όλοι: Η πλειονότητα των παιδιών-μας δέν τις χαίρονται τις σπουδές-των ως υποστασιακή ικανοποίηση. Κι, όλα μαζύ, δεν πετυχαίνουν σωστά τον μοναδικό στόχο του Πανεπιστημίου:
* Η άθλια οπτική, ακουστική και ψυχολογική ατμόσφαιρα δέν εμπνέει τη Σπουδή και την Ερευνα
* Οι κατ' έτος απώλειες διδακτικού χρόνου (και οι εμβαλωματικές αντικαταστάσεις του) έχουν μετατρέψει κάμποσες Σχολές σε απλά εξεταστικά κέντρα. Ντροπή.
* Οι διευκολυντικές πιέσεις των μπουκαδόρων έχουν φτωχύνει κάμποσα Προγράμματα Σπουδών («κάτω η εντατικοποίηση»), με αποτέλεσμα την χαμηλότερη στάθμη επιστημονικών (άρα και επαγγελματικών) προσόντων των Αποφοίτων μας. Κι ο Λαός περιμένει...
Ολα τούτα είναι εθνικές απώλειες, ασυγκρίτως μεγαλύτερες απ' τα φιλοδοξούμενα τυχόν οφέλη απ' την κομματικοποίηση του Πανεπιστημίου.
Και γιατί τα πάθαμε όλ' αυτά; Γιατί δέν το πήραμε είδηση νωρίτερα; Μα, διοτι το Πανεπιστήμιο είναι ο μόνος χώρος εθνικών δραστηριοτήτων ο οποίος είναι κλειστός, μαντρωμένος και «ανέγγιχτος» - είναι Νησίδα απουσίας Κοινωνικού Ελέγχου! Πράγματι, κανείς δεν δικαιούται να μπεί στο Πανεπιστήμιο, ή να ζητήσει απολογισμούς ή, κυρίως, να αποτρέψει τις αθλιότητες στις οποίες αναφέρθηκα. Διοτι η έννοια του Ασύλου (αυτή η ιδιότυπη αδυναμία Κοινωνικού Ελέγχου), έχει δυστυχώς κι άλλες δυσμενέστατες συνέπειες.
Δέν μπορεί η ελληνική κοινωνία να αξιολογήσει το έργο του δημόσιου Πανεπιστημίου. Γιατί; Διότι εμείς οι Δάσκαλοι, οχυρωμένοι πίσω απ' την αυτονομία(;) του Πανεπιστημίου, καθώς και πίσω απ' την κατανοητή καχυποψία-μας έναντι των εξωτερικών πιέσεων, δέν δεχόμαστε να μας κρίνει κανείς («κάτω η Αξιολόγηση»).''
Ο κ. Θεοδόσης Π. Τάσιος είναι ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: