Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

6.4.17

Antonio Stradivari. Ο μάγος κατασκευαστής βιολιών

Πυκνό μυστήριο κάλυπτε για χρόνια την μορφή του Αντώνιο Στραντιβάρι, του δεξιοτέχνη κατασκευαστή μουσικών εγχόρδων. Στοιχεία για την ζωή ενός στην κυριολεξία αγνώστου, έγιναν γνωστά κατόπιν μελέτης που έκαναν ερευνητές, μέσα από τα αρχεία συμβολαιογράφων της Κρεμόνας της πόλης δηλαδή που ο κατασκευαστής έζησε. Δύο ήταν τα προβλήματα που αφορούσαν τη ζωή του. Το πρώτο είχε να κάνει με τη προέλευση της οικογένειάς του και το δεύτερο με τα μυστικά της τέχνης κατασκευής, που κρατούσε επτασφράγιστα!
Οι οικογένεια Στραντιβάρι, είχε εγκατασταθεί στην Κρεμόνα πέντε αιώνες πριν από τη γέννηση του Αντώνιο. Τα αρχεία αυτής της πόλης της Λομβαρδίας, της Κρεμόνας δηλαδή, δυστυχώς καταστράφηκαν σε μεγάλο μέρος τους, κατά την εποχή όπου η Κρεμόνα βρίσκονταν υπό την κατοχή των Αυστριακών. Μεσολάβησαν πολλές γενιές νομικών, στρατιωτικών, πολιτικών, εκκλησιαστικών παραγόντων, στις οποίες το γερμανικό όνομα Στραντιβέρντ μεταβλήθηκε στο ιταλικό Στραντιβάρι. Διατηρούσαν μάλιστα και οικόσημο που απεικόνιζε ένα χρυσό δελφίνι σε ερυθρό φόντο κι ένα ερυθρό δελφίνι σε χρυσό φόντο!
Ο Αντώνιο Στραντιβάρι έδειξε από μικρός την κλίση του στην κατασκευή εγχόρδων, αφού σε ηλικία μόλις δέκα ετών ήταν μαθητής στο εργαστήριο του Νικολό Αμάτι. Εκεί έμαθε να είναι δεξιοτέχνης του ξύλου και τις λεπτομέρειες που αφορούσαν την κατασκευή οργάνων. Να διακρίνει τις ποιότητες των ξύλων και να κατασκευάζει δικό του βερνίκι από λάδι, ρητίνη και φυτικά χρώματα! Τα βιολιά του εργαστηρίου Αμάτι, ήταν γνωστά και η Κρεμόνα διεκδικούσε την κατασκευή καλύτερων εγχόρδων σε ανταγωνισμό που υπήρχε τότε με την Βενετία. Την εποχή εκείνη σημειώθηκε μια μουσική αλλαγή. Η μουσική εισέρχονταν στην εποχή των βιρτουόζων και των μεγάλων σολιστών. Έτσι όλοι ήθελαν έγχορδα υψήλης ποιότητας. Ο ίδιος ο Αμάτι με την αύξηση της ζήτησης που σημειώθηκε, πρότεινε και έκανε τον Αντώνιο ισάξιο συνεργάτη του. Έτσι μπαίνουμε στην πρώτη περίοδο κατασκευής βιολιών από τον Αντώνιο, που υπογράφει σαν «Μαθητής του Αμάτι»! Ο Αντώνιο όταν υπέγραφε έτσι, ήταν μόλις δεκατριών ετών.
Το 1667 ο γάμος του Αντώνιο με την Φραντζέσκα Φαραμπόσκα, τον έκανε να μετοικήσει στην γειτονιά της γυναίκας του. Έτσι σταμάτησε να συνεργάζεται με τον Αμάτι και ξεκίνησε την αυτόνομη δράση. Αργότερα ο Αντώνιο απέκτησε δική του οικία και αυτό είχε μεγάλη σημασία καθώς μετέφερε το εργαστήριό του εντός αυτής. Εκεί εφάρμοσε τις μυστικές συνταγές της τέχνης του, κι εκεί έζησε μέχρι τον θάνατό του στις 18 Δεκεμβρίου του 1737. Σε αυτήν την οικία εγκατέστησε στο ισόγειο το εργαστήριο και την έκθεση πώλησης εγχόρδων, ενώ σε ένα μικρό δωμάτιο της ταράτσας τοποθετούσε τα βιολιά για να στεγνώσουν από το περίφημο βερνίκι τους!
Στο σπίτι αυτό ο Στραντιβάρι απέκτησε συνολικά ένδεκα παιδιά! Έξι από τον πρώτο του γάμο με την Φαραμπόσκα και άλλα πέντε από τον δεύτερο γάμο με την Άννα Μαντέλλι, την οποία νυμφεύθηκε ένα έτος μετά τον θάνατο της πρώτης, το 1689. Κατά ένα παράδοξο τρόπο όλα τα άρρενα παιδιά του πέθαναν νέα, αφήνοντας έτσι τη μεγαλύτερη δυναστεία κατασκευαστών βιολιών να εξαφανιστεί!
Στο σπίτι αυτό ο Αντώνιο πέρασε τις υπόλοιπες δύο περιόδους κατασκευής. Η πρώτη όπως ήδη αναφέραμε ήταν στο εργαστήριο Αμάτι. Η δεύτερη ήταν η περίοδος που κατασκεύαζε τα λεγόμενα «στενόμακρα» βιολιά, ενώ η Τρίτη περίοδος ήταν όταν κατασκεύαζε προς το τέλος της ζωής του, τα βιολιά με επίπεδο ηχείο. Είναι όμως βέβαιο ότι ο Αντώνιο έκανε εκατοντάδες προσπάθειες αλλαγής σχήματος, πειραματιζόμενος διαρκώς με τη καλύτερη ηχητική τους. Σήμερα έχουν αναγνωρισθεί 1.116 βιολιά που φέρεται ότι είναι κατασκευασμένο από τα χέρια του. Ένα ερώτημα βέβαια που απασχολεί όλους, είναι πως πρόλαβε την κατασκευή τόσων πολλών οργάνων. Πρέπει όμως να αναφερθεί ότι ο Στραντιβάρι εργάζονταν από παιδί μέχρι την ηλικία των 92 ετών (το τελευταίο του βιολί, φέρει ημερομηνία 1736). Η μεγάλη του ηλικία με τον τεράστιο αριθμό βιολιών, ήταν που δημιούργησαν τη φήμη, πως ο Αντώνιο ήταν μάγος!
Καταστράφηκαν αρκετά βιολιά από ειδικούς στην σύγχρονη εποχή, με σκοπό να αποκαλυφθεί το μυστικό της τέλειας κατασκευής τους. Κάποιοι ισχυρίζονται πως δεν είναι ο τρόπος κατασκευής αλλά το βερνίκι του Αντώνιο. Οι επιστήμονες σήμερα δέχονται πως η επάλειψη με το βερνίκι αυτό, πετύχαινε μια ειδική κρυστάλλωση των ινών του ξύλου, έτσι το ηχείο δεν κάνει εσωτερικούς κραδασμούς και αποφεύγεται η διάχυση του ήχου έξω από αυτό. Σήμερα τα βιολιά του αποτελούν αμύθητης εμπορικής αξίας όργανα, ενώ πολλές φορές αρχαιοπώλες εκμεταλλευόμενοι τη μανία συλλεκτών για απόκτησή τους, κατασκεύασαν πλαστά. Η συνταγή του βερνικιού του Στρανιτβάρι, δεν αποτελούνταν μόνο από τα στοιχεία που ο Αντώνιο κάποτε ανέφερε, αλλά είναι βέβαιο πως περιείχε και μια ουσία που σήμερα θεωρείται άγνωστη!
Aνιχνευτής ο Πεπέ της Ουτοπίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: