Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

3.4.17

Θέατρο, Θέατρο, Θέατρο.

Το θέατρο ανήκει στις Καλές Τέχνες, (τέχνες, δηλαδή, που αναπτύχθηκαν απευθυνόμενες στην αισθητική πλευρά του ανθρώπου παρά για πρακτική εφαρμογή) όπως η ζωγραφική, η γλυπτική, η μουσική, η ποίηση κ.α.

    Το Θέατρο ορίζεται ως η ζωντανή αναπαράσταση πραγματικών ή φανταστικών γεγονότων και εμπειριών ενώπιον ζωντανού κοινού. Ο χώρος διεξαγωγής των παραστάσεων ονομάζεται επίσης “θέατρο”.
    Προέλευση του Θεάτρου ως Τέχνη είναι το Αρχαίο Ελληνικό Δράμα (τραγωδία / κωμωδία), όπως αυτό αναδύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και άνθισε κατά τον 5ο και την Ελληνιστική Περίοδο. Μεγάλοι Έλληνες τραγωδοί των οποίων έργα σώζονται αυτούσια και αναπαράγονται και σήμερα είναι ο Αισχύλος, ο Ευριπίδης και ο Σοφοκλής, ενώ την αρχαία ελληνική κωμωδία έχει χαρακτηρίσει ο Αριστοφάνης , με τα 11 σωζόμενα έργα του.
    Ο Αριστοτέλης στο έργο του “Ποιητικά” (335 π.Χ) παρουσίασε μια ανάλυση της αθηναϊκής τραγωδίας του 5ου π.Χ. αιώνα, αναπτύσσοντας τον πολύ γνωστό ορισμό της:
    Ἐστὶν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδὼν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι’ ἀπαγγελίας, δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.    Το θέατρο αναπτύχθηκε, επίσης, στην αρχαία Ρώμη (κυρίως με τις τραγωδίες του Seneca) και στη Δύση από τον 15ο αιώνα, όπου πήρε διαφορετικές μορφές (commedia dell' arte, burlesque, μελόδραμα, θέατρο του παραλόγου, μουσικό θέατρο, πειραματικό και μεταμοντέρνο θέατρο κ.λ.π.) με συγγραφείς όπως William Shakespeare (1564-1616), Jean-Baptiste Poquelin Moliere (1622-1673), Henrik Ibsen (1828-1906), August Strindberg (1849-1912), Luigi Pirandello (1867-1936), Jean Cocteau (1889-1963), Bertolt Brecht (1898-1956), Samuel Beckett (1906-1989), Eugene Ionesko (1909-1994), Tenesse Williams (1911-1983) κ.α.
    Η Ανατολή ανέπτυξε τη δική της θεατρική παράδοση, κυρίως με τον Ινδικό Σανσκριτικό θέατρο (Kālidāsa/3ος-4ος αιώνας μ.Χ.), το θέατρο Noh (Εδώ, η δράση δεν εξελίσσεται με αναπαράσταση αλλά με αφήγηση. Ο αφηγητής χρησιμοποιεί το σώμα και τις χειρονομίες για να δώσει οπτική μεταφορά των χαρακτήρων και γεγονότων) και Kabuki της Ιαπωνίας.

Πηγή:Ωδείο Όπερα Αθηνών
Ανιχνευτής ο Πεπέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: