Πάμε λοιπόν.
Αγαπητέ Πέπο, όταν είχα επισκεφθεί την Ιαπωνία είχα ερωτευθεί μια πανέμορφη νεράιδα, την σαγηνευτική και ελκυστική Heriko ήταν ένας έρωτας κεραυνοβόλος, και καρπός αυτής της σχέσης, μιας θεϊκής σχέσης, είναι η νεράιδα που γεννήθηκε στις 18/04/91 Εκείνη την περίοδο είχαμε δύο επιλογές,
Ποιος μπορούσε εκείνη την περίοδο να καταλάβει κύριε Πέπο, γιατί επισκεπτόμουν τόσο συχνά τη θάλασσα; Ποιος μπορούσε τότε να καταλάβει γιατί εγώ ζωγράφιζα πολλά θαλασσινά τοπία; Ποιος μπορούσε εκείνη την περίοδο της μεγάλης αγωνίας να καταλάβει γιατί ο Ενδυμίωνας ήταν τακτικός θαμώνας του καφέ στο Μουσείο της Ακρόπολης;
Ελάτε τώρα για λίγο στη θέση μου Mr Pepo, όταν λίγες μέρες μετά στις 05.30 ενώ ήμουν συνεπαρμένος από το βιβλίο που διάβαζα με τίτλο ''ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ'' ακούω τον θόρυβο που κάνει το κινητό όταν λαμβάνει κάποιο μήνυμα, και ανοίγοντάς το, γεμάτος αγωνία, βλέπω τις δύο φωτογραφίες της Θάλασσας!!!!
Κύριε Πεπο σας ευχαριστώ από τα τρίσβαθα της ψυχής μου που δεχθήκατε να μ' ακούσετε και να αναρτήσετε αυτή την συγκλονιστική - κατ' εμέ - ιστορία. Να είσαστε καλά εσείς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.α' να μείνω εγώ στην Ιαπωνία,
β' να έρθει η Ηeρίko στην Ελλάδα,
οι γονείς της ως μοναχοκόρη που ήταν δεν της το επέτρεψαν αυτό-και πολύ σωστά έκαναν- εγώ δυστυχώς δεν τόλμησα τότε να πάρω τη μεγάλη απόφαση, κι έτσι ένας μεγάλος έρωτας δεν είχε αίσιο τέλος. Η Heriko όπως έμαθα πολύ αργότερα - από την κόρη μας - έμαθε άπταιστα Ελληνικά, και ήταν αυτή που επέλεξε να δώσει στην κόρη μας το όνομα Θάλασσα! Δίδαξε επίσης στην κόρη μας τα Ελληνικά, και της διάβαζε Όμηρο, Πλάτωνα, Επίκουρο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Θουκυδίδη, Αισχύλο και Σαπφώ.
Λίγο πριν πεθάνει, - πέθανε στις 26/04/2014 - ζήτησε από την Θάλασσα να της υποσχεθεί πως τον φάκελο που της παρέδωσε θα τον άνοιγε μετά το θάνατό της, γνώριζε πως σύντομα θα πέθαινε, ήταν άλλωστε γιατρός και γνώριζε πως η αρρώστια της δεν θα της επέτρεπε να ζήσει για πολύ.
Αυτό και έπραξε η κόρη μας, η κόρη μας που εγώ αγνοούσα την ύπαρξή της. Σ' εκείνη την επιστολή είχε ζητήσει από την Θάλασσα να με βρει και να μου παραδώσει την επιστολή, που ήταν για μένα, υπό μία προϋπόθεση, να την ανοίξω 24 ώρες μετά τη συνάντησή μας!! Αυτή η συνάντηση έγινε στις 23 Μα'ί'ου του 2019 στο καφέ του Μουσείου της Ακρόπολης, η Keiko, έτσι μου είπε τότε πως ήταν τ' όνομά της, μου ζήτησε το άνοιγμα της επιστολής να γίνει στον ίδιο χώρο αλλά την επόμενη μέρα!!! Και το κυριότερο να είμαι μόνος μου!! Όλα αυτά μου φάνηκαν πάρα πολύ παράξενα αλλά δεν έφερα καμία αντίρρηση γιατί η κοπέλα που είχα μπροστά μου ήταν τόσο γλυκιά, που δεν τόλμησα ν' αντισταθώ, αλλά ούτε και να ρωτήσω πολλά, άλλωστε ο χρόνος ήταν τόσο λίγος. Σ' εκείνη, τη μιας ώρας συνάντηση είχα μπροστά μου ένα θεϊκό πλάσμα που είπε πως κάποιοι φίλοι από Ιαπωνία, ήθελαν να μου κάνουν μια πολύ μεγάλη έκπληξη!! επειδή είχα αρκετούς φίλους στην Ιαπωνία δεν μου φάνηκε παράξενη η τρόπον τινά επιθυμία τους. Που να φαντασθώ Mr Pepo πως εκείνη τη στιγμή είχα μπροστά μου την κόρη μου την Θάλασσα και όχι την Κέ'ι'κο που μου είπε η ίδια πως ήταν το όνομά της;
Πράγματι της έδωσα το λόγο μου πως θ' ανοίξω τον φάκελο την επόμενη της συνάντησης!! (Γιατί να κρατάω πάντα το λόγο μου Mr Pepo;)
Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα έμαθα όταν διάβασα την επιστολή της Herikο την επόμενη μέρα, και μάλιστα στο ίδιο τραπέζι. Αυτή ήταν η επιθυμία της Keiko και όφειλα να τηρήσω την υπόσχεση που της είχα δώσει.
Φαντασθείτε τώρα αγαπητέ μου κύριε Πέπο το σοκ που έπαθα όταν άρχισα να διαβάζω την επιστολή. Ήταν μια απίστευτη, αλλά αληθινή ιστορία, η νεράιδα που ήταν κοντά μου πριν 24 ώρες
ήταν κόρη μου!! Ήταν η Θάλασσα και όχι η Keiko.
Η γραπτή επιθυμία της Heriko, της μητέρας της, ήταν πως έπρεπε να σεβαστώ αυτά που ζητούσε από μένα, ένα από αυτά ήταν πως δεν έπρεπε πριν την 07/07/19 να ανακοινώσω σε κανέναν το περιεχόμενο της επιστολής, ούτε καν στην οικογένειά μου, [ξέχασα να σας πω πως εντωμεταξύ εγώ είχα ήδη δημιουργήσει στην Ελλάδα την δική μου οικογένεια], ούτε και να προσπαθήσω να βρω την κόρη μας στο μεσοδιάστημα εκτός, και αν η ίδια έπαιρνε την πρωτοβουλία να επικοινωνήσει μαζί μου πιο πριν!!! Καταλαβαίνετε ελπίζω την αναστάτωσή μου, και την αγωνία μου, η κόρη μου γνώριζε όταν συναντηθήκαμε πως εγώ ήμουν ο πατέρας της, εγώ όμως το αγνοούσα. Τότε Mr Pepo ήταν που ξεκίνησα τη ζωγραφική, και την ξυλογλυπτική προκειμένου να ''εξαερώσω'' την αγωνία μου, κανείς δεν μπόρεσε να καταλάβει κάτι -εκτός από τη δίδυμη αδερφή μου- που όταν ήρθε τον Αύγουστο του 2019 κάποια στιγμή που ήμασταν στον κήπο με ρώτησε: αδερφέ μου, αυτό που σε απασχολεί θα πρέπει να είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί δεν μου ανοίγεις τη καρδιά σου;
Αυτό και έκανα, όταν έφυγε της έδωσα αντίγραφο της επιστολής, έμεινε κι αυτή άφωνη. Είχα μεγάλη αγωνία, τι θα έπραττε η κόρη μου; Ποια απόφαση θα έπαιρνε; Υπήρχε ένας γρίφος, Αν η απόφαση τής Θάλασσας ήταν θετική, δηλαδή αν θα επιθυμούσε να βρεθούμε ξανά, θα ελάμβανα δύο φωτογραφίες της που θα σήμαινε πως επιθυμούσε να συναντηθούμε, και να ζήσει μαζί μας, η τέλος πάντων να έχουμε την απαραίτητη επαφή ως πατέρας με την κόρη του, αν ήταν αρνητική θα ελάμβανα μία φωτογραφία όπου ήμουν εγώ μαζί με την μητέρα της, αυτό θα σήμαινε το τέλος, όσο περνούσαν οι ώρες και οι μέρες, η αγωνία μου φούντωνε. Εντωμεταξύ Mr Pepo δεν ήξερα πως να χειριστώ το θέμα με την γυναίκα μου και την κόρη μου, πως άραγε θα το έπαιρναν όταν κάποια στιγμή θα αναγκαζόμουν να τους παρουσιάσω την κόρη μου; Πως θα αντιδρούσαν; Εσείς κύριε Πέπο ήσασταν τυχερός που η γυναίκα σας και η κόρη σας αντέδρασαν θετικά και αγάπησαν την Σάννα χωρίς να σας δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα. Μακάρι να είχα κι εγώ την ίδια αντίδραση, με την προυπόθεση βέβαια πως θα ήθελε η κόρη μου από την Ιαπωνία να γίνει μέλος της οικογένειας.
β' να έρθει η Ηeρίko στην Ελλάδα,
οι γονείς της ως μοναχοκόρη που ήταν δεν της το επέτρεψαν αυτό-και πολύ σωστά έκαναν- εγώ δυστυχώς δεν τόλμησα τότε να πάρω τη μεγάλη απόφαση, κι έτσι ένας μεγάλος έρωτας δεν είχε αίσιο τέλος. Η Heriko όπως έμαθα πολύ αργότερα - από την κόρη μας - έμαθε άπταιστα Ελληνικά, και ήταν αυτή που επέλεξε να δώσει στην κόρη μας το όνομα Θάλασσα! Δίδαξε επίσης στην κόρη μας τα Ελληνικά, και της διάβαζε Όμηρο, Πλάτωνα, Επίκουρο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Θουκυδίδη, Αισχύλο και Σαπφώ.
Λίγο πριν πεθάνει, - πέθανε στις 26/04/2014 - ζήτησε από την Θάλασσα να της υποσχεθεί πως τον φάκελο που της παρέδωσε θα τον άνοιγε μετά το θάνατό της, γνώριζε πως σύντομα θα πέθαινε, ήταν άλλωστε γιατρός και γνώριζε πως η αρρώστια της δεν θα της επέτρεπε να ζήσει για πολύ.
Πράγματι της έδωσα το λόγο μου πως θ' ανοίξω τον φάκελο την επόμενη της συνάντησης!! (Γιατί να κρατάω πάντα το λόγο μου Mr Pepo;)
Όλα αυτά, και άλλα πολλά, τα έμαθα όταν διάβασα την επιστολή της Herikο την επόμενη μέρα, και μάλιστα στο ίδιο τραπέζι. Αυτή ήταν η επιθυμία της Keiko και όφειλα να τηρήσω την υπόσχεση που της είχα δώσει.
Φαντασθείτε τώρα αγαπητέ μου κύριε Πέπο το σοκ που έπαθα όταν άρχισα να διαβάζω την επιστολή. Ήταν μια απίστευτη, αλλά αληθινή ιστορία, η νεράιδα που ήταν κοντά μου πριν 24 ώρες
ήταν κόρη μου!! Ήταν η Θάλασσα και όχι η Keiko.
Η γραπτή επιθυμία της Heriko, της μητέρας της, ήταν πως έπρεπε να σεβαστώ αυτά που ζητούσε από μένα, ένα από αυτά ήταν πως δεν έπρεπε πριν την 07/07/19 να ανακοινώσω σε κανέναν το περιεχόμενο της επιστολής, ούτε καν στην οικογένειά μου, [ξέχασα να σας πω πως εντωμεταξύ εγώ είχα ήδη δημιουργήσει στην Ελλάδα την δική μου οικογένεια], ούτε και να προσπαθήσω να βρω την κόρη μας στο μεσοδιάστημα εκτός, και αν η ίδια έπαιρνε την πρωτοβουλία να επικοινωνήσει μαζί μου πιο πριν!!! Καταλαβαίνετε ελπίζω την αναστάτωσή μου, και την αγωνία μου, η κόρη μου γνώριζε όταν συναντηθήκαμε πως εγώ ήμουν ο πατέρας της, εγώ όμως το αγνοούσα. Τότε Mr Pepo ήταν που ξεκίνησα τη ζωγραφική, και την ξυλογλυπτική προκειμένου να ''εξαερώσω'' την αγωνία μου, κανείς δεν μπόρεσε να καταλάβει κάτι -εκτός από τη δίδυμη αδερφή μου- που όταν ήρθε τον Αύγουστο του 2019 κάποια στιγμή που ήμασταν στον κήπο με ρώτησε: αδερφέ μου, αυτό που σε απασχολεί θα πρέπει να είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί δεν μου ανοίγεις τη καρδιά σου;
Αυτό και έκανα, όταν έφυγε της έδωσα αντίγραφο της επιστολής, έμεινε κι αυτή άφωνη. Είχα μεγάλη αγωνία, τι θα έπραττε η κόρη μου; Ποια απόφαση θα έπαιρνε; Υπήρχε ένας γρίφος, Αν η απόφαση τής Θάλασσας ήταν θετική, δηλαδή αν θα επιθυμούσε να βρεθούμε ξανά, θα ελάμβανα δύο φωτογραφίες της που θα σήμαινε πως επιθυμούσε να συναντηθούμε, και να ζήσει μαζί μας, η τέλος πάντων να έχουμε την απαραίτητη επαφή ως πατέρας με την κόρη του, αν ήταν αρνητική θα ελάμβανα μία φωτογραφία όπου ήμουν εγώ μαζί με την μητέρα της, αυτό θα σήμαινε το τέλος, όσο περνούσαν οι ώρες και οι μέρες, η αγωνία μου φούντωνε. Εντωμεταξύ Mr Pepo δεν ήξερα πως να χειριστώ το θέμα με την γυναίκα μου και την κόρη μου, πως άραγε θα το έπαιρναν όταν κάποια στιγμή θα αναγκαζόμουν να τους παρουσιάσω την κόρη μου; Πως θα αντιδρούσαν; Εσείς κύριε Πέπο ήσασταν τυχερός που η γυναίκα σας και η κόρη σας αντέδρασαν θετικά και αγάπησαν την Σάννα χωρίς να σας δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα. Μακάρι να είχα κι εγώ την ίδια αντίδραση, με την προυπόθεση βέβαια πως θα ήθελε η κόρη μου από την Ιαπωνία να γίνει μέλος της οικογένειας.
Ποιος μπορούσε εκείνη την περίοδο να καταλάβει κύριε Πέπο, γιατί επισκεπτόμουν τόσο συχνά τη θάλασσα; Ποιος μπορούσε τότε να καταλάβει γιατί εγώ ζωγράφιζα πολλά θαλασσινά τοπία; Ποιος μπορούσε εκείνη την περίοδο της μεγάλης αγωνίας να καταλάβει γιατί ο Ενδυμίωνας ήταν τακτικός θαμώνας του καφέ στο Μουσείο της Ακρόπολης;
Ελάτε τώρα για λίγο στη θέση μου Mr Pepo, όταν λίγες μέρες μετά στις 05.30 ενώ ήμουν συνεπαρμένος από το βιβλίο που διάβαζα με τίτλο ''ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ'' ακούω τον θόρυβο που κάνει το κινητό όταν λαμβάνει κάποιο μήνυμα, και ανοίγοντάς το, γεμάτος αγωνία, βλέπω τις δύο φωτογραφίες της Θάλασσας!!!!
Πετάχτηκα πάνω από τη χαρά μου.
Εννοείται πως δεν είχα κλείσει μάτι όλη τη νύχτα από την αγωνία μου, και από τη στιγμή που είδα τις φωτογραφίες δε χόρταινα να θαυμάζω την κόρη μου, ήμουν πολύ χαρούμενος για την απόφαση της Θάλασσας. Μετά από αυτό σκέφτηκα πως ήταν καιρός να πια εξηγήσω στην εδώ κόρη μου και στην γυναίκα μου όλη την ιστορία και ας αποφάσιζαν αυτές για το τι έπρεπε να γίνει.
Θα ήταν μία δύσκολη απόφαση αλλά έπρεπε να δούμε με ψυχραιμία τα νέα δεδομένα. Αν Mr Pepo είχα διαβάσει πιο πριν την δική σας ιστορία θα ήταν πιο εύκολο να χειριστώ την υπόθεση, ποτέ όμως δεν είναι αργά.
Όταν με το καλό γίνει το επόμενο βήμα, δηλαδή ο ερχομός της στη Ελλάδα, και η ένταξή της στη οικογένεια, ελπίζω χωρίς προβλήματα, οπότε θα έχω δυο κόρες θα ήθελα να παραστεί τε στη μεγάλη γιορτή που θα κάνουμε για τον ερχομό της Θάλασσας. [αυτό τελικά θα γίνει στις 07/07/26 εκτός απροόπτου] Δεν έγινε πιο νωρίς γιατί Mr Pepo η κόρη μου η Θάλασσα παντρεύτηκε και μου χάρισε δύο εγγονάκια οπότε αυτή τη στιγμή έχω βρεθεί με τρία εγγόνια.
Εντωμεταξύ η Heriko, η μητέρα της Θάλασσας, δηλαδή ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας, είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή να κρατήσει τον καρπό της ολιγοήμερης σχέσης μας, μου είχε πει τότε, πως έπαιρνε τότε κάποιο χάπι αντισυλληπτικό γι' αυτό και δεν είχαμε λάβει κάποιο μέτρο προφύλαξης, άρα από την πρώτη στιγμή είχε πάρει μια απόφαση πολύ τολμηρή, είχε αποφάσισε να κρατήσει τον καρπό εκείνης της σχέσης μας. Όπως μου είπε η Θάλασσα η μητέρα της δεν ανακοίνωσε ποτέ σε μένα αυτή της την απόφαση γιατί εφόσον είχα αποφασίσει να μην μείνω στην πατρίδα της, δεν ήθελε να αναστατώσει τη ζωή μου.
Heriko ήσουν Υπέροχη! ήσουν Μοναδική! ήσουν Ερωτική, και κυρίως ήσουν η τέλεια Μητέρα, η τέλεια Παιδαγωγός. Σ' ευχαριστώ για όλα. Ελπίζω σύντομα, εκτός απροόπτου, να έχουμε κοντά μας την δική μας Θάλασσα για να κολυμπήσουμε στην αγκαλιά της.
Mr Pepo,
Είμαι ερωτευμένος!!!
Παντού κυκλοφορεί!!!
Τούτη εδώ η φήμη...
Μα όταν αγαπώ αληθινά!!
κανείς δεν το μαθαίνει!!!
Εννοείται πως δεν είχα κλείσει μάτι όλη τη νύχτα από την αγωνία μου, και από τη στιγμή που είδα τις φωτογραφίες δε χόρταινα να θαυμάζω την κόρη μου, ήμουν πολύ χαρούμενος για την απόφαση της Θάλασσας. Μετά από αυτό σκέφτηκα πως ήταν καιρός να πια εξηγήσω στην εδώ κόρη μου και στην γυναίκα μου όλη την ιστορία και ας αποφάσιζαν αυτές για το τι έπρεπε να γίνει.
Θα ήταν μία δύσκολη απόφαση αλλά έπρεπε να δούμε με ψυχραιμία τα νέα δεδομένα. Αν Mr Pepo είχα διαβάσει πιο πριν την δική σας ιστορία θα ήταν πιο εύκολο να χειριστώ την υπόθεση, ποτέ όμως δεν είναι αργά.
Όταν με το καλό γίνει το επόμενο βήμα, δηλαδή ο ερχομός της στη Ελλάδα, και η ένταξή της στη οικογένεια, ελπίζω χωρίς προβλήματα, οπότε θα έχω δυο κόρες θα ήθελα να παραστεί τε στη μεγάλη γιορτή που θα κάνουμε για τον ερχομό της Θάλασσας. [αυτό τελικά θα γίνει στις 07/07/26 εκτός απροόπτου] Δεν έγινε πιο νωρίς γιατί Mr Pepo η κόρη μου η Θάλασσα παντρεύτηκε και μου χάρισε δύο εγγονάκια οπότε αυτή τη στιγμή έχω βρεθεί με τρία εγγόνια.
Εντωμεταξύ η Heriko, η μητέρα της Θάλασσας, δηλαδή ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας, είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή να κρατήσει τον καρπό της ολιγοήμερης σχέσης μας, μου είχε πει τότε, πως έπαιρνε τότε κάποιο χάπι αντισυλληπτικό γι' αυτό και δεν είχαμε λάβει κάποιο μέτρο προφύλαξης, άρα από την πρώτη στιγμή είχε πάρει μια απόφαση πολύ τολμηρή, είχε αποφάσισε να κρατήσει τον καρπό εκείνης της σχέσης μας. Όπως μου είπε η Θάλασσα η μητέρα της δεν ανακοίνωσε ποτέ σε μένα αυτή της την απόφαση γιατί εφόσον είχα αποφασίσει να μην μείνω στην πατρίδα της, δεν ήθελε να αναστατώσει τη ζωή μου.
Heriko ήσουν Υπέροχη! ήσουν Μοναδική! ήσουν Ερωτική, και κυρίως ήσουν η τέλεια Μητέρα, η τέλεια Παιδαγωγός. Σ' ευχαριστώ για όλα. Ελπίζω σύντομα, εκτός απροόπτου, να έχουμε κοντά μας την δική μας Θάλασσα για να κολυμπήσουμε στην αγκαλιά της.
Mr Pepo,
Είμαι ερωτευμένος!!!
Παντού κυκλοφορεί!!!
Τούτη εδώ η φήμη...
Μα όταν αγαπώ αληθινά!!
κανείς δεν το μαθαίνει!!!
Μr Pepo, θα ήθελα όπως σας είπα, να παραβρεθείτε στο μεγάλο τραπέζι που θα κάνουμε όταν έρθει η κόρη μου από την Ιαπωνία με την οικογένειά της, λησμόνησα να σας πω πως η κόρη μου από την Ελλάδα επισκέφθηκε την αδερφή της στην Ιαπωνία την περασμένη άνοιξη και είναι ενθουσιασμένη που το μωράκι της θα έχει δύο ξαδερφάκια, και κυρίως που η ίδια βρέθηκε να έχει μία αγαπημένη αδερφή, όσο για την γυναίκα μου είναι τόσο καλή που αγάπησε από την πρώτη στιγμή την δεύτερη κόρη της, έτσι νιώθει για την Θάλασσα, ανυπομονεί να τους γνωρίσει, εννοείτε πως δεν δέχεται κουβέντα για το που θα μείνουν όταν θα έρθουν στην Ελλάδα, συγκεκριμένα της έχει πει πολλές φορές στο τηλέφωνο πως το σπίτι μας στην Ελλάδα είναι το σπίτι της. Ευτυχώς που πήγαν όλα καλά, ανυπομονούμε να τους υποδεχθούμε τον ερχόμενο Ιούλιο. Mr Pepo, είχατε δίκιο που γράψατε πως η ζωή είναι μερικές φορές για μερικούς ανθρώπους, τόσο συναρπαστική που θα έπρεπε να γυριστεί σε ταινία.
Στη συνέχεια θα σας παρουσιάσω κάποια πολύ αγαπημένα Χαϊκού της Heriko αφού πρώτα σας διηγηθώ μια ιστορία που διάβασα στο περιοδικό ''ΕΠΙΛΟΓΕΣ''[που δυστυχώς δεν κυκλοφορεί πια] και θα καταλάβετε την ευαισθησία των Ιαπωνέζων, απλά θέλω να σκεφτείτε αν αυτό το γεγονός που περιγράφει το άρθρο αν συνέβαινε στην πατρίδα μας, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση;
''Ένα τελευταίο άνθισμα.
Ένα ποιητικό συναπάντημα, κάτω από τους ανθούς της κερασιάς, κάποιον λογικών ανθρώπων.
ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΤΜΗΜΑ της πόλης Φουκουόκα, εκεί γνώρισα την Heriko, [Ιαπωνία] μιας από τις μεγαλύτερες της επαρχίας Κιούσου, και σε έναν δρόμο πλάτους τεσσάρων μέτρων, δίπλα σε μια τεχνητή λίμνη, το μποτιλιάρισμα είχε γίνει μόνιμο φαινόμενο και τ' αυτοκίνητα προχωρούσαν μόνο σημειωτόν. Έτσι, ο δήμος αποφάσισε να διαπλατύνει τον δρόμο στα 12 μέτρα - πράγμα που σήμαινε ότι μια δενδροστοιχία από Κερασιές στην άκρη της λίμνης θα έπρεπε να κοπούν. Ένα δέντρο, με τα μπουμπούκια του ακόμα σφιχτοκλεισμένα, είχε ήδη πέσει από το πριόνι των εργατών. Ήταν αρκετά μεγάλο, όπως και οι σύντροφοί του, και θα έπρεπε
να ήταν πάνω από 50 χρόνων. Την επόμενη μέρα, μια κάρτα ποιήματος -σαν αυτές όπου πάνω τους τα παλιά χρόνια οι ποιητές έγραφαν στίχους εμπνευσμένους από την ομορφιά τών ανθών της κερασιάς -βρέθηκε κρεμασμένη από ένα κλαδί του διπλανού δέντρου. Επάνω της ήταν γραμμένο ένα ποίημα που απευθυνόταν στον δήμαρχο της Φουκουόκα:
Προς τον φύλακα των
Δένδρων της Κερασιάς,
τον Εξοχότατο Δήμαρχο Σίντο:
Λυπήσου τα λουλούδια.
Παρακαλώ σε, χάρισέ τους
δεκαπέντε ημερών ζωή,
ώστε ν'ανθίσουν μια
τελευταία άνοιξη.
Η είδηση για το ποίημα διαδόθηκε και πολύ σύντομα η κάρτα με την απάντηση βρέθηκε να τρεμοπαίζει κρεμασμένη σ' ένα διπλανό κλαδί. Στην κάρτα που λικνιζόταν στο δροσερό αεράκι
της άνοιξης που μόλις έμπαινε, ήσαν γραμμένοι οι πιο κάτω στίχοι:
H καρδιά που θρηνεί για τους ανθούς
είναι η ευγενής και πιστή
καρδιά του Γιαμάτο [Ιαπωνία]
Είθε αυτό το ευγενικό
πνεύμα πάντα να επικρατεί.
Φύλακας των
Δένδρων Κερασιάς
της επαρχίας Τσικουζέν [Φουκουόκα]
Καζούμα-Σίντο.
Ο δήμαρχος ανέβαλλε το κόψιμο των δένδρων. Ευγνώμονες οι κάτοικοι γέμισαν τα κλαδιά των δένδρων με στίχους που επευφημούσαν τον δήμαρχο για την απόφασή του. Αργότερα, οι κερασιές άνθισαν, και οι ανθοί τους έγιναν ένα τεράστιο, διάχυτο ροζ σύννεφο στον γαλανό ουρανό της Φουκουόκα, σαν σε μια ύστατη σπατάλη ενέργειας τις τελευταίες μέρες της ζωής τους.
Υ.Γ. Χάρις στην ανταλλαγή ποιημάτων, οι δημοτικές Αρχές της Φουκουόκα επανεξέτασαν τα τεχνικά τους σχέδια. Άλλαξαν τη χάραξη του δρόμου, διαπλάτυναν το πεζοδρόμιο
και η δενδροστοιχία από κερασιές έμεινε ανέπαφη, όταν το 1990 επισκέφτηκα την Ιαπωνία ζήτησα από τους φίλους που με φιλοξενούσαν να πάμε στην περιοχή της Φουκουόκα για να δω τις Κερασιές, (εκεί ήταν που αντίκρισα για πρώτη φορά την Heriko και o έρωτας ήταν μπαμ και κάτω!!! δεν πίστευαν τα μάτια μου σ' αυτό που έβλεπαν, αρχικά νόμιζα πως ήταν κάποια Νεράϊδα! νόμιζα πως ήταν ένα παιχνίδι του μυαλού μου! αρκεί να σας πω πως και όταν επέστρεψα δεν πίστευα πως όλα αυτά που είχα ζήσει με την Heriko ήταν στην πραγματικότητα!!! Είχα φθάσει στο σημείο να νομίζω πως όλα αυτά τα είχα φαντασθεί]!
Σ' αυτές τις Κερασιές οφείλω τη γνωριμία μου με την πιο όμορφη, την πιο Ελκυστική, την πιο Ερωτική, την πιο γλυκολάλητη, την πιο Ποιητική γυναίκα της Ιαπωνίας.)
Όταν μάλιστα εξήγησα στους φίλους μου πως γνώριζα την ιστορία για τις Κερασιές, και πως ήρθα από την Ελλάδα για να επισκεφθώ αυτό το σημείο, έγινε ο χαμός!! δεν πίστευαν στ' αυτιά τους. Αναρωτήθηκαν αν είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο ευαίσθητοι άνθρωποι που ξεκινούν από την άλλη άκρη του κόσμου για να δουν τις ανθισμένες κερασιές; Τότε ήταν που η Heriko Mr Pepo με τρόπο, μού έβαλε στο χέρι ένα διπλωμένο χαρτάκι - το οποίο θα παραδώσω στη Θάλασσα όταν συναντηθούμε - μ' αυτό λοιπόν το μικρό χαρτάκι ξεκίνησε η πιο όμορφη, η πιο συναρπαστική, η πιο απρόβλεπτη, η πιο άδολη, η πιο απίστευτη, η πιο ρομαντική, η πιο φλογερή, ιστορία αγάπης. Αγαπητοί αναγνώστες αν πάτε στην Ιαπωνία την περίοδο που είναι ανθισμένες οι Κερασιές πιθανόν και να ερωτευτείτε κι εσείς κάποια Heriko αν κρύβετε μέσα σας έναν μεγάλο έρωτα που θα βρει το ταίρι του. Είναι μαγεία!!! Ευτυχώ εσείς Mr Pepo έχετε πάει και καταλαβαίνετε τι σημαίνουν όλα αυτά που αναφέρω.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΧΑΪΚΟΥ ΤΗΣ Heriko που είχε γράψει για τον Ενδυμίωνα.
Τούτο το βουνό
Δύσκολο να το ανεβείς
Εγώ σαν το διασχίζω
Κρατώντας την αγάπη σου
Το νιώθω κλίνη αναψυχής..
Είναι σαν πεύκο ο έρωτας
Και να τον κρύψεις δεν μπορείς
Και σήμερα όπως και χθές
Στέκομαι και σε περιμένω
Τι περιμένεις? λένε κάποιοι
Βρίσκεται πολλά μίλια μακριά
Βρίσκεται με τα κοχύλια...
Γλυκά μου όνειρα
Μη με φέρνετε πολύ κοντά
Στον άνθρωπο που αγαπώ
Απ' τη στιγμή που θα ξυπνήσω
Πάλι μοναξιά θα νιώσω
Τα πιο πάνω ΧΑ'Ι'ΚΟΥ τα έγραψε η Ηeriko kαι τα παρέδωσε στην κόρη μας Μr Pepo για να μου τα παραδώσει, αν αποφάσιζε να με συναντήσει. Μαζί λοιπόν με το mail των φωτογραφιών που
έλαβα υπήρχαν και τα ΧΑ'Ι'ΚΟΥ της Heriko.
Στην φωτογραφία είναι η Θάλασσα με το παραδοσιακό Ιαπωνέζικο Κimono!!!
Στη συνέχεια θα σας παρουσιάσω κάποια πολύ αγαπημένα Χαϊκού της Heriko αφού πρώτα σας διηγηθώ μια ιστορία που διάβασα στο περιοδικό ''ΕΠΙΛΟΓΕΣ''[που δυστυχώς δεν κυκλοφορεί πια] και θα καταλάβετε την ευαισθησία των Ιαπωνέζων, απλά θέλω να σκεφτείτε αν αυτό το γεγονός που περιγράφει το άρθρο αν συνέβαινε στην πατρίδα μας, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση;
''Ένα τελευταίο άνθισμα.
Ένα ποιητικό συναπάντημα, κάτω από τους ανθούς της κερασιάς, κάποιον λογικών ανθρώπων.
ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΤΜΗΜΑ της πόλης Φουκουόκα, εκεί γνώρισα την Heriko, [Ιαπωνία] μιας από τις μεγαλύτερες της επαρχίας Κιούσου, και σε έναν δρόμο πλάτους τεσσάρων μέτρων, δίπλα σε μια τεχνητή λίμνη, το μποτιλιάρισμα είχε γίνει μόνιμο φαινόμενο και τ' αυτοκίνητα προχωρούσαν μόνο σημειωτόν. Έτσι, ο δήμος αποφάσισε να διαπλατύνει τον δρόμο στα 12 μέτρα - πράγμα που σήμαινε ότι μια δενδροστοιχία από Κερασιές στην άκρη της λίμνης θα έπρεπε να κοπούν. Ένα δέντρο, με τα μπουμπούκια του ακόμα σφιχτοκλεισμένα, είχε ήδη πέσει από το πριόνι των εργατών. Ήταν αρκετά μεγάλο, όπως και οι σύντροφοί του, και θα έπρεπε
να ήταν πάνω από 50 χρόνων. Την επόμενη μέρα, μια κάρτα ποιήματος -σαν αυτές όπου πάνω τους τα παλιά χρόνια οι ποιητές έγραφαν στίχους εμπνευσμένους από την ομορφιά τών ανθών της κερασιάς -βρέθηκε κρεμασμένη από ένα κλαδί του διπλανού δέντρου. Επάνω της ήταν γραμμένο ένα ποίημα που απευθυνόταν στον δήμαρχο της Φουκουόκα:
Προς τον φύλακα των
Δένδρων της Κερασιάς,
τον Εξοχότατο Δήμαρχο Σίντο:
Λυπήσου τα λουλούδια.
Παρακαλώ σε, χάρισέ τους
δεκαπέντε ημερών ζωή,
ώστε ν'ανθίσουν μια
τελευταία άνοιξη.
Η είδηση για το ποίημα διαδόθηκε και πολύ σύντομα η κάρτα με την απάντηση βρέθηκε να τρεμοπαίζει κρεμασμένη σ' ένα διπλανό κλαδί. Στην κάρτα που λικνιζόταν στο δροσερό αεράκι
της άνοιξης που μόλις έμπαινε, ήσαν γραμμένοι οι πιο κάτω στίχοι:
H καρδιά που θρηνεί για τους ανθούς
είναι η ευγενής και πιστή
καρδιά του Γιαμάτο [Ιαπωνία]
Είθε αυτό το ευγενικό
πνεύμα πάντα να επικρατεί.
Φύλακας των
Δένδρων Κερασιάς
της επαρχίας Τσικουζέν [Φουκουόκα]
Καζούμα-Σίντο.
Ο δήμαρχος ανέβαλλε το κόψιμο των δένδρων. Ευγνώμονες οι κάτοικοι γέμισαν τα κλαδιά των δένδρων με στίχους που επευφημούσαν τον δήμαρχο για την απόφασή του. Αργότερα, οι κερασιές άνθισαν, και οι ανθοί τους έγιναν ένα τεράστιο, διάχυτο ροζ σύννεφο στον γαλανό ουρανό της Φουκουόκα, σαν σε μια ύστατη σπατάλη ενέργειας τις τελευταίες μέρες της ζωής τους.
Υ.Γ. Χάρις στην ανταλλαγή ποιημάτων, οι δημοτικές Αρχές της Φουκουόκα επανεξέτασαν τα τεχνικά τους σχέδια. Άλλαξαν τη χάραξη του δρόμου, διαπλάτυναν το πεζοδρόμιο
και η δενδροστοιχία από κερασιές έμεινε ανέπαφη, όταν το 1990 επισκέφτηκα την Ιαπωνία ζήτησα από τους φίλους που με φιλοξενούσαν να πάμε στην περιοχή της Φουκουόκα για να δω τις Κερασιές, (εκεί ήταν που αντίκρισα για πρώτη φορά την Heriko και o έρωτας ήταν μπαμ και κάτω!!! δεν πίστευαν τα μάτια μου σ' αυτό που έβλεπαν, αρχικά νόμιζα πως ήταν κάποια Νεράϊδα! νόμιζα πως ήταν ένα παιχνίδι του μυαλού μου! αρκεί να σας πω πως και όταν επέστρεψα δεν πίστευα πως όλα αυτά που είχα ζήσει με την Heriko ήταν στην πραγματικότητα!!! Είχα φθάσει στο σημείο να νομίζω πως όλα αυτά τα είχα φαντασθεί]!
Σ' αυτές τις Κερασιές οφείλω τη γνωριμία μου με την πιο όμορφη, την πιο Ελκυστική, την πιο Ερωτική, την πιο γλυκολάλητη, την πιο Ποιητική γυναίκα της Ιαπωνίας.)
Όταν μάλιστα εξήγησα στους φίλους μου πως γνώριζα την ιστορία για τις Κερασιές, και πως ήρθα από την Ελλάδα για να επισκεφθώ αυτό το σημείο, έγινε ο χαμός!! δεν πίστευαν στ' αυτιά τους. Αναρωτήθηκαν αν είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο ευαίσθητοι άνθρωποι που ξεκινούν από την άλλη άκρη του κόσμου για να δουν τις ανθισμένες κερασιές; Τότε ήταν που η Heriko Mr Pepo με τρόπο, μού έβαλε στο χέρι ένα διπλωμένο χαρτάκι - το οποίο θα παραδώσω στη Θάλασσα όταν συναντηθούμε - μ' αυτό λοιπόν το μικρό χαρτάκι ξεκίνησε η πιο όμορφη, η πιο συναρπαστική, η πιο απρόβλεπτη, η πιο άδολη, η πιο απίστευτη, η πιο ρομαντική, η πιο φλογερή, ιστορία αγάπης. Αγαπητοί αναγνώστες αν πάτε στην Ιαπωνία την περίοδο που είναι ανθισμένες οι Κερασιές πιθανόν και να ερωτευτείτε κι εσείς κάποια Heriko αν κρύβετε μέσα σας έναν μεγάλο έρωτα που θα βρει το ταίρι του. Είναι μαγεία!!! Ευτυχώ εσείς Mr Pepo έχετε πάει και καταλαβαίνετε τι σημαίνουν όλα αυτά που αναφέρω.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΧΑΪΚΟΥ ΤΗΣ Heriko που είχε γράψει για τον Ενδυμίωνα.
Τούτο το βουνό
Δύσκολο να το ανεβείς
Εγώ σαν το διασχίζω
Κρατώντας την αγάπη σου
Το νιώθω κλίνη αναψυχής..
Είναι σαν πεύκο ο έρωτας
Και να τον κρύψεις δεν μπορείς
Και σήμερα όπως και χθές
Στέκομαι και σε περιμένω
Τι περιμένεις? λένε κάποιοι
Βρίσκεται πολλά μίλια μακριά
Βρίσκεται με τα κοχύλια...
Γλυκά μου όνειρα
Μη με φέρνετε πολύ κοντά
Στον άνθρωπο που αγαπώ
Απ' τη στιγμή που θα ξυπνήσω
Πάλι μοναξιά θα νιώσω
Τα πιο πάνω ΧΑ'Ι'ΚΟΥ τα έγραψε η Ηeriko kαι τα παρέδωσε στην κόρη μας Μr Pepo για να μου τα παραδώσει, αν αποφάσιζε να με συναντήσει. Μαζί λοιπόν με το mail των φωτογραφιών που
έλαβα υπήρχαν και τα ΧΑ'Ι'ΚΟΥ της Heriko.
Στην φωτογραφία είναι η Θάλασσα με το παραδοσιακό Ιαπωνέζικο Κimono!!!
Φίλες και Φίλοι αυτή είναι η πραγματικά συγκλονιστική ιστορία του φίλου μας του Ενδυμίωνα.
Σας χαιρετώ με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος.