Φίλες και φίλοι καλημέρα από το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, στην σημερινή μου ανάρτηση δεν θα σας μιλήσω για το Μαγευτικό αλλά για την Ιστορική - Πνευματική Πιάλεια και συγκεκριμένα για την βράβευση - κάλλιο αργά παρά ποτέ - του Δασκάλου Δημήτρη Παπαγιαννόπουλου από τον Δήμαρχο Πύλης κ. Μαράβα για την πολύπλευρη προσφορά τού Δασκάλου στην Ιστορική και Πνευματική Πιάλεια, δηλαδή στην γενέτειρά του, και ειδικότερα για την δημιουργία του Μουσείου το οποίο εκτός από την φυσική μας παρουσία στους χώρους του μουσείου τώρα πια μπορεί κάποια/κάποιος να το επισκεφθεί διαδικτυακά και να ξεναγηθεί στα εκθέματα. Η συνεισφορά του δασκάλου ήταν καταλυτική, όπως ειπώθηκε από όλους τους ομιλητές, το Μουσείο της Πιάλειας οφείλει την ύπαρξή του στον Δάσκαλο Δημήτρη Παπαγιαννόπουλο.
Πριν συνεχίσω θα μου επιτρέψετε να κάνω μία αναφορά στην σημερινή μέρα γιατί ή 07/07/77 υπήρξε για μένα σταθμός στην ζωή μου, τότε μπήκαν τα θεμέλια για την Π.Η.Ε.Φ. (Παγκόσμια Ημέρα Εκλεκτών Φίλων) και γι' αυτό 47 χρόνια μετά είμαι πολύ συγκινημένος που κάνω την σημερινή ανάρτηση. Εκείνη η σημαντική ημερομηνία ήταν η έναρξη μιας Υπέροχης και Μοναδικής φιλίας και σήμερα είμαι διπλά χαρούμενος που θα αναφερθώ στην βράβευση ενός εκλεκτού φίλου που είχα την τύχη να γνωρίσω μέσω των επίσης εκλεκτών φίλων Ηλία Γιαννακόπουλου και Αφροδίτης Μαργαρίτη. Ας επανέλθω στην μαγική βραδιά της βράβευσης, πριν 20 μέρες περίπου δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον διδάσκαλο όπου έγινε ο πιο κάτω διάλογος.
Διδάσκαλος:
Πέπο καλημέρα σε σένα και σε όσους το αξίζουν.
Πέπος:
Καλημέρα Διδάσκαλε, να χαιρόμαστε την αγαπημένη μας καλή Νεράιδα που σήμερα έχει τα γενέθλιά της.
Διδάσκαλος:
Να την χαιρόμαστε και να μας χαίρετε, λοιπόν Πέπο έχω καλά νέα, ορίστηκε η ημερομηνία 05/07/24 και ώρα 20:00 τής εκδήλωσης για την ψηφιακή παρουσίαση του Μουσείου και όπως με ενημέρωσε η οργανωτική επιτροπή θα με βραβεύσουν για την συνεισφορά στο Μουσείο και όχι μόνο. Θα ήθελα εκείνη την ημέρα να είσαι εκεί μαζί με την Λόλα, την Φαίη, τον Αλέξανδρο και την Ράνια.
Πέπος:
Διδάσκαλε, εγώ και η Λόλα θα είμαστε εκεί πάση θυσία, ακόμα και αν χρειαστεί να κάνω χρήση του ελικοπτέρου της ΟΚΡΑ για να παραστούμε μαζί με την Λόλα και μετά την εκδήλωση να επιστρέψουμε, ελπίζω όμως πως δεν θα χρειαστεί γιατί θα φροντίσω να είμαστε στο Μαγευτικό το αργότερο δύο μέρες πριν την εκδήλωση. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα απουσιάζω από την βράβευσή σου, θα είναι τιμή μας να είμαστε εκεί.
Διδάσκαλος:
Να είσαι καλά Πέπο και σας περιμένουμε να τα πούμε από κοντά.
Σημαντική Παρατήρηση:
Επειδή όταν ανακοινώθηκε η ημερομηνία βράβευσης η Αφροδίτη και ο Ηλίας είχαν ήδη κλείσει εισιτήρια για την κρουαζιέρα στο Αιγαίο ζήτησαν από εμένα και την Λόλα να τους εκπροσωπήσουμε, αυτό και πράξαμε.
Η εκδήλωση ξεκίνησε πράγματι στην ώρα της, σπάνιο πράγμα γιατί όπως καλά γνωρίζετε στο θέμα της ώρας έχουμε πολλά κουσούρια εμείς οι Έλληνες με αποτέλεσμα να λέμε οκτώ και να ξεκινάμε στις εννέα. Για μία τόσο σημαντική εκδήλωση και για έναν τόσο ξεχωριστό Δάσκαλο περίμενα πως θα ήταν εκεί όλο το χωριό και πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί, ως φαίνεται ο αγώνας μεταξύ Ισπανίας και Γερμανίας και μεταξύ Πορτογαλίας και Γαλλίας κράτησε πάρα πολλούς στο σπίτι. Ενυ γουέη όπως λέει και η Ευαγγελική ρήση "ουκ εν τω πολλώ το ευ." Τον λόγο πήραν οι: κ. Κώστας Μαράβας Δήμαρχος Πύλης, ο κ. Χρήστος Νάκος, ο κ. Βασίλης Παφίλης πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, η κ. Ρούλα Χαντζιάρα, ο κ. Αχιλέας Κωστούλας, η κ. Κατερίνα Πανδρεμένου, και ο κ. Σωτήρης Μαγειρίας, όταν οι ομιλητές ολοκλήρωσαν τις ομιλίες τους κάλεσαν τον Δάσκαλο να του απονείμει την τιμητική πλακέτα ο Δήμαρχος κ. Μαράβας και αμέσως μετά τον λόγο πήρε ο διδάσκαλος, ήταν ένας χείμαρρος! Έχετε δει τον Κεφαλοπόταμο τον χειμώνα μετά από νεροποντή; Έτσι έρρεε και ο λόγος του Δασκάλου, δεν χρειαζόταν χαρτιά ο Δάσκαλος γιατί όλα υπήρχαν γραμμένα στον σκληρό δίσκο του μυαλού του. Για μένα δύο άνθρωποι, και οι δύο τέκνα της Πιάλειας, έχουν αυτό το χάρισμα να βγάζουν φτερά τα λόγια τους και να πετούν σαν πουλιά για να φτιάχνουν τις φωλιές τους στις φιλολογικές σπηλιές του εγκεφάλου, ο ένας είναι ο Ηλίας Γιαννακόπουλος και ο άλλος ο Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος, αυτοί είναι οι Διόσκουροι της Πιάλειας. Αναρωτιέμαι πολλές φορές πόσο τυχερά ήταν τα παιδιά που είχαν αυτούς τους δασκάλους, ελπίζω κάποια παιδιά να το είχαν καταλάβει. Φίλες και φίλοι έστω και αργά αυτή η βράβευση ήταν μία αναγνώριση της προσφοράς ενός ανθρώπου που έχει προσφέρει πάρα πολλά στον τόπο του και κυρίως στην παιδεία των μαθητών του. Μου έκανε κάκιστη εντύπωση που δεν παραβρέθηκε κάνεις από τον δήμο Τρικκαίων και κανείς βουλευτής και ειδικότερα ο πρώην δήμαρχος και νυν υπουργός κ. Παπαστεργίου, ίσως να μην κατάλαβαν ποιος ήταν ο αποδέκτης της βράβευσης, ή ίσως οι συνεργάτες τους να μην τους ενημέρωσαν. Αν αναρωτιούνται κάποιοι γιατί η αποχή έφθασε στο 60% ας ψάξουν και λίγο αυτές τις απουσίες γιατί αν δεν αλλάξουν άρδην οι πολιτικοί τις συμπεριφορές τους ίσως στις επόμενες εκλογές να βρεθούν προ μεγαλύτερης έκπληξης.
Σας έχω φυλάξει για το τέλος μια πολύ ευχάριστη έκπληξη που ακούει στα ονόματα: Κώστας Πουλιανίτης, Στέφανος Ντάκος και Θανάσης Μπρέντας. Ειδικά γι' αυτούς τους τρεις σημαντικούς ανθρώπους θα κάνω άλλες αναρτήσεις γιατί έχω πολλά να σας πω. Πάρτε μία μικρή γεύση, μετά την εκδήλωση ο Δάσκαλος μάς κάλεσε στο συμπόσιο που είχε κανονίσει σε ταβέρνα του χωριού όπου μεταξύ οίνου και μεζέδων ο βουκολικός ποιητής Στέφανος Ντάκος απάγγειλε ποιήματά του και ο πολυτάλαντος καλλιτέχνης και συγγραφέας Θανάσης Μπρέντας με την κιθάρα και την μελωδική του φωνή μας ταξίδεψαν στην Ουτοπία της ποίησης και της μουσικής.
Έρρωσθε και Ευδαιμονείτε όσο είναι ακόμα καιρός. Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ
08/08/23 Μία Μαγική Βραδιά στον Κήπο του Ασκληπιού στην ιστορική και πνευματική Πιάλεια.
Φίλες και φίλοι Καλημέρα, Τετάρτη σήμερα και τα καλά νέα έχουν ήδη ξεκινήσει από χθες Τρίτη, η ώρα που ξεκίνησα να γράφω το πιο κάτω κείμενο είναι 02:24 πριν λίγα λεπτά επιστρέψαμε από την Πιάλεια όπου ζήσαμε ανεπανάληπτες - μοναδικές στιγμές γεμάτες εκπλήξεις και μεγάλες συγκινήσεις. Ας ξεκινήσω όμως από την αρχή λίγες μέρες πριν έλαβα μία πρόσκληση από τον εκλεκτό μας φίλο τον διδάσκαλο Δημήτρη Παπαγιαννόπουλο από την Πιάλεια.
ΠΡΌΣΚΛΗΣΗ
ΑΥΡΙΟ Τρίτη 08/08/23 και ώρα 21.00 σας περιμένουμε στον κήπο του Ασκληπιού στην όμορφη και ιστορική Πιάλεια σε μια φιλική συνάντηση Γιαννακοπουλαίων και επικούρειων φίλων να συνδειπνήσουμε (ελαφρώς) μετά συνοδείας οίνου ή ζύθου και φυσικά να ακούσουμε τα πρόσφατα ποιητικά έργα του Επικούρειου Πέπου και να θαυμάσουμε τις νέες δημιουργίες στην μετώπη της οικίας του οικοδεσπότη. Τις προσφωνήσεις θα κάνει ο μικρός μας φίλος Γιάννης Γιαννακόπουλος τζούνιορ, και στον ρόλο συγκεντρωσιάρχη θα είναι η εύχαρις και αγαπητή μας Αφροδίτη.
Στις 20:55 περνούσαμε την πύλη του Μεγάρου της οικογένειας Δημήτρη και Γιώτας Παπαγιαννοπούλου, αρχικά μας υποδέχθηκαν οι οικοδεσπότες και στην συνέχεια τα επίτιμα μέλη του κήπου, ο Ασκληπιός, η Νίκη, ο Αχιλλέας, η Αφροδίτη, ο Ηρακλής, ο Αλέξανδρος, και ο Κολοκοτρώνης. Σε λίγα λεπτά κατέφθασαν και τα υπόλοιπα μέλη της συναστρίας, ο μικρός Γιαννάκης, η Στέλλα, ο Πάνος, ο Γιάννης, η Κασσιανή, ο Ηλίας και η Αφροδίτη. Όλοι τους εκλεκτοί φίλοι, φίλοι αληθινοί, φίλοι που γι' αυτούς ο μέγιστος Παπανούτσος είχε γράψει τα πιο κάτω λόγια.
Η φιλία είναι θησαυρός του ώριμου και άξιου ανθρώπου.
Συνδέει όσους ξέρουν να εκτιμήσουν και εμπιστευθούν τον άνθρωπο σαν άνθρωπο.
Τη φιλία διαλύουν ή ιδιοτέλεια, ό φθόνος, η αχαριστία, ή αντιζηλία.
Μεγάλος εχθρός της: ή καχυποψία.
"Η φιλία, δώρο ακριβό και ευτύχημα σπάνιο, έχει πανάρχαιους τίτλους ευγένειας.
Την εχάρηκαν άνθρωποι εκλεκτοί, σε όλα τα γεωγραφικά και τα ιστορικά πλάτη της οικουμένης, και την εγκωμίασαν ποιητές, σοφοί, πολιτικοί με τον τρόπο του ο καθ' ένας, αλλά όλοι με την ίδια συγκίνηση.
Η φιλία είναι θησαυρός του ώριμου και άξιου ανθρώπου, όπως προείπα, και προσφέρεται σ' έναν επίσης ώριμο και άξιο άνθρωπο. Παπανούτσος.
Όταν ο Παπανούτσος έγραφε τα πιο πάνω λόγια για την φιλία σίγουρα είχε στο μυαλό του τα μέλη της χθεσινής συναστρίας. Ας επανέλθω όμως στη χθεσινή βραδιά, μετά την ξενάγηση στον πανέμορφο κήπο που μας έκανε ο οικοδεσπότης ήρθε η ώρα να γευτούμε τα εκλεκτά εδέσματα, και όπως είχε πει και κάποιος σοφός "δεν έχει σημασία τι τρως και τι πίνεις αλλά με ποιους τρως και πίνεις''. Εμείς πετύχαμε και τα δύο, και εκλεκτούς φίλους και εκλεκτά εδέσματα, όπως ταιριάζει σε επικούρειους, απλά και λιτά. Αφού είπαμε πολλά και διάφορα, κυρίως κάναμε πολλά σχέδια για το μέλλον μας, θυμήθηκαμε βέβαια και στιγμές από το παρελθόν, ειδικά ο Γιάννης ο οποίος ετοιμάζει κάτι πολύ προχώ και ελπίζω να το υλοποιήσει κάποια στιγμή, τον λόγο πήρε ο φίλος μας ο Δημήτρης για να μας απαγγείλει δύο ποιήματα του Επικούρειου Πέπου.
Ακολουθεί το ποίημα που ήταν αφιερωμένο σε όλους τους αληθινούς φίλους και είναι από την συλλογή που φέρει τον τίτλο ''εικόνες μιας άλλης εποχής''.
Επάνω σ' ένα σύννεφο με άσπρα γιασεμιά/
Γλυκά ήρθε και μ’ αγκάλιασε ανάλαφρα ο ύπνος/
Κι ούτε που το κατάλαβα πως φθάσαμε εκεί/
στου Κερκετίου τις ψηλές κι απάτητες κορφές/.
Το γέρικο κι αγέρωχο βουνό στο ψήλωμά του/
λίγες σταγόνες έστειλε βροχής να με ξυπνήσει/.
Έπρεπε, λέει, να ιδώ τ’ ολόγιομο φεγγάρι/
που χόρευε για χάρη μου στις κορυφές των δέντρων/.
'Οπου η αγάπη φώλιασε σ' ένα ζευγάρι αγαπημένο/
τον μυθικό Κερκέτη μας με την γλυκιά Αηδόνα/
τον έρωτ’ όταν ένοιωσαν ανάμεσα στα δέντρα/,
στο μονοπάτι της ζωής που διαπερνά τις φτέρες/.
Και φτάνει ως το σύννεφο αγνάντιο στο φεγγάρι/
που παίζει τα παιχνίδια του τα ερωτικά κι εκείνο/
με την γλυκιά Π ι ά λ ε ι α του Κερκετίου την νύμφη/,
όταν την βρίσκει ανέμελη στον ίσκιο ξαπλωμένη/.
ΥΓ. Για όσους δεν το γνωρίζουν η Πιάλεια ήταν κόρη του Πίαλου γενάρχη των Πιαλέων, την ερωτεύτηκε σφόδρα ο Ασκληπιός και χάρη σ' αυτή την όμορφη κόρη πήρε το όνομα η ιστορική Πιάλεια, εννοείται με την παρέμβαση του Ασκληπιού. Οι Πιαλειώτες προς τιμήν του Ασκληπιού κάθε χρόνο οργανώνουν τα Ασκληπιεία.
Ρίγη συγκίνησης είχαν συνεπάρει τον Επικούρειο Πέπο, το να απαγγέλλει στίχους ο διδάσκαλος Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος αυτό από μόνο του είναι κάτι ξεχωριστό, το να υπάρχουν στην παρέα τα εκλεκτά μέλη που προανάφερα και να ακούνε αυτούς τους ερασιτεχνικούς στίχους ξεπερνούσε όλα τα όρια της φαντασίας του Επικούρειου Πέπου, ήταν κάτι ασύλληπτο, αυτή τη χαρά μπορούν να την προσφέρουν ΜΟΝΟ Αληθινοί φίλοι. Η χαριστική βολή ήρθε αμέσως μετά την απαγγελία των ποιημάτων όταν ο διδάσκαλος πήρε ξανά τον λόγο. Από μία τσάντα έβγαλε ένα κόσμημα, ένα ιερό κειμήλιο τρόπον τινά!! Όταν ο Επικούρειος Πέπος το αντίκρυσε και διάβασε το περιεχόμενο δεν άντεξε, δακρυσμένος αγκάλιασε τον διδάσκαλο για την μεγάλη τιμή. Αγαπημένε φίλε Δημήτρη, αγαπημένη φίλη Γιώτα, αυτό που έζησα στο σπιτικό σας θα το κουβαλάω μαζί μου όσο η μνήμη μου θα συνεχίσει να λειτουργεί, από τα βάθη της ψυχής μου σας ευχαριστώ για την μεγάλη τιμή που μου κάνατε. Τώρα πια ξέρω τι είναι αυτό που θα πάρω μαζί μου για το μεγάλο ταξίδι. Ευχαριστώ επίσης τον Γιαννάκη, την Στέλλα, τον Πάνο, την Κασσιανή, τον Γιάννη, την Αφροδίτη μας και τον Ηλία. Στην επιστροφή η Λαμπρινή έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους θέση: δηλαδή ο δάσκαλος από την Πιάλεια τίμησε έναν Γοργογυραίο, έναν Γοργογυραίο που έχει κάνει τόσα πολλά για το χωριό του και δεν σκέφτηκε ποτέ κανείς να του πει ένα ευχαριστώ, και ήρθε ο κ. Δημήτρης να κάνει όλα αυτά προς τιμήν σου; Ουδείς προφήτης στον τόπο του.
Διδάσκαλε σ' ευχαριστώ και πάλι. Φίλες και φίλοι ήδη η ώρα είναι 06:05 και προσπαθώ να διαχειριστώ τα κύματα συγκίνησης που με κατακλύζουν. Συγχωρέστε με για τα λάθη, με τόση συγκίνηση ήταν αναπόφευκτο.
Αυτά τα υπέροχα δρώμενα, και άλλα πολλά συνέβησαν στον φιλόξενο κήπο του Ασκληπιού στην ιστορική Πιάλεια.
ΤΡΙΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Πιάλεια 01/10/23
Ένα τσουνάμι συναισθημάτων μας κατέκλυσε σήμερα που επισκεφθήκαμε την ιστορική Πιάλεια και συγκεκριμένα το λαογραφικό - ιστορικό μουσείο. Όλα ξεκίνησαν από την ευγενική πρόσκληση του ανθρώπου που δημιούργησε αυτό το μουσείο, δηλαδή του Διδασκάλου κ. Δημήτρη Παπαγιαννόπουλου. Η ξενάγηση ξεκίνησε στις 11:00 τα εκθέματα που υπάρχουν στο μουσείο τα είχε συλλέξει ο Διδάσκαλος πόρτα - πόρτα από τους κατοίκους της Πιάλειας. Εκτός από αυτά που είδατε κάποιοι στα βιντεάκια που σας έστειλα, και τις φωτογραφίες, υπάρχουν ακόμη 300 αντικείμενα καταγεγραμμένα και ταξινομημένα στην αποθήκη του σχολείου.
Φίλες και φίλοι δεν πίστευαν τα μάτια μου αυτά που έβλεπαν, είναι απίστευτο το τι έχει καταφέρει αυτός ο σοφός διδάσκαλος με το μεράκι του και την αγάπη του για την γενέτειρά του. Είναι απορίας άξιον το που βρήκε τη δύναμη και την υπομονή ώστε να φθάσει σ' αυτό το αποτέλεσμα. Η απορία μου είναι αν αυτός ο άνθρωπος έχει τιμηθεί από την δημοτική αρχή, το υπουργείο Παιδείας, και το υπουργείο πολιτισμού, αν δεν το έχουν κάνει αναρωτιέμαι τι περιμένουν για να το κάνουν; Φίλες και φίλοι με την πρώτη ευκαιρία βάλτε στο πρόγραμμά σας μια επίσκεψη στο λαογραφικό Μουσείο της Πιάλειας, είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Δεν μπορείτε να φανταστείτε το πόσο ''ζήλεψα'' και θαύμασα αυτό που είδα στην ιστορική Πιάλεια, κι όμως εμείς εδώ στο Μαγευτικό κοιμόμαστε με τα τσαρούχια, έχουμε κλειστή την βιβλιοθήκη κοντά 15 χρόνια. Αν είναι δυνατόν!! Αντίκρυζα με δέος τον Διδάσκαλο, έναν Διδάσκαλο μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που οι δάσκαλοι έχαιραν τον σεβασμό της κοινωνίας, πόσο τυχεροί είναι οι Πιαλειώτες που έχουν πληθώρα από ανθρώπους του πνεύματος, εγώ αξιώθηκα να γνωρίσω ακόμη έναν Πιαλειώτη τον γνωστό σε όλους από τα άρθρα του, και τα βιβλία του, τον κ. Ηλία Γιαννακόπουλο. Αγαπητέ Διδάσκαλε σε παρακαλώ να δεχτείς τα συγχαρητήρια μου, είσαι Μοναδικός!! Σ' ευχαριστώ που με διδάσκεις με τις ιδέες σου και την δημιουργικότητα σου, σ' ευχαριστώ που με θεωρείς φίλο σου, ευχαριστώ επίσης την Αφροδίτη και τον Ηλία που μας έφεραν κοντά εκείνη τη μαγική βραδιά βραδιά στις 11/08/19 στον Επικούρειο κήπο.
Μακάρι κάποτε να μπορέσουμε κι εμείς εδώ στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι να δημιουργήσουμε ανάλογες εστίες πολιτισμού, μακάρι η νέα κοινοτική αρχή να ασχοληθεί επιτέλους και με τον πολιτισμό. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης είχα τη χαρά να γνωρίσω τον μικρό Σωτήρη μόλις στην Δ' τάξη του δημοτικού, ένα καταπληκτικό αγόρι που θαύμαζε τα εκθέματα και διψούσε για μάθηση, αυτό το αγόρι να μου το θυμηθείτε θα έχει ένα λαμπρό μέλλον, μικρέ Σωτήρη σου εύχομαι ολόψυχα καλή τύχη. Η άλλη ευχάριστη έκπληξη ήταν ο Νικόλας, ο γιος του Διδασκάλου, το μήλο έπεσε κάτω από την μηλιά, σοφός πατέρας, σοφή μητέρα σοφός γιος, τι πιο φυσικό; Νικόλα μακάρι κάποια στιγμή να ξυπνήσουν οι ιθύνοντες της Πιάλειας και του χωριού μου, και να καλέσουν τα παιδιά σαν κι εσένα ώστε ν' ακούσουν τις ιδέες σας, και τις προτάσεις σας.
Μετά το πέρας της ξενάγησης στο μουσείο, ο Διδάσκαλος είχε κανονίσει να συμφάγουμε στην ταβέρνα του Ζάχου. Η Επικούρεια παρέα αποτελείτο από: Διδάσκαλος, Γιώτα, Νικόλας, Χρήστος, Γεωργία, Λόλα και Επίκουρος. Μεταξύ οίνου και εκλεκτών μεζέδων η συζήτηση κράτησε αρκετές ώρες, ήταν μια Επικούρεια συνάντηση όπως γινόταν στην αρχαιότητα στον κήπο του Επίκουρου, που στο τέλος ως είθισται κατέληξε σε ύμνους και τραγούδια με τον Διδάσκαλο και τον Χρήστο να είναι οι αδιαμφισβήτητοι πρωταγωνιστές μιας και κατέχουν την βυζαντινή μουσική, είναι και οι δύο ψάλτες διεθνούς φήμης.
Από τον Διδάσκαλο άκουσα κάτι που δεν το γνώριζα και ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα να λέει: μέχρι στιγμής κανένας ψάλτης δεν έχει πάει στον παράδεισο και ούτε προβλέπεται!! Υπάρχει από πολλούς μεγάλη αντιζηλία, ίσως επειδή οι πιο πολλοί δεν το κατέχουν το "άθλημα" με αποτέλεσμα όταν βρεθεί κάποιος με γνώσεις και καλή φωνή να προσπαθούν να τον μειώσουν ή να τον φιμώσουν. Συμβαίνουν και αυτά. Για μία ακόμη φορά θυμήθηκα το εξής απόφθεγμα: δεν έχει σημασία το τι τρως και πίνεις αλλά με ποιους τρως και πίνεις!!
ΤΕΤΑΡΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Διαβάστε τώρα το ποίημα, με την μικρή εισαγωγή, που έλαβα από τον Διδάσκαλο.
Φίλτατε Πεπό - Πεπέ,
επειδή αυτές τις ημέρες ζούμε στον ανατριχιαστικό ρυθμό των μαρτυρικών Τεμπών, και επειδή δεν ενθυμούμαι αν σου το έστειλα και επειδή δεν συμπεριλαμβάνεται στις συλλογές μου, ως νεότερο του 2015, και επειδή κάνω το δικό μου μνημόσυνο για τον άδικο χαμό τόσων νέων ανθρώπων, και επειδή η όποια συγκάλυψη που επιχειρείται είναι από μόνη της μια τέλεια πράξη Τραγωδίας, σου στέλνω και την δική μου διαμαρτυρία και κατάθεση ψυχής για το "έγκλημα των Τεμπών", που έγραψα τότε συγκλονισμένος, και αγανακτισμένος όπως η πλειοψηφία των Ελλήνων.
ΓΙΑ ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ "ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ" ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ
(Σύγκρουση των τρένων με 57 νέους στο τάγμα των αγγέλων)
Ποιος το περίμενε άξαφνα, παιδιά μου αγαπημένα/
σαν αστραπή μες στην νυχτιά, αστέρια να γενείτε/
μ’ ελπίδες και με όνειρα κεράκια αναμμένα/
και στην αιωνιότητα ακέρια μαζί να ζείτε!/
Σας είδαμε μες τη νυχτιά, κοπάδι περιστέρια/
με ματωμένα τα φτερά, να τρέχ’τε τρομαγμένα./
Να ψάχνετε την μανούλα σας με πληγωμένα χέρια/
με πορφυρά τα μάτια σας και δάκρυα ποτισμένα./
Θρηνώ για την αγιάτρευτη, την άταχτη φυγή σας/
που ο θάνατος το σάβανο άπλωσ’ ανάμεσά σας./
Κι ο θρήνος μας, ανείπωτος στην στείρα απαντοχή μας,/
σαν λυχναράκι που έσβησε η ελπίδα και η χαρά σας./
Τα βήματά σας αντηχούν μέσα στα βήματά μας/
και στην καρδιά μας νιώθουμε το χτύπο της καρδιάς σας./
Ακούμε τις φωνούλες σας και τα χαμόγελά σας/
Μες στην ανείπωτη, βαριά και μαύρη συννεφιά μας./
Κι είν’ η καρδιά μας σκοτεινή, σα δίχως νερό πηγάδι/
για κάτι το ανεπίστρεπτο, για πάντα που εχάθη/
που κούφια κράζει, αντιλαλεί, σαν να ’ρχεται απ’ τον `Αδη./
ο γκρίζος θρήνος που ξεσπά απ’ της καρδιάς τα βάθη./
Ώ!, των λυγμών την ώρα αυτή, ραγίζουνε κι οι πέτρες./
Του πόνου το σήμαντρο χτυπά το πένθος στην Ελλάδα./
Κι ο αγέρας ξεσπά τον πόνο του με βόγγους και φοβέρες/
μέσ’ στη βαριά τη συννεφιά τη μαύρη πορφυράδα./
Εσείς πληρώσατε ακριβά, τα λάθη της γενιάς μου./
Δειλών αρχόντων διαπλοκής της εξουσίας μέλη./
Κατάρα και άγρια ευχή το αίμα σας, παιδιά μου./
- Τι κρίμα αυτός ο θάνατος! Το αίμα τ' ακούτε; κλαίει./
Δάσκαλος
Δ. Παπαγιαννόπουλος.
ΠΕΜΠΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Η σημερινή ανάρτηση είναι "δάνειο" από τους Greek Reporter. Η ανάρτησή τους έγινε στα αγγλικά και ήδη διαβάζεται στην Ιαπωνία, στη Νότια Αφρική, στη Φινλανδία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στην Αγγλία, στην Αμερική, στη Νορβηγία, στην Πολωνία και, φυσικά, στην Ιταλία.
Πριν από περίπου έναν μήνα, φιλοξενήσαμε τους Greek Reporter στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, καθώς —όπως μου είπαν— ήθελαν να κάνουν ένα ρεπορτάζ για τον Ασκληπιό και τα βότανα. Φυσικά, ενδιαφέρθηκαν και για το Μονοπάτι του Ασκληπιού.
Από την πρώτη στιγμή που μου εξήγησαν τον σκοπό της επίσκεψής τους, τους ανέφερα πως μόνο ένας μπορεί να τους δώσει όλες τις πληροφορίες που ζητούσαν. Φυσικά, εννοούσα τον Διδάσκαλο και ερασιτέχνη βοτανολόγο, κ. Δημήτρη Παπαγιαννόπουλο. Τους έδωσα το τηλέφωνό του και τους ενημέρωσα πως θα μεσολαβήσω κι εγώ ώστε να δεχθεί να τους συναντήσει.
Επειδή, τον τελευταίο καιρό, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τον Ασκληπιό και τα βότανα που υπάρχουν στο Κερκέτιον Όρος, δεν είναι και τόσο εύκολο να συναντήσει κανείς τον Διδάσκαλο, καθώς ίσως να είναι ο μοναδικός που διαθέτει τις κατάλληλες γνώσεις για τα βότανα και τον Ασκληπιό — και είναι περιζήτητος.
Σημαντική παρατήρηση:
Ας μην ξεχνάμε πως, χάρη στον Διδάσκαλο, αναβίωσαν τα "Ασκληπιεία" στην Ιστορική και Πνευματική Πιάλεια.
Πράγματι, μεσολάβησα και παρακάλεσα τον Διδάσκαλο να πραγματοποιηθεί αυτή η συνάντηση. Αποδέχθηκε την πρότασή μου, παρ’ όλο που εκείνες τις ημέρες φιλοξενούσε τα παιδιά και τα εγγόνια του, που διαμένουν στη Γερμανία.
Ο Διδάσκαλος είναι πάντα πρόθυμος να προσφέρει, όταν πρόκειται για τον γενέθλιο τόπο του και γενικότερα για την περιοχή. Το ραντεβού κλείστηκε και η πρώτη συνάντηση έγινε στον φιλόξενο Κήπο του Ασκληπιού.
Ακολουθεί η μετάφραση από το αγγλικό κείμενο στα ελληνικά. Ίσως κάπου να μην είναι απόλυτα ακριβής, όμως πιστεύω πως πετύχαμε το 95%.
Δημοσίευμα στους Greek Reporter.
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ, ΚΕΡΚΕΤΗΣ, ΚΕΡΚΕΤΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΑ.
Το Φαρμακοτριβείο του Ασκληπιού, του αρχαίου Έλληνα θεού της ιατρικής, βρισκόταν δίπλα σε ένα βουνό όπου ακόμα και σήμερα φύονται φαρμακευτικά βότανα που χρησιμοποιούνται ευρέως.
Οι ντόπιοι είναι πεπεισμένοι ότι η Πιάλεια στη Θεσσαλία ήταν ο τόπος γέννησης του Ασκληπιού, του θνητού γιου του Απόλλωνα, και λένε ότι υπάρχουν αποδείξεις που το στηρίζουν αυτό, κυρίως τα ερείπια του ίδιου του φαρμακοτριβείου του Ασκληπιού.
Ο Κόζιακας, το βουνό που δεσπόζει πάνω από την Πιάλεια, αποτελεί επίσης τεκμήριο. Στην αρχαιότητα, ήταν γνωστό ως όρος Κερκέτιον Όρος, φημολογείται ότι πήρε το όνομά του από τον βοηθό του Ασκληπιού, τον Κερκέτη.
Σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Παπαγιαννόπουλο, έναν συνταξιούχο δάσκαλο που ζει όλη του τη ζωή στην περιοχή, ο Ασκληπιός επέλεξε να ζήσει στην Πιάλεια εξαιτίας της αφθονίας των φαρμακευτικών βοτάνων του Κερκετίου Όρους, αλλά και του μαγευτικού φυσικού τοπίου.
Μάλιστα, τα ίδια βότανα που χρησιμοποιούσε ο Ασκληπιός τότε, εξακολουθούν να βρίσκονται στο βουνό και οι ντόπιοι τα χρησιμοποιούν από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Στο κοντινό χωριό Γοργογύρι, μπορεί κανείς να βρει το γνωστό “Μονοπάτι του Ασκληπιού”.
Ο Επικούρειος Πέπος, κατά κόσμον Σπύρος Ν. Γκοβίνας, κάτοικος του χωριού, μιλά για το διάσημο μονοπάτι:
«Ονομάστηκε Μονοπάτι του Ασκληπιού προς τιμήν του Ασκληπιού. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε αποδείξεις ότι [ο ίδιος] περπάτησε σε αυτό με τον βοηθό του τον Κερκέτη. Το βουνό, με βάση αυτά που μου έλεγε ο παππούς μου, ονομάστηκε Κερκέτιον όρος από τον Ασκληπιό προς χάρην του μικρού βοηθού του ο οποίος γνώριζε την περιοχή και τον βοηθούσε στη συλλογή τον βοτάνων. Γι’ αυτό και οι αρχαίοι συνέχισαν να το αποκαλούν Κερκέτιον όρος. Αυτός είναι ο μύθος και η ιστορία που όπως προείπα μου έλεγε ο παππούς μου».
«Πριν από είκοσι με είκοσι πέντε χρόνια, ο τότε δήμαρχος κ. Χρισταντώνης Σωτήριος διαμόρφωσε το μονοπάτι και αν θυμάμαι καλά, αρκετά χρόνια μετά, την ονομασία "Μονοπάτι του Ασκληπιού" την έδωσε ο κ. Δημήτρης Παπαστεργίου [ο σημερινός υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης] όταν ήταν αντιπρόεδρος στην ΚΕΔΕ και δήμαρχος Τρικκαίων το 2018 επί προεδρίας στην κοινότητα Γοργογυρίου του Κωνσταντίνου Τσιούνη. Ακόμα και σήμερα κατά μήκος του μονοπατιού υπάρχουν βότανα που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι», πρόσθεσε.
Το όρος Κερκέτιον (σημερινός Κόζιακας) φιλοξενεί 1.200 είδη χλωρίδας, κυρίως αρωματικά και φαρμακευτικά βότανα, πολλά από τα οποία λέγεται ότι χρησιμοποιούσε ο Ασκληπιός. Σήμερα, οι ντόπιοι εξακολουθούν να τα μαζεύουν για προσωπική χρήση, ως δώρα ή για πώληση, αποκαλύπτει ο δάσκαλος Παπαγιαννόπουλος.
Ο Ασκληπιός και τα βότανά του.
Ο συνταξιούχος δάσκαλος λέει στο Greek Reporter ότι εδώ γεννήθηκε ο Ασκληπιός και ότι η απόδειξη βρίσκεται στο Παλαιόκαστρο, στο σημείο του αρχαίου φαρμακοτριβείου του Ασκληπιού, πάνω σε λόφο, στην ακρόπολη της Πιαλείας.
«Ο Ασκληπιός δεν μάζευε βότανα μόνο σε εκείνο το σημείο, αλλά σε ολόκληρο το Κερκέτιο Όρος καθώς και κοντά στον ποταμό, όπου είχε πιο πολύ ήλιο, και στην Πιάλεια ίδρυσε το αρχαίο φαρμακοτριβείο», λέει ο κ. Παπαγιαννόπουλος.
«Επίσης, δεν τα μάζευε μόνος του», προσθέτει. «Είχε βοηθούς, τους Ασκληπιάδες. Ήταν ντόπιοι που μάζευαν τα βότανα, τα άλεθαν ή τα έβραζαν και τα επεξεργάζονταν».
Σήμερα οι «Ασκληπιάδες» είναι οι κάτοικοι που συνεχίζουν το έργο του Ασκληπιού συλλέγοντας και εμπορευόμενοι τα βότανα.
Το φαρμακοτριβείο του Ασκληπιού ανακαλύφθηκε πριν από 120 χρόνια από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Καστριώτη (1859–1931). «Από το 1975, γιορτάζουμε τα Ασκληπιεία προς τιμήν της γενέτειρας του Ασκληπιού», εξηγεί ο συνταξιούχος δάσκαλος. «Εδώ ετοίμαζε τα θεραπευτικά του φάρμακα και με τελετουργικό τρόπο τα μετέφερε στα Τρίκαλα (Τρίκκη), στο πρώτο και πιο εξέχον Ασκληπιείο, όπως περιγράφει ο Στράβων».
Η Τρίκκη, το αρχαίο όνομα των Τρικάλων, «είναι η πρώτη και επίσημη υποψήφια γενέτειρα του Ασκληπιού. Υπάρχουν 130 τόποι που διεκδικούν τη γενέτειρά του», συνεχίζει. «Καμία από αυτές τις θεωρίες δεν έχει αδιάσειστες αποδείξεις. Εδώ στην Πιάλεια, δεν έχουμε την απόλυτη απόδειξη, αλλά έχουμε τη βεβαιότητα του φαρμακοτριβείου που βρέθηκε στο Παλαιόκαστρο. Το φαρμακοτριβείο αποτελεί ένδειξη ότι ο Ασκληπιός έζησε εδώ».
Η γέννηση του Ασκληπιού.
Ο Απόλλωνας είναι κυρίως γνωστός ως θεός του Ήλιου και του Φωτός, αλλά είναι επίσης θεότητα των τεχνών, της θεραπείας, της μουσικής και της μαντείας. Ο Ασκληπιός γεννήθηκε από τον έρωτα του Απόλλωνα για τη θνητή γυναίκα Κορωνίδα, ευγενικής καταγωγής. Μετά την ένωσή τους, ο Απόλλωνας άφησε ένα κοράκι – τότε με λευκά φτερά – να την προσέχει.
Λίγο αργότερα, παρακινημένη από τον πατέρα της Φλεγύα, βασιλιά των Λαπιθών, η Κορωνίδα παντρεύτηκε έναν θνητό άντρα, τον Ίσχυ. Το κοράκι έτρεξε να ενημερώσει τον Απόλλωνα. Εκείνος εξοργίστηκε και μαύρισε τα φτερά του πουλιού, τιμωρώντας το επειδή δεν εμπόδισε την προδοσία. Από τότε, το μαύρο χρώμα χαρακτηρίζει όλους τους απογόνους του κορακιού.
Ο Απόλλωνας, γνωρίζοντας πως η Κορωνίδα ήταν έγκυος στο παιδί του, μέσα στην οργή του πήρε το τόξο του και την τιμώρησε. Μόλις άφησε το βέλος, μετάνιωσε, αλλά ήταν πια αργά. Το βέλος ενός θεού δεν αστοχεί.
Συντετριμμένος, έτρεξε και την κράτησε στην αγκαλιά του, ενώ πέθαινε. Θέλοντας να εξιλεωθεί, έβαλε το σώμα της στην πυρά, αλλά βλέποντας τη φωτιά, έβγαλε το μωρό – τον Ασκληπιό – από τη μήτρα της για να το σώσει. Ο Ασκληπιός έγινε θεός της ιατρικής μέσω της χρήσης των βοτάνων.
Τα βότανα.
Περπατώντας στο Μονοπάτι του Ασκληπιού, ο κ. Παπαγιαννόπουλος δείχνει τα πιο γνωστά από αυτά, όπως μια ιδιαίτερη ρίγανη γνωστή ως τραγορίγανη, η οποία πίνεται ως αφέψημα για την καταπολέμηση εντερικών παρασίτων.
Η λαδανιά, που ονομάζεται έτσι λόγω των ελαιωδών φύλλων της («λάδι»), έχει επίσης θεραπευτικές ιδιότητες. Ανθίζει, ενώ οι βλαστοί της ενισχύουν την καρδιακή λειτουργία και την κυκλοφορία του αίματος.
Το γαϊδουράγκαθο, ένα θαυματουργό βότανο, ενισχύει τη λειτουργία του ήπατος, την υγεία του δέρματος, της πέψης και του ανοσοποιητικού. Έχει μωβ άνθος και, όταν βράζετε, γίνεται φαρμακευτικό ρόφημα. Ο εσωτερικός μαλακός βλαστός μπορεί επίσης να καταναλωθεί.
Ο ταραξάκος, ένα πράσινο ραδίκι, μπορεί να μπει σε σαλάτα ή να βραστεί. Είναι εξαιρετικό καρδιοτονωτικό. Η φτέρη, παρότι διακοσμητική και τοξική, χρησιμοποιείται με προσοχή, λόγω των καθαρτικών και θεραπευτικών της ιδιοτήτων. Ευδοκιμεί κυρίως σε σκιερά μέρη.
Το μελισσόχορτο έχει φαρμακευτικά και αρωματικά οφέλη. Μπορεί να γίνει ρόφημα ή να προστεθεί σε σαλάτες. Ένα κουταλάκι βρασμένο καταπραΰνει το στομάχι και ανακουφίζει από εντερικούς πόνους.
Φαρμακευτικά και αρωματικά βότανα.
«Ο θεός της ιατρικής επέλεξε αυτόν τον ευλογημένο τόπο λόγω του Κερκετίου Όρους, ενός τόπου βιοποικιλότητας γεμάτου δέντρα και κυρίως φαρμακευτικά και αρωματικά βότανα», δήλωσε ο κ. Παπαγιαννόπουλος.
Εξήγησε ότι:
«Ο Ασκληπιός είναι όνομα γνωστό παγκοσμίως. Το όνομά του θεοποιήθηκε. Ήταν πραγματικό πρόσωπο στην Αρχαία Ελλάδα. Έζησε γύρω στο 1200–1100 π.Χ. Οι δύο γιοι του, Μαχάων και Ποδαλείριος, πολέμησαν στον Τρωικό Πόλεμο γύρω στο 1100. Άρα, ο Ασκληπιός έζησε τότε και εδώ, και αυτό αποδεικνύεται από τις περιγραφές του Ομήρου. Οι γιοι του έφυγαν με τριήρεις από τον Πηνειό».
«Ο Κένταυρος Χείρων είναι ακόμη μια μυθική μορφή που συνδέεται με τη γνώση, τη σοφία, τη φιλοσοφία και την ιατρική, και αυτό δεν είναι τυχαίο», προσθέτει. «Το Πήλιο είναι το πρώτο βουνό στην Ελλάδα που φιλοξενεί τεράστιο αριθμό βοτάνων, σημαντικό όσο και του Κερκετίου. Ο Ασκληπιός έζησε με τον Χείρωνα για πολλά χρόνια και όταν ενηλικιώθηκε, επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του. Η μητέρα του, η Κορωνίς, είχε ερωτευθεί τον Ίσχυ, έναν ευγενή από την Τρίκκη».
Αρχαία Πιάλεια και Γοργογύρι.
Τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Πιάλειας βρίσκονται στο χωριό Παλαιόκαστρο, σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων. Το τείχος χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ. Σε ανασκαφές του 1902, βρέθηκαν νομίσματα και επιγραφές που υποδεικνύουν πως η Πιάλεια ήταν σημαντική αρχαία πόλη–κράτος.
Ιστορικά, η Πιάλεια αναφέρεται ως η πατρίδα του Ασκληπιού ή ο τόπος του φαρμακοτριβείου του, όπου επεξεργαζόταν τα βότανα του Κερκετίου Όρους. Κοντά στην κοινότητα του Προδρόμου, υπάρχουν και ερείπια αρχαίων οχυρώσεων.
Το Γοργογύρι είναι το χωριό των Τρικάλων απ’ όπου ξεκινά το Μονοπάτι του Ασκληπιού. Είναι ένα Μαγευτικό, Γραφικό χωριό με άφθονο πράσινο και το ποτάμι, του οποίου οι όχθες του χρησιμοποιούνται και για αναψυχή. Σύμφωνα με τον θρύλο, κάθε βράδυ, τους καλοκαιρινούς μήνες, νεράιδες και νύμφες [καλότχιες] συγκεντρώνονται και κρατούν συντροφιά στους κατοίκους στην περιοχή ''ΣΤΑΡΙ'.
Το Μονοπάτι του Ασκληπιού είναι ένα μονοπάτι μέσα σε αιωνόβια πλατάνια κατά μήκος των νερών του ποταμιού που πηγάζει από την καρδιά του Κερκετίου όρους και διασχίζει το χωριό.
Η Επιμέλεια έγινε από τον Επικούρειο Πέπο.
Η Μετάφραση έγινε από την Πυθία.
Greek Reporter.
