Την πρώτη ανάρτηση την είχα κάνει αρκετά χρόνια πριν, σήμερα ο φίλος μας ο RYO έχει πολλά εγγόνια. Θα μου επιτρέψετε όμως να μνημονεύσω τις τρεις Μούσες που ήταν η αιτία να γνωρίσουμε την οικογένεια του RYO, την οικογένεια, του κ. Σακαμότο, την οικογένεια της Μίε, της Γιουμίκο, της Χιρόκο, της Μασσαμί, της Έμι, της Κέ'ι'κο, και πολλών ακόμα φίλων. YUMIKO, HIROKO, MASSAMI, αυτές ήταν οι τρεις Μούσες που γνώρισα αρχικά στην Αρεοπαγίτου 18, εκεί που αποτίνω φόρο τιμής κάθε φορά που επισκέπτομαι το Μουσείο είτε με φίλους είτε με την Λόλα και σύντομα με τον Ιωνάκο μας.
Πριν δύο χρόνια είχαμε μία δυσάρεστη απώλεια, μας αποχαιρέτησε ο πολύ αγαπημένος μας φίλος ο ΜΑΚΟ, ο σύζυγος της Μίε [MIE] αν και γιατρός τον πρόδωσε η καρδιά του. Κάθε Μά'ι'ο εγώ, η Λόλα και κάποιοι εκλεκτοί φίλοι τιμούμε την μνήμη του MAKO, κουράγιο Mie. Ας έρθω όμως στην συνέντευξη που μας έδωσε ο φίλος μας και κουμπάρος μας Ryo Ogawa. Να αναφέρω πως οι Μούσες που προανάφερα ήταν αεροσυνοδοί, και πως ο κ. Sakamoto ήταν κι αυτός πιλότος και είχε μείνει μαζί με την γυναίκα του και τα δύο αγόρια αρκετό διάστημα στην Αθήνα και γι' αυτό η αγαπημένη μας Eriko γνωρίζει πάρα πολλά πράγματα για την Ελλάδα, ευτύχησε να έχει κατά την εδώ παραμονή της μία υπέροχη κυρία για δασκάλα, την κ. ΣΤΕΛΛΑ ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑ. Φίλες και Φίλοι σας παρουσιάζω τον κ. Ryo Ogawa. Απολαύστε τον.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο κ. Ryo Ogawa.
Σήμερα δεν παρουσιάζουμε απλώς έναν πρώην κυβερνήτη αεροσκαφών της Japan Airlines, ούτε μόνο έναν αναπληρωτή διευθυντή ενός μεγάλου Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης. Σήμερα παρουσιάζουμε έναν φίλο. Έναν φίλο από τα παλιά. Από εκείνα τα χρόνια που οι φιλίες γεννιούνταν χωρίς σκοπιμότητες και επιβίωναν χωρίς σύνορα.
Από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου 18, απέναντι από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, μέχρι τη Sakura της Ιαπωνίας, από το Γοργογύρι Τρικάλων μέχρι τα cockpit των Boeing 747, η διαδρομή του Ryo Ogawa είναι μια διαδρομή ζωής γεμάτη σεμνότητα, αξιοπρέπεια και βαθιά ανθρωπιά.
Η συνέντευξη που ακολουθεί δεν είναι τυπική. Είναι μια κατάθεση μνήμης. Ένας διάλογος ανάμεσα σε πολιτισμούς, ανάμεσα σε φίλους, ανάμεσα σε ανθρώπους που έμαθαν να βλέπουν τον κόσμο όχι μόνο από ψηλά, αλλά και με καθαρή ματιά.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Κύριε Ogawa, σας ευχαριστούμε που δεχθήκατε να παραχωρήσετε αυτή τη συνέντευξη και θα θέλαμε να ξεκινήσουμε με την καθιερωμένη μας ερώτηση.
Τι θυμόσασταν από την παιδική σας ηλικία και τι είναι αυτό που κουβαλάτε στη μνήμη σας από τα παιδικά σας χρόνια;
Μου άρεσαν πολύ τα ζώα όταν ήμουν μικρός και μπορούσα να τα παρατηρώ για ώρες. Γι’ αυτό δεν έχανα ευκαιρία και επισκεπτόμουν σχεδόν κάθε μήνα τον ζωολογικό κήπο της πόλης μου, ο οποίος βρισκόταν περίπου 30 λεπτά από το σπίτι μου.
Σε ποια ηλικία αποφασίσατε να γίνετε πιλότος και ποιο ήταν το ερέθισμα που σας οδήγησε σε αυτή την επιλογή;
Αποφάσισα να γίνω πιλότος όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, σε ηλικία 16 ετών. Το ερέθισμα για αυτή μου την επιλογή ήταν ο ουρανός. Ανακάλυψα τη μαγεία του όταν τον παρατηρούσα ξαπλωμένος στο γρασίδι της αυλής του πανεπιστημίου.
Γεννηθήκατε λίγα χρόνια μετά την καταστροφή του Ναγκασάκι και της Χιροσίμα. Θυμάστε τι σας έλεγαν οι μεγαλύτεροι γι’ αυτή την τραγωδία;
Γεννήθηκα οκτώ χρόνια μετά την επίθεση με τις ατομικές βόμβες, επομένως δεν θυμάμαι κάτι προσωπικά. Επιπλέον, η γενέτειρά μου βρίσκεται μακριά από αυτές τις πόλεις. Συνειδητοποίησα το μέγεθος της καταστροφής όταν ξεκίνησα τη φοίτησή μου στο Δημοτικό σχολείο.
Ποτέ δεν εργάστηκα σε βομβαρδιστικά αεροσκάφη, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα. Παρ’ όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο.
Το 1985 η JAL σας επέλεξε να μείνετε για περίπου δύο χρόνια στην Ελλάδα, εκτελώντας την πτήση Αθήνα–Καράτσι–Αθήνα. Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο;
Έμεινα στην Ελλάδα από τον Ιούλιο του 1985 έως τον Ιούλιο του 1987. Θυμάμαι πολλά όμορφα πράγματα, συμπεριλαμβανομένης φυσικά της οικογένειας Γκοβίνα. Ζήσαμε πολύ ευχάριστες στιγμές χάρη σε αυτούς.
Όταν αποφασίσατε να έρθετε στην Ελλάδα, φανταζόσασταν ποτέ ότι θα γινόσασταν κουμπάρος στον γάμο του Αλέκου και της Ράνιας στο Γοργογύρι;
Όχι, ποτέ δεν το φανταζόμουν! Είναι μία από τις πιο σημαντικές αναμνήσεις της ζωής μου. Η παραμονή μου στο Γοργογύρι και η συμμετοχή μου στον γάμο ήταν μοναδικές εμπειρίες.
Θυμάστε το περιστατικό με το λάστιχο στο βουνό ένα Πάσχα;
Σας παρακαλώ, ξεχάστε το! (γέλια)
Πότε σκοπεύετε να επισκεφθείτε ξανά την Ελλάδα;
Πίστευα ότι η πρώτη ευκαιρία θα ήταν τον περασμένο Αύγουστο, όταν συνταξιοδοτήθηκα από την JAL. Ωστόσο, αμέσως μετά ξεκίνησα τη νέα μου εργασία. Πιστεύω όμως ότι θα έρθω ξανά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Σε τρία χρόνια θα συνταξιοδοτηθώ από το Μουσείο Τέχνης και ελπίζω τότε να είναι η πρώτη μου ευκαιρία.
Από την πολυετή εμπειρία σας ως πιλότος, ποια είναι ένα ευχάριστο και ένα παρ’ ολίγον δυσάρεστο περιστατικό;
Έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις, αλλά ευτυχώς δεν αντιμετώπισα ποτέ κάποια πραγματικά δυσάρεστη πτήση.
Ποια είναι η γνώμη σας για τους Έλληνες;
Αγαπώ τους Έλληνες! (γέλια) Είστε λαμπεροί, ομιλητικοί, με κριτική σκέψη και μεγάλες αντοχές. Απολαμβάνετε τη ζωή, αν και όταν λέτε ραντεβού στις 10:00 μπορεί να έρθετε και στις 11:00!
Υπάρχουν κοινά στοιχεία μεταξύ των δύο λαών;
Ναι, υπάρχουν πολλά. Οι διαφορές εξαρτώνται περισσότερο από τα άτομα παρά από τα έθνη.
Περιγράψτε μας το τελευταίο σας ταξίδι ως κυβερνήτης.
Πέταξα στη Βοστώνη με έναν από τους καλύτερους φίλους μου, έναν νεαρό και αξιόπιστο πρώτο αξιωματικό. Όταν επέστρεψα στη Ναρίτα, με περίμεναν πολλοί αγαπημένοι άνθρωποι με ανθοδέσμες. Η Kimiyo στόλισε την είσοδο του σπιτιού μας, που έμοιαζε με ανθοπωλείο!
Το 2011 η Ιαπωνία δοκιμάστηκε σκληρά. Πού βρισκόσασταν τότε;
Οδηγούσα και σταμάτησα σε κόκκινο φανάρι όταν έγινε ο σεισμός. Η περιοχή μου δεν επηρεάστηκε, αλλά ακόμη και σήμερα πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να επιστρέψουν στη Φουκοσίμα.
Από τον περασμένο Οκτώβριο είστε υποδιευθυντής στο Μουσείο Τέχνης της Yokohama. Πώς προέκυψε αυτό;
Υπέβαλα αίτηση μαζί με συνοπτική πρόταση. Οι υποψήφιοι ήταν 131. Το μουσείο είναι το μεγαλύτερο στην πόλη και λειτουργεί εδώ και 25 χρόνια.
Ποιο ήταν το αγαπημένο σας φαγητό στην Ελλάδα;
Ο μουσακάς της Λαμπρινής.
Έχετε χόμπι;
Ναι, παίζω σαξόφωνο. Κλασική μουσική, όχι τζαζ.
Κλείνοντας, τι θα θέλατε να πείτε στους φίλους σας στην Ελλάδα;
Η εμπειρία μου στην Ελλάδα ήταν εξαιρετική χάρη στην οικογένεια του Σπύρου και του Αλέκου. Σας σκέφτομαι πάντα και σας εκτιμώ βαθιά.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Και η φωνή του Ryo Ogawa, όπως ακούγεται μέσα από αυτές τις γραμμές, δεν λέει «αντίο», αλλά «θα ξαναϊδωθούμε».
Ο ουρανός υπήρξε το επάγγελμά του. Η τέχνη, η δεύτερη του πτήση. Και οι άνθρωποι, πάντα, το σταθερό του έδαφος. Από το κόκπιτ μέχρι τις αίθουσες ενός μουσείου, ο Ryo Ogawa απέδειξε ότι η αληθινή πλοήγηση δεν αφορά μόνο προορισμούς, αλλά στάση ζωής.
Για εμάς, δεν είναι απλώς ένας Ιάπωνας φίλος. Είναι ένας άνθρωπος που έγινε οικογένεια. Που έδεσε τη μοίρα του με ελληνικά τραπέζια, με γάμους σε χωριά, με Πάσχα στο βουνό, με καθυστερημένα ραντεβού και με άφθονο γέλιο.
Και όσο κι αν οι αποστάσεις παραμένουν μεγάλες, η φιλία —όταν είναι αληθινή— δεν χρειάζεται χάρτες.
Ryo-san, σε περιμένουμε.
Ο ουρανός ξέρει τον δρόμο.
ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΠΕΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ.
Είχα την τύχη να γνωρίσω υπέροχους ανθρώπους/
Χωρίς ποτέ να το φανταστώ πως άξιζα τέτοιας ευλογίας/
Δεν το επεδίωξα, απλά ήταν στο πεπρωμένο μου/
Αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι στην πορεία έγιναν φίλοι και δάσκαλοι.
Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι είδους έξαρση και πόση/
Και το πόσο όμορφα συναισθήματα με πλημμύριζαν/
Και συνεχίζουν να με πλημμυρίζουν/
Κάθε φορά που συναντούσα και συναντώ τους υπέροχους φίλους μου.
Άνθρωποι από πολλά μέρη του πλανήτη μας/
Νοτιοαφρικανούς, Ιάπωνες, Φινλανδούς και Ιταλούς/
Αλλά και Γάλλους, Νορβηγούς, Αυστραλούς και Ισπανούς/
Ανάμεσα τους και Γερμανούς, Νεοζηλανδούς, Σουηδούς,
Πιαλειώτες, Κορωπιώτες και Λημνιώτες και Μανδραίους.
Θεωρώ αδύνατον παρόμοια εμπειρία να έχει ζήσει άλλος άνθρωπος/
Μόνο σε όνειρο ίσως, τέτοια ευλογία δεν δίδεται σε πολλούς/
Το πώς και το γιατί μην με ρωτάτε γιατί κι εγώ το αγνοώ/
Ίσως την απάντηση την βρείτε στα Ελευσίνια μυστήρια.
Θεωρώ αδύνατον παρόμοια εμπειρία να έχει ζήσει άλλος άνθρωπος/
Μόνο σε όνειρο ίσως, τέτοια ευλογία δεν δίδεται σε πολλούς/
Το πώς και το γιατί μην με ρωτάτε γιατί κι εγώ το αγνοώ/
Ίσως την απάντηση την βρείτε στα Ελευσίνια μυστήρια.
Έρρωσθε και Ευδαιμονείτε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου