Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

11.12.16

Στην Κορνηλία, και στον Αρκά, ώρα 12.00 η ώρα του Αρκά.




Κυριακή 11/12/2016
Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συνεπικούρειοι σας καλημερίζω από τη συνοικία των Θεών, η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε δυο πολύ αγαπημένα πρόσωπα. Στην Κορνηλία για την αυριανή γιορτή της, και στον Αρκά για καλή επιτυχία. Αρκαδούλι ήδη έχω ξεκινήσει τη διαδικασία αποστολής θετικής ενέργειας, σε λίγο θα βάλω να παίζει και το ειδικό c.d. γι’ αυτές τις περιπτώσεις. Επίσης η σημερινή ανάρτηση είναι πολύ, μα πάρα πολύ προσωπική.
Σας χαιρετώ, με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση ο Επικούρειος Πέπος.
Μια στήλη, με τα αγαπημένα μου πράγματα - όποτε θυμάμαι, θα προσθέτω μερικά:
φίλες και φίλοι καλημέρα, το μενού σήμερα έχει μια ιδέα από το filoftero του κ. Χρήστου
Μιχαηλίδη. Ήταν πολλά τα κοινά αγαπημένα πράγματα -ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος
που το 2004 μ' εκείνο το άρθρο του στην ''Ελευθεροτυπία'' με συγκίνησε τόσο πολύ- εγώ
απλά συμπλήρωσα αυτά που κατά τη γνώμη μου θα ήθελα να έχω στο βιογραφικό μου,
και που είναι τ' αγαπημένα μου, τι θα λέγατε να δημιουργούσατε κι εσείς μια τέτοια λίστα?
Καλή Ανάγνωση. Με σεβασμό και αγάπη Επικούρειος Πέπος-Poof-Pepe-Fuji Tomo Kazu. (πρώην Σπυρίδωνας.)
Να μαγειρεύω για φίλους στο σπίτι αυτή είναι η μεγάλη μου τρέλα.  Να βρίσκομαι με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα στο καφέ του Μουσείου της Ακρόπολης. Να περπατάω στην  Δ. Αρεοπαγίτου, και στην συνοικία των Θεών παρέα με την Περικτιόνη. Να μου λέει ο Αρκάς ιστορίες για αεροπλάνα ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας. Ο ήχος από το αφρισμένο ποτάμι του χωριού μου μετά από δυνατή βροχή. Να υποδέχομαι εκλεκτούς φίλους στην αυλή των θαυμάτων και να συζητούμε ως αργά το βράδυ για το σκέπαστρο της γης. Να περιδιαβαίνω το Κερκέτιον όρος προκειμένου να περισυλλέξω βότανα, όπως ο Ασκληπιός στην αρχαιότητα. Να παραμένω για πολλές ώρες στο αρχηγείο της οκρα παρέα με τις υπέροχες μουσικές και τους πολύτιμους φίλους μου, τα βιβλία. Να περπατώ ξυπόλυτος στο υγρό χώμα για να μου μεταδώσει την ενέργεια της γης. Να επισκέπτομαι το φιλολογικό καφέ retous στα Τρίκαλα. Να ετοιμάζομαι για ταξείδι, και ειδικότερα για την μεγάλη μου αγάπη που είναι το Πήλιο. Να συναντώ τους/τις τρεις σωματοφύλακες, την Άλκηστη, την Διοτίμα-Ζαν Ντ  Άρκ, και τον Αρκά τα πιο πιστά και διαχρονικά φιλαράκια μου. Να μην θέλω να τελειώσει ένα καλό βιβλίο που διαβάζω. Ν' ακούω τη βροχή.  Νά περιμένω αγαπημένα μου πρόσωπα  στο αεροδρόμιο.  Singing in the rain. To σπαγγέτι Μπολονέζ.  Να γράφω τις σκέψεις μου. Ν' ανακαλύπτω καινούργιες μουσικές. Να παρακολουθώ  με φίλους ενδιαφέρουσες  παραστάσεις στην Επίδαυρο, και στο Ηρώδειο.  Να πηγαίνω σινεμά και να βλέπω αξιόλογες ταινίες. Να περπατώ στο Παρίσι ώρες πολλές.  Να κάθομαι σε κάποιο πάρκο του, και να διαβάζω ένα βιβλίο. Να κάθομαι κάτω από την Ροδιά της ‘’Ερμιόνης’’ ακούγοντας καλή μουσική και παίρνοντας το πρωινό μου. Να φυτεύω πιπεριές στο χωριό και να φτιάχνει η Δολέντσια τον καλύτερο μεζέ έβερ!! Να ταξιδεύω με τρένο, όχι του ΟΣΕ. Η βαρελίσια, μαλακή φέτα Βόνιτσας. Η Λέσχη του Δίσκου, στην Στοά της Όπερας, Ακαδημίας 57, στην Αθήνα. Τα Μπριζολάκια του Τέλη, στην οδό Ευριπίδου 86, κοντά στη Πλατεία Κουμουνδούρου, Αθήνα. Τα μανιτάρια πλευρώτους, και το μοσχαράκι άνευ οστών στο ‘’ΑΣΤΈΡΙ’’ στην Λαυρίου. Να φαντάζομαι πως είμαι αόρατος!!. Να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοικτά. Να δοκιμάζω διάφορες παράξενες γεύσεις.. Να μελετώ τους προγόνους μου, και την ιστορία του τόπου μου. Να επισκέπτομαι ξανά και ξανά τους αρχαιολογικούς  χώρους. Να προσεύχομαι στους θεούς του τόπου μου. Η πιο γευστική φασολάδα με συνταγή του Γογούλη που φτιάχνει  η Δολέντσια. Ν' ακούω την 9η του Μπετόβεν. Το Cabernet Sauvignon του Χατζιμιχάλη. Να παρατηρώ, και το αποτέλεσμα να το αποτυπώνω στα ποιήματά μου. Να σημειώνω ό,τι σημαντικό και περίεργο συναντώ. Να αναπλάθω ιστορίες με τον δικό μου τρόπο.. Να περνάω ώρες σε βιβλιοπωλείο. Παλιά, όταν παίρναμε το κυριακάτικο φαγητό μας από τον φούρνο, αρνάκι με πατάτες,. αρνάκι γιουβέτσι σε γάστρα,  γεμιστά - ντομάτες, πιπεριές. Το λευκό τραπεζομάντηλο. Λινό πετσέτες στο τραπέζι. Το νερό σε ασημένια κανάτα. Σε έναν ερημικό κι απάνεμο κολπίσκο, κάπου στην Ελλάδα, μόνος, να κάνω πως ψαρεύω.  Η 5η του Μάλερ. Η όπερα Don Giovanni του Μότσαρτ. Να ταξιδεύω με τον Ηγέτη, τον Τζιμ Άνταμς, την Μελισσάνθη και την Λόλα. Να ταξιδεύω στο Αιγαίο, με το πλοίο, και με τη φαντασία μου. Η μαγεία, και η ενέργεια  που κρύβει η αυλή των θαυμάτων. Τα πέτρινα σπίτια, με μεγάλη αυλή γύρω-γύρω. Κάθε τραγούδι του Χατζιδάκι, μά κάθε... Να μπαίνω σε άγνωστους, επαρχιακούς δρόμους, κι' όπου με βγάλει. Να περπατώ πλάι σε ποτάμι, ή ρυάκι. Να πηγαίνω με τα πόδια από το σπίτι της Μόϊρας στο ΛΟΎΒΡΟ παράλληλα με τον Σηκουάνα.  Το φως του κεριού. Τα βότσαλα. Τα κοχύλια. Η άμμος. Το σταφύλι. Η Μαλαγουζιά (ποικιλία λευκού κρασιού) του Γεροβασιλείου.) Να φεύγω από την Ελλάδα. Να επιστρέφω στην Ελλάδα. Να απομακρύνομαι.  Να διαβάζω, και να ξαναδιαβάζω το Μονόγραμμα του Ελύτη. Να βλέπω και να ξαναβλέπω τις ταινίες, ο ''Κύκλος των χαμένων Ποιητών'', και ο ''Ερωτευμένος Σαίξπηρ'' Να κάνω βόλτες σε λιμάνια, παρακολουθώντας όσα συμβαίνουν γύρω. τους ναυτεργάτες, τους λιμενικούς,  τους γερανούς. Τον κόσμο που πηγαινοέρχεται. Οι λειτουργίες  του έρωτα.  Τα τσιπουράδικα στον Βόλο. Τα δελφίνια. Τα πετρόψαρα. Ο Δρόμος, του Μίμη Πλέσσα και του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα τρένα που έφυγαν. Το θυμάρι. Η φέτα Πίνδου. Τα Ζαγοροχώρια. Το adagietto από την 5η Συμφωνία του Μάαλερ. Όλα τα τραγούδια του Μάνου Λο’ί’ζου - μά όλα. Η θάλασσα, υπό βροχή. Τα σκυλιά που έχουν λυπημένο ύφος, και κρέμονται τ' αυτιά τους.  Το θυμάρι. Η καλύβα του Μπάρμπα Θωμά, όπως την έχω στη φαντασία μου. Τα ήσυχα βράδια στην αυλή των θαυμάτων. Το άγιο χαμομήλι. Η Σουίτα αρ.3 του Μπαχ. Οι Γραμμές των Οριζόντων. Το c.d EMPEROR με την μοναδική μουσική του Μπετόβεν. Οι άνθρωποι που έχουν ευγένεια στο βλέμμα τους, άρα και στη ψυχή. Το ρυάκι.  Μια ζεστή αγκαλιά. Το βούτυρο Κερκύρας. Τα κάστανα. Ο φίλος που είναι "εκεί", ακόμα κι όταν δεν τον θέλεις. Οι "Πολωνέζες" του Σοπέν.  Το χαμόγελο της κόρης μου. Να παίζω ακκορντεόν.  Να με αφήνω ήσυχο. Να φεύγω που και που χωρίς προορισμό. Να επιστρέφω εκεί που με θέλουν και μ’ αγαπούν. Να βρίσκω κάτι που έχω χάσει. Να χάνομαι στους ωκεανούς των ελκυστικών ματιών. Να μη χάσω ποτέ την όρασή μου. Τα κυκλάμινα. Τα καρύδια, τα σύκα, τα ρόδια, οι λοτοί, τα αποξηραμένα σύκα Ευβοίας, με ρίγανη και δάφνη.  Οι λεμονανθοί. Η σοκολάτα Υγείας Παυλίδη. Το τυρί φέτα με λάδι, πιπέρι η ρίγανη και ζεστό ψωμί. Οι τριανταφυλλιές του Πηλίου την Άνοιξη. Τα καβουρδισμένα αμύγδαλα και φουντούκια. Ο ανεμόμυλος. Ο φάρος.  Οι γαλλικές ταινίες. Ο ισπανικός χορός. Το ιταλικό φαί. Οι αραβικές νύχτες.  Οι Έλληνες κλασικοί. Τα Γιαπωνέζικα χα’ι’κού.  Η καλοσύνη και το μεγαλείο της αγάπης της δίδυμης αδερφής μου. Η παιδική χαρά που έχει φτιάξει ο φίλος μου ο Φιλοκτήτης για τα εγγόνια του. Τα κεράσια μέχρι σκασμού. Οι λίμνες με τα χρυσόψαρα, και τα  νούφαρα. Τα κρυφά κάλλη στα σώματα των ερωτικών γυναικών. Οι ευγενικοί άνθρωποι. Η κούπα που με χάρισε η Sanna, και η κούπα που με χάρισε η Mie όπου ό,τι και αν πίνω εκεί παίρνει άλλη γεύση. Η πιο ζεστή αγκαλιά του μέγιστου παππουλάκου. Η κούνια που είχε φτιάξει ο παππούς Νικόλας για τα εγγόνια του στο Γοργογύρι. Η ελιά στον κήπο μου. Οι ΜΕΡΕΣ του Γιώργου Σεφέρη. Οι νύχτες στη Νάξο και στο Πήλιο. Να προσπαθώ να κάνω σημαντικές αναρτήσεις στο Filomatheia blogspot. com για τους ελάχιστους έστω -αλλα εκλεκτους- φίλους. Να φτιάχνω κυροπήγια με την κόρη μου, και να μου δίνει ιδέες για ξυλόγλυπτα κ.ο.μ. ΟΙ αναγνώσεις των αρχαίων κειμένων, και ειδικότερα του αδικημένου Επίκουρου. Το πολύ καλό περιοδικό ''Επιλογές'' που δυστυχώς δεν κυκλοφορεί πια. Το αμάρτημα της μητρός μου. Τα λινά τραπεζομάντηλα. Οι κρυστάλλινες κανάτες. Το βιβλιοπωλείο "Καλειδοσκόπιο" στο Κορωπί. Τα ζυμαρικά De Cecco. Η Ιθάκη του Καβάφη. Ο μουσακάς όπως τον φτιάχνει η Λόλα, μόνο με μελιτζάνες, κιμά, μπεσαμέλ και μια κρούστα από φρυγανιά από πάνω. Τα φύλλα τα φθινοπωρινά. Τα ήσυχα βράδια παρέα με τους ήρωες των βιβλίων μου. Τα καλογυαλισμένα παπούτσια. Τα ραδιόφωνα που έχουν καλό λόγο, και που δυστυχώς δεν είναι πολλά. Ο τοματοπελτές Ομοσπονδία, και Κύκνος. Ο κόλιανδρος με την ελιά.  Το κόκκινο κρασί, Guardian Peak, ποικιλίας Syrah 62%, Mourvedre 26% και Grenache 12% από τη Νότια Αφρική, από τον οινολόγο Jean Engelbrecht και τον γκόλφερ Ernie Els. Τα κάστανα τον χειμώνα. Η καστανόσουπα τα Χριστούγεννα. Το κορυφαίο ταξίδι στο Παρίσι το 2008 με την Dream Team. To ταξίδι των ονείρων μας στο ακρωτήρι της καλής ελπίδας το 2006. Τις θεϊκές βραδιές που έζησα στην αυλή των θαυμάτων το 2006, και το 2007. Τη μαγευτική ανάβαση τον Αύγουστο του 2010 στο ''Τρύπιο Λιθάρι'' με την αξέχαστη παρέα των 21 μελών. Τους υπέροχα γλυκούς οφθαλμούς χαρισματικών πλασμάτων. Τα ιστολόγια που έχουν ποιότητα όπως το Filoftero του κ. Μιχαηλίδη.Τον αγαπημένο φίλο και δάσκαλο Θάνο Καρρά. Τον πρύτανη της ηλεκτρολογίας Theo-πόντιο Σεχίδη. Tα τότε δραστήρια ιδρυτικά μέλη της Λογοτεχνικής Ομάδας Γοργογυρίου, Τ,Ζ,Σ,Ε,Α,Κ,Α,Μ,Θ.
 Την κρεμυδόσουπα του Πεπέ, και το προδόρπιο των Θεών. Τα ποιήματα ''Αργοπεθαίνει όποιος'' και το ''Σώπα μη μιλάς''. To τσέλλο. Η βόλτα στον παραλιακό δρόμο στον Αη Γιάννη στο Πήλιο. Να στολίζω χριστουγεννιάτικο δεντρο.  Η πανέμορφη Ρίττα της χρυσής-ανέμελης εποχής. H χρυσή εποχή της ΟΚΡΑ 1999-2004. Τα χρώματα που αλλάζουν τις μορφές στους πίνακες ζωγραφικής του Πεπέ. Το ποίημα Ιθάκη του Καβάφη που θα είναι και το αποχαιρετιστήριο. Την παρότρυνση της ''άτακτης φωνούλας''. Τα ποιήματα που δεν τελειώνουν. Τα Γαλλικά μακαγόν! στο la dure. Ο δυόσμος. Η πρώτη σταγόνα της βροχής. Το άγγιγμα δροσερού αέρα μες το κατακαλόκαιρο. Οι χαρισματικοί άνθρωποι.  Να βλέπω τα τραίνα να περνούν. Οι πίνακες με νεκρή φύση. Το τσάϊ από το Κερκέτιον όρος. Τα βιβλία που έχω ξαναδιαβάσει παραπάνω από 1 φορά. Η κηπουρική. Οι μακρές τηλεφωνικές αναλύσεις επί παντός με τον φίλο μου τον σοφό Γεώργιο. Η αίσθηση του αέρα επάνω στο σώμα μου. Η ελληνική, χωριάτικη σαλάτα Τα αεροδρόμια.  ΟΙ αναγνώσεις βιβλίων, βλεμμάτων, προσώπων, κειμένων κ.ο.μ. Τα ιδρυτικά μέλη της ΛΟΓ που έχω κλείσει για πάντα στην καρδιά μου ως μνήμη. Το τραγούδι του Μάριου Φραγκούλη ''τον εαυτό του παιδί''. ΟΙ μοναδικές βραδιές που ζούμε όταν μαζευόμαστε ως ΟΚΡΑ στο χωριό. Να φιλοξενώ στο σπίτι μου υπέροχους και πιστούς φίλους, και να μαγειρεύω γι' αυτούς. Τον Αρκά και την Κορνηλία τους συναθλητές μου στον Μαραθώνιο. Να κοιμάμαι και να ξυπνώ με βροχή. Να σε φαντάζομαι. Να σε επινοώ. Να σε κρατώ. Τα χάλκινα κουζινικά σκεύη. Το χαλούμι - ίσως το ωραιότερο τυρί στον κόσμο, αρκεί να είναι με αιγοπρόβειο γάλα. Τα όμορφα βράδια που ζήσαμε μαζί με τις καλότχιες, και τον Gorgojiola στην κιθάρα.  Ο πλατύφυλλος Βασιλικός. Το γιασεμί. Η γεμιστή ντομάτα από τα χεράκια της Δολέντσιας. Το θέατρο Κούν στη Φρυνίχου. Το βραστό καλαμπόκι με βούτυρο. Τα ανεπανάληπτα σε γεύση ντολμαδάκια της Dolenthias. O Κεφαλοπόταμος. Η αφοσίωση των ευλογημένων φίλων Denice, kai Derrick. Την ταβέρνα η ''Ναξιώτισσα'' στη Νάξο με τα πεντανόστιμα φαγητά, και τις τεράστιες μερίδες. Τα ποιήματα ‘’παρατήρησα’’ ‘’φαντάσου’’ και  ‘’άκου’’ του Πεπέ. Οι μικροί, ανώνυμοι καταρράκτες. Το piano conserto no. 22k23 του Μότσαρτ. Ο πανέμορφος κήπος της Dolenthias με τα πιο αρωματικά τριαντάφυλλα της Αθήνας. Το μνημειώδες έργο του Γ. Ψυχουντάκη, ΙΛΙΑΔΑ και ΟΔΥΣΕΙΑ.  Το γεμάτο αρώματα κρασί του Μεγαλοπατρός Γογούλη. Το piano sonatas No 7, 15, 17, k 18 του Μότσαρτ. Το violin ConcertosNo 2 kai 5. To Consertos for 1,2 and 3 Violins του J.S.BACH me ton Janos Rolla. Η συνέπεια, το ήθος, και η ευγένεια στους αξεπέραστους Ιάπωνες φίλους μου. Ο μικρός Επίκουρος της Μαριανθούλας μου, και του Εύαγγελου. Η πάντα σημαντικές συνομιλίες με τον εξαίρετο φίλο απ' το Στρατό Παναγιώτη Λαδιά. To πράγματι κορυφαίο ποίημα που έγραψε για το Γοργογύρι ο Παναγιώτης. Η ποίηση ως νότα ύπαρξης, και δημιουργίας. Τα νόστιμα εκλεκτά εδέσματα της Περσεφόνης-Δήμητρας π.χ.κολοκυθόσουπα ala Pari. Οι φωλιές των πουλιών, αυτά τα αρχιτεκτονικά θαύματα των αγαπημένων πλασμάτων του Δημιουργού. Το κατάστρωμα στα πλοία όταν ο καιρός είναι καλός. Όλα τα Κουαρτέτα Εγχόρδων του Μπετόβεν, μα κυρίως τα Ύστερα, και κατά προτίμηση σε ερμηνεία από το Quartetto Italiano. Το piano concerto ''Emperor'' του Μπετόβεν. Τα φύλλα, τα φθινοπωρινά. Η ευγένεια της Διώνης, του Ραφαηλάκου, της Μυρτώς, του Αρκά, της Άλκηστης.Emoji Η αρχοντιά της Κοντεσίνας Ηρώς.  Ένα μεγάλο τραπέζι, μεσημεριανό, στρωμένο με λευκό τρπαεζομάντηλο και με αγάπη. Και γύρω από αυτό, οικογένεια και καλοί φίλοι. Το γιουβέτσι, το κανονικό, με αρνί, μοσχάρι και κριθαράκι - όχι το κριθαρότο! Η παράδοση που τηρείται χωρίς να διαφημίζεται.. Οι ιστορίες που αναδεικνύουν τις αληθινές αξίες των ανθρώπων και της ζωής. Η φυσική ευγένεια. Τα καθαρά ρούχα. Τα καθαρά χέρια.  Ποτήρια κρυστάλλινα, σκαλιστά. Η μυρωδιά του καφέ το πρωί.  Η λογοτεχνία η ποίηση και η ζωγραφική. ΟΙ επισκέψεις στα Μουσεία, στην Αρεοπαγίτου, στην Πνύκα. Η τακτική επικοινωνία με υπέροχους φίλους ανά τον κόσμο. Να επισκέπτομαι ξανά και ξανά την Νταμούχαρη στο Πήλιο με τα γραφικά ταβερνάκια στον μαγευτικό κόλπο. Τους ανθρώπους που έχουν λόγο και μπέσα. Τις γυναίκες ως συνεχιστές της ύπαρξής μας, και ειδικότερα αυτές που είναι χαρισματικές, ελκυστικές, γλυκοφθαλμούσες, ερωτικές, ευγενικές, και κυρίως αυτές που συνεχίζουν να κρύβουν μέσα τους εκείνο το κορίτσι που ζηλεύουν οι Μούσες, οι Νύμφες και τα ξωτικά. Η επίσκεψη στο μοναδικό ORSAY του Παρισιού. Ο φούρνος μαγεία στην οδό Shamps Demar sto σπίτι της Φιλόξενης MO'I'RAS. Η ανεπανάληπτη υποδοχή απο την Μόϊρα με  την ΜOET! στον πύργο του AIFEL to 2008.
Με σεβασμό ο Επικούρειος Πέπος.

9.12.16

Aφιερωμένο στην Σαννούλα του βοριά.



Φίλες και Φίλοι, συναθλητές της Ουτοπίας OHAYO, όσοι από τους επισκέπτες αυτού του ιστολογίου δεν έχετε διαβάσει άρθρα του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑ'Ι'ΑΝΟΥ σας προτρέπω να το κάνετε σήμερα. Πάμε τώρα στην ουσία της ανάρτησης, μιας ανάρτησης που θα είναι και πάλι αφιερωμένη στην ποίηση, ίσως κάποια/ος πει, γιατί πάλι ποίηση?  Φίλη/ε εσύ που το σκέφτηκες είσαι σε λάθος ιστολόγιο! βγες γρήγορα γιατί υπάρχει κίνδυνος να ''μολυνθείς''. Θα κάνω λοιπόν και σήμερα ό,τι κάνω στις τελευταίες αναρτήσεις, δηλαδή να συνοδεύω το κείμενο, με φωτογραφίες αγαπημένων προσώπων. ''Τότε η ανθρώπινη καρδιά άρχισε να βρίσκει πολυποίκιλες εκφράσεις για τη χαρά που προκαλεί η ομορφιά των λουλουδιών, για το θαυμασμό που προκαλεί το κελάηδημα των πουλιών, για την απαλή χαρμολύπη όταν διαβάζουμε ποίηση, και για τη λυπηρή συμπάθεια  που προκαλεί η σύντομη ζωή της πρωινής δροσιάς. Έτσι όπως είναι αναγκαίο να κάνουμε το πρώτο βήμα για ένα μακρινό μας στόχο κι ύστερα να πάμε μήνες και χρόνια μακριά, έτσι όπως από το μόριο της σκόνης βαλμένο σε άλλο και σε άλλο μόριο γίνονται τα ψηλά βουνά, τόσο ψηλά που οι κορφές τους χάνονται μέσα στα σύννεφα, που κινούνται στον ουρανό, έτσι σιγά-σιγά πλήθυναν και οι στίχοι μας. Ριγούσαν πάντα οι καρδιές των ποιητών, όταν την ώρα των ανοιξιάτικων πρωινών θαύμαζαν τα κύματα των λουλουδιών, ή όταν τα φθινοπωριάτικα βράδια άκουγαν τον ψίθυρο των φύλλων που έπεφταν, ή όταν αντίκριζαν μελιστάλαχτους κι ερωτικούς οφθαλμούς.
Σήμερα θα ξεκινήσω με ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ.
Tο νερό, μαθαίνεται απ' τη δίψα.
Η στεριά-από το αρμένισμα στα Πέλαγα.
Η Έκσταση-απ' την οδύνη.
Η Ειρήνη, απ' των πολέμων της το χρονικό.
Η Αγάπη, απ' του τάφου το ανάγλυφο.
Ο Έρωτας από τις κρυφές ματιές.
Να έχεις του νούφαρου τα πόδια
Να έχεις το φτέρωμα πουλιού
Γιατί είσαι από μέρη ξακουσμένα
Που δεν τα έχω καν στο νου.
Διαλέγει τη δική της συντροφιά η ζωή-
Μετά- κλείνει την πόρτα-
Κανένας άλλος μην προβάλει-
κι αλλοίμονο  αν έχει κάνει λάθος.
Της έδειξα τα μυστικά-φιλιά του πρωινού-
και το σκοινί, τις νύχτες ν' ανεβαίνεις-
Από τότε τα χείλη της συνέχεια νοσταλγώ-
Και τώρα κομμάτια έχω κάνει τη ζωή μου.
Όταν χαμογελάς, εγκάρδιο φέγγος
Επάνω στην Κοιλάδα απλώνει-
Θαρρείς η φλόγα ενός βεζούβιου
που αφήνει τη χαρά του να φανεί.
Τέσσερα Μάτια- σ' ένα έρημο χωράφι-
Δίχως Τάξη
Η σκοπό, ή δράση φανερή-
στην ίδια θέση!
Ερωτευμένα.
Αν εμποδίσω να ραγίσει μια Καρδιά./ Μάταια δε θα ζω
Αν στάξω λάδι στην πληγή./ Η αν θα σβήσω έναν Καημό
Η αν συντρέξω ένα αδύναμο πουλάκι./ Για τη φωλιά να βρει τον γυρισμό
Μάταια δε θα ζω.
Μελισσάνθη! Περιμένω να φανείς!
Έλεγα μόλις χθες/ Σε κάποιον γνώριμό σου
Πως ήταν για να 'ρθεις./  Δε σπάζει με την πέτρα η καρδιά
Ούτε και με Ραβδί-/ Παρά, με της ματιά σου το μαστίγιο
Που μόνο εγώ έχω δει.
ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
Και τώρα συνεχίζω με  WALT WHITMAN
Mη ταράζεσαι-να νοιώθεις άνετα μαζί μου-/ είμαι ο Γουόλτ Γουϊτμαν, ερωτικός και
λάγνος όπως η φύση./ Όσο ο ήλιος δεν σε αποκλείει δεν θα σε
αποκλείσω ούτε εγώ./ Όσο τα νερά δεν θα αρνούνται να λάμπουνε
για σένα οι φυλλωσιές να σου ψιθυρίζουν,/ ούτε τα λόγια μου θα αρνηθούν να λάμπουνε
και να σου ψιθυρίζουν./ Κορίτσι μου σου δίνω ένα ραντεβού
και σου ζητώ να ετοιμαστείς ώστε να είσαι/  αντάξια για να με συναντήσεις.
Και σου ζητώ να μη με ξεχάσεις μέχρι να έρθω./ Μέχρι τότε σε χαιρετώ με μια ματιά
γεμάτη σημασία ώστε να μη με ξεχάσεις/  Ιδού τα πιο εύθραυστά μου φύλλα κι 
ωστόσο τα πιο ανθεκτικά/ Ιδού μέσα στη σκιά τους κρύβω τις σκέψεις μου,
ούτε κι εγώ ο ίδιος τις εκθέτω/ Κι ωστόσο αυτές οι ίδιες με εκθέτουν
περισσότερο απ' όλα τα αισθήματά μου.
Αυτή τη στιγμή γεμάτος πόθο και σκέψεις/ σκέφτομαι αγαπημένα πρόσωπα
Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν κι άλλοι/ άνθρωποι σε πολλές χώρες
γεμάτοι πόθο και σκέψεις/ Έχω την πεποίθηση ότι το βλέμμα μου
μπορεί να πάει και να τους φτάσει/ στη Γαλλία, στη Φινλανδία, στην Ιταλία,
στη Νορβηγία, στο Γοργογύρι./ στην Ιαπωνία, στη Νότια Αφρική,
ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ
Προς εσένα παλιά αγάπη!/Εσύ ασύγκριτη, παθιασμένη, 
παλιά αγάπη/ Εσύ αυστηρή, ανελέητη, 
γλυκιά αιτία
Αξέχαστη στο διάβα του χρόνου/  Για σένα αυτές οι ωδές
Για σένα όλες οι απαγγελίες/  των ποιημάτων στην Αυλή των
θαυμάτων. Όλα περιστρέφονται γύρω από 'σένα.
WALT WHITMAN
Και τώρα λίγα Ιαπωνικά Ποιήματα./ Το φεγγαρόφωτο στα πόδια 
του κρεβατιού/ μοιάζει παγωνιά που έπεσε 
στο πάτωμα/ Σηκώνω το κεφάλι κι αντικρίζω
το λαμπρό φεγγάρι/ Το χαμηλώνω κι ονειρεύομαι πως
είμαι στην αγκαλιά σου.
 (ΛΙ ΠΟ)
 Αν ήξερα πως θα 'κρουαν/ τα γεράματα
Θα σφάλιζα την πόρτα/ Και θα φώναζα
Κανείς!
Θα 'θελα να τον έκρυβα/ Όμως τόσο ξάστερος
Δείχνει στην όψη μου ο έρωτας/ Που με ρωτούν οι άνθρωποι
Μα, δε σκέφτεσαι τον κόσμο?

ΤΑ'Ι'ΡΑ-ΝΟ ΚΑΜΕΜΟΡΙ
Φέγγος αστραπής/ Στο ζόφο λάμπει/
Φωνή ερωδιού/ Κορυδαλλός
Ολημέρα τραγουδάει/ Και δε σώνεται η μέρα
Κοπελούδα/ Τόσο λιγνή/ Με χυλό κι έρωτα
Όταν ένα πουλί περνά/ Σαν το φεγγάρι/ Ένας έρωτας σβήνει στο νερό.
MATSOUO MPASAOO
Απόψε φέγγει το φεγγάρι/ όπως εκείνη τη βραδιά
όπως και τότε είναι/ Αύγουστος ξανά.
Μονάχα εγώ δεν είμαι/ αυτό που ήμουν τότε,
μονάχα εγώ δεν είμαι/ όπως ήμουν εκείνη τη φορά.
Αριουάρε-Νο-Ναριχίρα 
Οι άνθρωποι μιλούν για μας/ λένε κρυφά, πως σ' αγαπώ,
κρυφά πως μ' αγαπάς/ Δεν ξέρω για σένα-
μα εγώ έχω καημό στα στήθια
Αριουάρα-Νο-Μοτοκάτα
Στις όχθες του Κεφαλοπόταμου/ έσκυψα να πιω νερό
ένας αέρας με μανία αρπάζει τη ματιά σου
Δεν θα χαθεί έτσι κι η αγάπη ξαφνικά?
Pepe-Poof
Για σένα και μόνο πήγα/ στο ανοιξιάτικο λιβάδι
για να συνάξω των πρώτων/ μπουμπουκιών το χάδι
Νίνα-Νο-Μικάντο
Ψηλά μέσα στα σύννεφα/ ένα χρυσάνθεμο άσπρο.
Η μήπως έλαμψε με άσπρο/ φως ένα άστρο?
Φ-Νο-Τοσιηγιούκι
Μου είπε: Θα 'ρθω/ αμέσως μόλις θα μπορώ/ Κι εγώ ακόμα περιμένω/
 σήμερα πια δεν απορώ για το πόσο/ μακρές είναι οι νύχτες του Αυγούστου.
Μοναχός Σοσέϊ
Είναι μάταιο να γράφεις πάνω στο νερό που ρέει./ Τα γράμματα θ' αρχίσουν το
χορό. Κι ακόμα ματαιότερο να γράφεις/ πάνω σε μια καρδιά που δεν θέλει πια
να σ' αγαπά. Fuji Tomo Kazu
Eσένα τόσο πολύ σε σκέφτομαι/ που στον ύπνο μου έβλεπα τη μορφή σου.
Αν το 'ξερα πως ήταν όνειρο/ δεν θα 'θελα ποτέ να με ξυπνήσουν.
Όνο-Νο-Κοματσιή
Αν τύχει και κάποιος σας ρωτήσει/  που είμαι τώρα, να του πείτε την αλήθεια.

Στον Κεφαλοπόταμο κάνει τον ψαρά,/ μαζεύει αλάτι, βγάζει φύκια, και
γράφει ποιήματα πάνω στο νερό.
Pepe-Poof-Fuji Tomo Kazu.
Επιμέλεια Ανάρτησης: Επικούρειος Πέπος.