 |
| Μουσείο ORSAY |
Και υπάρχουν κι εκείνα τα άλλα∙ τα ταξίδια που δεν έγιναν για να τα θυμάσαι, αλλά για να σε φτιάξουν. Για να σου αλλάξουν ανεπαίσθητα τον τρόπο που κοιτάς τους ανθρώπους, τις πόλεις, τον χρόνο. Τα ταξίδια που δεν γράφτηκαν ποτέ σε ημερολόγια, γιατί γράφτηκαν κατευθείαν μέσα σου.
Οι πόλεις, λένε, έχουν ψυχή. Μα η αλήθεια είναι πως την ψυχή τους τη δανείζονται από τους ανθρώπους που τις περπάτησαν με ανοιχτή καρδιά. Έτσι και το Παρίσι: δεν είναι μόνο δρόμοι, γέφυρες, μουσεία και φωτισμένοι πύργοι. Είναι στιγμές. Είναι βλέμματα που συναντήθηκαν χωρίς λόγια. Είναι παρέες που γέλασαν δυνατά σε μικρά διαμερίσματα, που χάθηκαν σε μετρό, που έσμιξαν ξανά γύρω από ένα ποτήρι κρασί ή σαμπάνιας.
Κάποιες φορές, η ζωή –σπάνια αλλά γενναιόδωρα– σου χαρίζει ανθρώπους και χρόνους που μοιάζουν να έχουν συμφωνήσει μυστικά μεταξύ τους. Τότε γεννιούνται οι «ονειρικές ομάδες», οι παρέες που δεν δημιουργήθηκαν από ανάγκη αλλά από συγχρονισμό. Παρέες που δεν ήξεραν πως ζούσαν κάτι σπουδαίο τη στιγμή που το ζούσαν∙ το κατάλαβαν πολύ αργότερα, όταν ο χρόνος έκανε πίσω και τους το έδειξε καθαρά.
Αυτό το κείμενο δεν είναι τουριστικό. Δεν είναι οδηγός πόλης. Δεν είναι χρονικό γεγονότων. Είναι ένα άνοιγμα μνήμης. Ένα μικρό παράθυρο σε εκείνες τις στιγμές που, αν και φαινομενικά απλές, κουβαλούν μέσα τους όλη την ουσία του «μαζί». Γιατί τελικά, δεν είναι οι πόλεις που κάνουν τα ταξίδια αξέχαστα∙ είναι οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα σου τη στιγμή που αντικρίζεις κάτι για πρώτη φορά.
Και αν η Ρώμη είναι η αιωνιότητα, το Παρίσι είναι η στιγμή. Η στιγμή που παγώνει για λίγα δευτερόλεπτα, όσο χρειάζεται για να ανοίξεις τα μάτια σου.
Ήταν η πρώτη μας επίσκεψη, μαγευτήκαμε τόσο πολύ που επισκεφθήκαμε το ερωτικό Παρίσι άλλες 4 φορές. Το μυστικό ήταν η παρέα, όλες τις φορές είχαμε την καλύτερη παρέα. Τις επόμενες φορές που πήγαμε ήταν πάντα την περίοδο των Χριστουγέννων, η Μό'ι'ρα έφευγε για Νότια Αφρική και άφηνε σε μας το διαμέρισμα. Σε κάποιο ταξίδι ήμασταν 14 άτομα, Λόλα, Μελισσάνθη, Ηγέτης, Αστροτόμ, Ειρήνη, Βασίλης, Ελένη, Δήμητρα, Ηρώ, Αρκάς, Νατάσα, Κώστας, Mr Alex και Πέπος. Αξέχαστες στιγμές που ούτε τότε είχαμε καταλάβει το τι ζούσαμε. Αν ξεκινήσω να διηγούμαι τις περιπέτειες αυτών των 5 ταξιδιών θα περάσουν 5 χρόνια και δεν θα έχω τελειώσει.
Επίλογος
 |
| ATELIE MICHIGAN |
Το Παρίσι μάς φιλοξένησε, αλλά δεν μας κράτησε. Μας άφησε να φύγουμε, παίρνοντας μαζί μας μόνο ό,τι αντέχει στον χρόνο: εικόνες, μυρωδιές, φωνές, ένα φως που άναβε κάθε φορά που κλείναμε τα μάτια. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο του ταξιδιού∙ ότι δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά. Συνεχίζει να ζει μέσα μας, να μας συντροφεύει σιωπηλά, να μας θυμίζει ποιοι ήμασταν όταν όλα ήταν πιο απλά και πιο αληθινά.
Οι παρέες αλλάζουν, οι δρόμοι απομακρύνονται, οι εποχές περνούν. Μα εκείνες οι στιγμές –οι αυθόρμητες, οι ανεπανάληπτες– παραμένουν άφθαρτες. Δεν χρειάζονται πολλές λέξεις, ούτε λεπτομέρειες. Αρκεί ένα όνομα, ένα γέλιο, ένας ήχος από φελλό σαμπάνιας που εκτοξεύεται στον αέρα, μπροστά σε έναν φωτισμένο πύργο.
Κι αν κάποτε αναρωτηθούμε τι άξιζε περισσότερο απ’ όλα, η απάντηση θα είναι απλή:
η παρέα.
Γιατί οι πόλεις, όσο όμορφες κι αν είναι, χωρίς ανθρώπους δεν λένε ιστορίες.
Κι εμείς, τότε, είχαμε τις πιο όμορφες.
Πάμε τώρα να πούμε λίγα λόγια για το Παρίσι.
 |
| Στο Ατελιέ του Michigan |
Πηγή: Ωδείο Όπερα Αθηνών
Ανιχνευτής ο Ερωτευμένος Poof.
Οι πρωτοπόροι πάντα ενοχλούν. Αλλά τελικά η κοινωνία τους αφομοιώνει. Οι πιο σύγχρονες τάσεις όπως πχ ο Pepoerotismos, μας κάνουν να ξεχνάμε τις τολμηρότητες των προηγούμενων γενεών. Όταν πρωτοεμφανίστηκε ο Ιμπρεσιονισμός προκάλεσε την οργή του κοινού και της κριτικής. Ο νέο – ιμπρεσιονισμός τον έκανε να φαίνεται πολύ άχρωμος πριν χάσουν και τα δικά του χρώματα και τη λάμψη τους μπροστά στα φρικτά κατασκευάσματα των Φωβ, τα οποία σαρώθηκαν από τα τερατουργήματα των κυβιστών. Στην ποίηση τους ρομαντικούς εκθρόνισαν οι παρνασσιστές οι οποίοι παραγκωνίστηκαν από τους συμβολιστές. Στη μουσική ο Μπαχ είναι το επιστέγασμα της μπαρόκ παράδοσης. Ο Χάιντν, ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν ανοίγουν το δρόμο της ορχήστρας για τους συμφωνικούς μηχανισμούς του Μπερλιόζ.
Τη δεκαετία του 1920 θα έρθουν οι Αμερικανοί συγγραφείς, οι Σουηδοί, οι Ρώσοι και άλλα νέα έθνη. Το Παρίσι θα γίνει η πρωτεύουσα του κόσμου. Στα πεζοδρόμια δεν θα κυκλοφορούν πια μόνο πέντε, δέκα ή δεκαπέντε καλλιτέχνες όπως στη Μονμάρτη αλλά εκατοντάδες χιλιάδες. Μι πληθώρα που δεν επαναλήφθηκε ούτε καν αργότερα στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε. Ζωγράφοι, ποιητές, γλύπτες και μουσικοί ανακατεμένοι όλοι μαζί. Απ’ όλες τις χώρες, απ’ όλες τις κουλτούρες. Κλασικοί και μοντέρνοι. Τα μοντέλα και οι ζωγράφοι τους. Συγγραφείς και εκδότες. Απένταροι και εκατομμυριούχοι.
Ο ζωγράφος Πιερ Σουλάζ είχε πει: « Ο καλλιτέχνης ψάχνει. Δε γνωρίζει το δρόμο που θα ακολουθήσει για να φτάσεις στο σκοπό του. Ο βιοτέχνης από την άλλη ακολουθεί δρόμους που γνωρίζει για να φτάσει σε ένα αντικειμενικό σκοπό που επίσης γνωρίζει».
Είναι σαφέστατο.
Ο καλλιτέχνης εργάζεται μόνος, δεν απασχολεί υπαλλήλους και δεν έχει επάγγελμα. Το να ζωγραφίζει κανείς ή να γράφει δεν είναι επάγγελμα, είναι μια ανάσα. Αν η ιδέα ή η φαντασία πεθάνει, αν το μυαλό πάψει να λειτουργεί, τίποτα και κανένας δεν θα σώσει τον άνθρωπο που τον ζώνει το κενό. Και κανένας δεν θα τον αντικαταστήσει: το έργο τέχνης είναι μοναδικό, ακριβώς όπως και αυτός που το δημιούργησε. Οι Καρυάτιδες του Μοντιλιάνι και οι Φατσούλες του δεν συγκρίνονται με τίποτα άλλο.
Η αμφιβολία αποτελεί την αιώνια γλώσσα του καλλιτέχνη απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό. Το νέο έργο δεν είναι δεδομένο. Δεν στηρίζεται σε τίποτα, ούτε καν στο προηγούμενο. Η επιτυχία, η περιέργεια είναι εφήμερες. Κάθε φορά ο καλλιτέχνης πρέπει να ξαναρχίζει από το μηδέν. Το μηδέν αυτό είναι μια άβυσσος. Αν σταθείς και άτυχος και συναντήσεις μια Όλγα για να κρίνει το έργο σου που η μόνη επαφή της με την τέχνη είναι οι μπότες που φοράει τότε η άβυσσος γίνεται μαύρη τρύπα. Ο καλλιτέχνης ζει μόνο με την ανάσα και την άτακτη φωνούλα που τον καθοδηγεί. Αν του λείψουν τα πάντα βουλιάζουν. Έτσι αντιμετωπίζει ο άνθρωπος το έργο που γεννιέται.
Να φροντίσουμε τουλάχιστον για ένα διάστημα να έχουμε λιγότερο τρομερή όψη από πριν:
Pepoerotismos!!! Γεννηθήτω το νέο ρεύμα στην τέχνη!
Όσον αφορά την έκθεση του Επίκουρου η αποδοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Στην αγαπητή Μόιρα αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες γιατί χωρίς τη δική της συμμετοχή δεν θα ήταν δυνατόν να είχε πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι. Τα πιο συγκινητικά λόγια ο Επίκουρος τα άκουσε από τα χείλη Patricia που μίλησε για νέο δρόμο στην τέχνη, είπε: "Όταν αντικρίζω τα έργα σου Pepo νιώθω πως ζω τη ζωή μου όπως θα ήθελα να τη ζω. Με μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση". Η Patricia μίλησε με τη γλώσσα του Pepoerotismou γιατί αυτό ακριβώς σημαίνoυν τα έργα του Πέπου.
Παράλληλα με την έκθεση που έγινε στο Ατελιέ του Michigan, είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξανά μαγικές στιγμές στο Παρίσι. Ένα Παρίσι που συνεχίζει να μας εκπλήσσει και να μας έλκει με τα πολλά θέλγητρα του. Πρόκειται για ένα μεγάλο έρωτα που ξεκίνησε από τον Αύγουστο του 2008. Κατά την παραμονή μας στο ερωτικό Παρίσι μας κρατούσε συντροφιά πάντα ο TSF Jazz.
Αν κάποια ή κάποιος θέλει να προσφέρει στον εαυτό του ή σε αγαπημένα πρόσωπα κάτι σημαντικό ας ξεκινήσει την αποταμίευση για ένα ταξίδι στο Παρίσι. Θα είναι το καλύτερο δώρο πολιτισμού και αναψυχής!
Υ.Γ. Για πάπια στο Chartier, για Mont Blanc στην Angelina, για σοκολάτα στο Deaux Maggot, στην Angelina και στο cafeé του Pompidou. Για μπισκότα στο La Cure Gourmande, για Macaron, καφέ εσπρέσο και ρόφημα στο LaDuree, για μπαγκέτα και Croque Monsieur στη Rue Cleur και στη Bousquet, για καφέ στο στέκι του Mr Alex, για τυριά στο Cantin της Champs De mars, για χορό-μπαλέτα στο Moulin Rouge και στο Lido, για συναυλίες και παραστάσεις όπερας και μπαλέτου στο Palais Garnier.Για περπάτημα παντού, για μαγεία στο Orsay, για βαρκάδα στο Σηκουάνα με το Bateaux Mouches, για υψοφοβικούς η άνοδος στον Tour Eiffel, για ρομαντικούς στη Μονμάρτη, για gourmet στη Rue Cleur, για σούπα και ζεστό κρασί στο Μουσείο Μεταμόρφωσης των Υλικών, για κλασική τέχνη στο Λούβρο, για μοντέρνα τέχνη στο Pompidou.
(Αποσπάσματα στην ανάρτηση από το βιβλίο "Οι Μποέμ" του Νταν Φρανκ)
Λίγα λόγια ακόμα για το Παρίσι:
Το Παρίσι είναι μια πόλη που δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ο Πύργος του Eiffel , η Βασιλική της Sacre Coeur , τo Λούβρο, η Μονμάρτη, το Deux Maggots, το Orsay, η Όπερα. Κι όμως εκτός από τα πασίγνωστα μνημεία του, το Παρίσι είναι μια ολοζώντανη πόλη, που αλλάζει συνεχώς. Ξεχάστε λοιπόν τα στερεότυπα και δείτε την πόλη αυτή με άλλη ματιά.
Στοιχεία και αριθμοί:
Πληθυσμός 2,15 εκατ.
Έκταση 105 τ.χλμ
Μεγαλύτερο υψόμετρο Μονμάρτη 130 μ.
Το βράδυ το κέντρο του Παρισιού έχει ιδιαίτερη γοητεία και ηλεκτρισμένη ερωτική ατμόσφαιρ. Λεωφόροι, αξιοθέατα και ιστορικά κτήρια είναι όλα φωταγωγημένα και πανέμορφα. Τα φώτα στη Champs Elysees, την πλατεία Concorde και το Λούβρο έρχονται σε αντίθεση με τον νυχτερινό ουρανό, ενώ ο χρυσαφένιος Πύργος του Eiffel , η ασημόλευκη Βασιλική της Σάκρε Κερ και η Παναγία των Παρισίων εκπέμπουν μεγαλόπρεπα. Καθώς πλησιάζει το βράδυ, μια αίσθηση ενθουσιασμού, ερωτισμού και αναμονής αιωρείται στην ατμόσφαιρα. Εκτός από τα λαμπερά καμπαρέ υπάρχουν παγκοσμίου φήμης μπαλέτα, συναυλίες, όπερες, κλαμπ, ντίσκο, θέατρα και ατμοσφαιρικά μπαρ με ζωντανή μουσική.
Επιπρόσθετη μαγεία.
Απολαύστε μια βόλτα με καραβάκι στα φωτισμένα αξιοθέατα κατά μήκος του Σηκουάνα. Επισκεφθείτε το μουσείο Ερωτισμού στη Μονμάρτρη και ζήστε τη μαγεία του Παρισιού. Πριν φύγετε για το Παρίσι αφήστε πίσω τη μιζέρια, την καχυποψία, την αρνητικότητα και πάρτε μαζί σας θετική ενέργεια και παρέα καλή. Η παρέα είναι το Α και το Ω.
Ο καλλιτέχνης εργάζεται μόνος, δεν απασχολεί υπαλλήλους και δεν έχει επάγγελμα. Το να ζωγραφίζει κανείς ή να γράφει δεν είναι επάγγελμα, είναι μια ανάσα. Αν η ιδέα ή η φαντασία πεθάνει, αν το μυαλό πάψει να λειτουργεί, τίποτα και κανένας δεν θα σώσει τον άνθρωπο που τον ζώνει το κενό. Και κανένας δεν θα τον αντικαταστήσει: το έργο τέχνης είναι μοναδικό, ακριβώς όπως και αυτός που το δημιούργησε. Οι Καρυάτιδες του Μοντιλιάνι και οι Φατσούλες του δεν συγκρίνονται με τίποτα άλλο.
 |
| MICHIGAN KAI MR ALEX |
Να φροντίσουμε τουλάχιστον για ένα διάστημα να έχουμε λιγότερο τρομερή όψη από πριν:
Pepoerotismos!!! Γεννηθήτω το νέο ρεύμα στην τέχνη!
Όσον αφορά την έκθεση του Επίκουρου η αποδοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Στην αγαπητή Μόιρα αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστίες γιατί χωρίς τη δική της συμμετοχή δεν θα ήταν δυνατόν να είχε πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι. Τα πιο συγκινητικά λόγια ο Επίκουρος τα άκουσε από τα χείλη Patricia που μίλησε για νέο δρόμο στην τέχνη, είπε: "Όταν αντικρίζω τα έργα σου Pepo νιώθω πως ζω τη ζωή μου όπως θα ήθελα να τη ζω. Με μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση". Η Patricia μίλησε με τη γλώσσα του Pepoerotismou γιατί αυτό ακριβώς σημαίνoυν τα έργα του Πέπου.
Παράλληλα με την έκθεση που έγινε στο Ατελιέ του Michigan, είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξανά μαγικές στιγμές στο Παρίσι. Ένα Παρίσι που συνεχίζει να μας εκπλήσσει και να μας έλκει με τα πολλά θέλγητρα του. Πρόκειται για ένα μεγάλο έρωτα που ξεκίνησε από τον Αύγουστο του 2008. Κατά την παραμονή μας στο ερωτικό Παρίσι μας κρατούσε συντροφιά πάντα ο TSF Jazz.
Αν κάποια ή κάποιος θέλει να προσφέρει στον εαυτό του ή σε αγαπημένα πρόσωπα κάτι σημαντικό ας ξεκινήσει την αποταμίευση για ένα ταξίδι στο Παρίσι. Θα είναι το καλύτερο δώρο πολιτισμού και αναψυχής!
(Αποσπάσματα στην ανάρτηση από το βιβλίο "Οι Μποέμ" του Νταν Φρανκ)
Λίγα λόγια ακόμα για το Παρίσι:
Το Παρίσι είναι μια πόλη που δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ο Πύργος του Eiffel , η Βασιλική της Sacre Coeur , τo Λούβρο, η Μονμάρτη, το Deux Maggots, το Orsay, η Όπερα. Κι όμως εκτός από τα πασίγνωστα μνημεία του, το Παρίσι είναι μια ολοζώντανη πόλη, που αλλάζει συνεχώς. Ξεχάστε λοιπόν τα στερεότυπα και δείτε την πόλη αυτή με άλλη ματιά.
Στοιχεία και αριθμοί:
Πληθυσμός 2,15 εκατ.
Έκταση 105 τ.χλμ
Μεγαλύτερο υψόμετρο Μονμάρτη 130 μ.
Το βράδυ το κέντρο του Παρισιού έχει ιδιαίτερη γοητεία και ηλεκτρισμένη ερωτική ατμόσφαιρ. Λεωφόροι, αξιοθέατα και ιστορικά κτήρια είναι όλα φωταγωγημένα και πανέμορφα. Τα φώτα στη Champs Elysees, την πλατεία Concorde και το Λούβρο έρχονται σε αντίθεση με τον νυχτερινό ουρανό, ενώ ο χρυσαφένιος Πύργος του Eiffel , η ασημόλευκη Βασιλική της Σάκρε Κερ και η Παναγία των Παρισίων εκπέμπουν μεγαλόπρεπα. Καθώς πλησιάζει το βράδυ, μια αίσθηση ενθουσιασμού, ερωτισμού και αναμονής αιωρείται στην ατμόσφαιρα. Εκτός από τα λαμπερά καμπαρέ υπάρχουν παγκοσμίου φήμης μπαλέτα, συναυλίες, όπερες, κλαμπ, ντίσκο, θέατρα και ατμοσφαιρικά μπαρ με ζωντανή μουσική.
Επιπρόσθετη μαγεία.
Απολαύστε μια βόλτα με καραβάκι στα φωτισμένα αξιοθέατα κατά μήκος του Σηκουάνα. Επισκεφθείτε το μουσείο Ερωτισμού στη Μονμάρτρη και ζήστε τη μαγεία του Παρισιού. Πριν φύγετε για το Παρίσι αφήστε πίσω τη μιζέρια, την καχυποψία, την αρνητικότητα και πάρτε μαζί σας θετική ενέργεια και παρέα καλή. Η παρέα είναι το Α και το Ω.
Το Παρίσι δεν συνιστάται σε ψυχρούς και ανέραστους.
Επισκεφθείτε οπωσδήποτε το Deux Μaggots για την πιο ερωτική ερεθιστική σοκολάτα. Το Louis Philippe για γευστική Γαλλική κουζίνα, το γαστρονομικό μπιστρό μπιμπελό για απίθανες γεύσεις της Nicole. Το Cartier για καλό και οικονομικό φαγητό, θα πρέπει όμως να οπλιστείτε με υπομονή γιατί έχει ουρά. Φάτε τα γευστικότερα όστρακα σε έναν παράδρομο της πλατείας όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο Ritz εννοείται με σαμπάνια.
Πριν πάτε στο Παρίσι αγοράστε παπούτσια για περπάτημα γιατί θα χρειαστεί να περπατήσετε αρκετά. Είναι ευλογία να περπατάς στο Παρίσι γιατί νιώθεις τη μαγεία να κυριεύει την όρασή σου, τα μάτια σου ζούνε τη νιρβάνα της ζωής τους. Το περπάτημα στο Παρίσι είναι ψυχοθεραπεία. Επισκεφθείτε το Υellow Κorner για αφίσες μοναδικής ομορφιάς και γοητείας.
Κάντε βόλτα με ποδήλατο, θα ενθουσιαστείτε τόσο πολύ που θα νοικιάζετε ξανά και ξανά!
Επισκεφθείτε οπωσδήποτε το Deux Μaggots για την πιο ερωτική ερεθιστική σοκολάτα. Το Louis Philippe για γευστική Γαλλική κουζίνα, το γαστρονομικό μπιστρό μπιμπελό για απίθανες γεύσεις της Nicole. Το Cartier για καλό και οικονομικό φαγητό, θα πρέπει όμως να οπλιστείτε με υπομονή γιατί έχει ουρά. Φάτε τα γευστικότερα όστρακα σε έναν παράδρομο της πλατείας όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο Ritz εννοείται με σαμπάνια.
Πριν πάτε στο Παρίσι αγοράστε παπούτσια για περπάτημα γιατί θα χρειαστεί να περπατήσετε αρκετά. Είναι ευλογία να περπατάς στο Παρίσι γιατί νιώθεις τη μαγεία να κυριεύει την όρασή σου, τα μάτια σου ζούνε τη νιρβάνα της ζωής τους. Το περπάτημα στο Παρίσι είναι ψυχοθεραπεία. Επισκεφθείτε το Υellow Κorner για αφίσες μοναδικής ομορφιάς και γοητείας.
Κάντε βόλτα με ποδήλατο, θα ενθουσιαστείτε τόσο πολύ που θα νοικιάζετε ξανά και ξανά!
Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος.
