Από τότε που ο άνθρωπος απέκτησε συνείδηση της θνητότητάς του, στις δύσκολες στιγμές ύψωνε το βλέμμα προς τον ουρανό. Όταν η γη χανόταν κάτω από τα πόδια του, όταν η αρρώστια, η απώλεια, ο φόβος ή η αβεβαιότητα τον περικύκλωναν, αναζητούσε κάπου ένα στήριγμα. Ίσως πρόκειται για ανάγκη, ίσως για συνήθεια αιώνων, ίσως για μια βαθιά ανθρώπινη αδυναμία να αποδεχθεί ότι δεν ελέγχει τα πάντα.
Η προσευχή, η ελπίδα και η πίστη μπορούν να προσφέρουν παρηγοριά. Μπορούν να δώσουν δύναμη σε κάποιον να αντέξει τον πόνο, να αντιμετωπίσει τον φόβο και να συνεχίσει τον αγώνα του. Η ψυχική αντοχή που γεννά η ελπίδα δεν είναι αμελητέα· πολλές φορές αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ανθρώπου.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ελπίδα μετατρέπεται σε υποκατάστατο της γνώσης. Όταν ο άρρωστος εγκαταλείπει τον γιατρό περιμένοντας ένα θαύμα. Όταν ο καρκινοπαθής αρνείται τη θεραπεία του, πιστεύοντας ότι κάποιος Άγιος ή κάποια Αγία θα θεραπεύσει το σώμα του χωρίς τη βοήθεια της ιατρικής. Τότε η πίστη παύει να είναι στήριγμα και γίνεται εμπόδιο.
Η επιστήμη δεν υπόσχεται θαύματα. Δεν υπόσχεται βεβαιότητες. Προσφέρει όμως ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει η ανθρωπότητα: γνώση που αποκτήθηκε με παρατήρηση, πείραμα, αμφισβήτηση και απόδειξη. Τα φάρμακα, τα εμβόλια, οι χειρουργικές επεμβάσεις και οι θεραπείες δεν γεννήθηκαν από προσευχές αλλά από την επίμονη προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων να κατανοήσουν τη φύση.
Ίσως, λοιπόν, το σοφότερο δεν είναι να σταματήσει κανείς να κοιτάζει τον ουρανό, αλλά να μη ξεχνά να κοιτάζει και τη γη. Να αντλεί δύναμη από την πίστη του, αν αυτό τον βοηθά, χωρίς να απορρίπτει τα εργαλεία που του προσφέρει η γνώση. Διότι η ελπίδα μπορεί να στηρίζει την ψυχή, αλλά η θεραπεία απαιτεί και τη συνδρομή της ανθρώπινης σοφίας.
Ο άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να προσεύχεται για ένα θαύμα. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να αγνοεί όσα η ανθρωπότητα έμαθε με κόπο επί αιώνες. Γιατί πολλές φορές το πραγματικό «θαύμα» δεν βρίσκεται στον ουρανό, αλλά στο μυαλό εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους για να κατανοήσουν και να θεραπεύσουν τον ανθρώπινο πόνο.
Στην υπόλοιπη διαδρομή ο πατέρας Ευθύμιος μας έλεγε ναυτικές ιστορίες που είχε ζήσει στα νιάτα του όταν ως τρίτος μηχανικός και για κάποια χρόνια αλώνιζε τους ωκεανούς, και για τις όμορφες στιγμές που έζησε στα λιμάνια της Βραζιλίας, της Κούβας, και πολλών ακόμα χωρών. Επιστρέψαμε στη βάση μας κατά τις 16:00 Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι που επιβεβαίωσε το απόφθεγμα που λέει: Σημασία δεν έχει το τι τρως και πίνεις αλλά με ποιους τρως και πίνεις. Ο πατέρας Ευθύμιος και η Βαγγελιώ ανήκουν σ' εκείνα τα άτομα που είναι ευλογία να τους έχεις στην παρέα, κάπως έτσι είναι νομίζω η πλειονότητα των ανθρώπων που έχουν γεννηθεί και έχουν μεγαλώσει σε νησί.
Υ.Γ. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα όταν άκουσα από την πρεσβυτέρα τα πιο κάτω λόγια. Επίκουρε την αμαρτία μου θα σου την πω, προτιμώ να διαβάζω τα δικά σου μακροσκελή άρθρα, παρά, τους βίους των Αγίων που μου φέρνει ο φίλος σου. Βαγγελιώ σ' ευχαριστώ.
Υ.Γ. 2 Να αναφέρω πως τον γιο του πατρός Ευθυμίου τον είχα στην ΟΚΡΑ, ήταν και είναι ένα διαμάντι, τότε ήταν ο ογκόλιθος της άμυνας, σήμερα είναι σημαντικό στέλεχος Ναυτιλιακής Επιχείρησης. Με κακή παρέα ούτε στον παράδεισο, με καλή παρέα και στην κόλαση που έλεγε και ο πατροκοσμάς ο Πλακιώτης.
ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ.
Με το που γυρίσαμε στο σπίτι δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από την κ. Ράνια Κλουβάτου η οποία με ενημέρωσε πως το ραντεβού για την Κυριακή ισχύει. Ας πάρω τα πράγματα από την αρχή, χθες βράδυ με επισκέφθηκαν οι Μούσες και μου είπαν πως ήρθε η ώρα για την συνέντευξη με τον καλλιτέχνη ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΛΟΥΒΑΤΟ. Σήμερα το πρωί επικοινώνησα με τις επί γης Μούσες και μέλη της ΟΚΡΑ από τα γεννοφάσκια τους, την Άλκηστη, την Κορνηλία και την Περσεφόνη, από τις τρεις ανταποκρίθηκαν οι πρώτες δύο. Ενημέρωσα τα κορίτσια για την Κυριακή και πήρα θετική απάντηση. Κατόπιν ενημέρωσα τον καλλιτέχνη, πήρα και από εκεί θετική απάντηση και επιτέλους ήρθε η μεγάλη στιγμή.
Μεγάλη στιγμή γιατί τα μέλη της ερασιτεχνικής ομάδας δημοσιογραφίας θα συναντηθούν ξανά όπως την παλιά καλή εποχή, και γιατί θα συναντήσουμε έναν σημαντικό καλλιτέχνη, όταν σας παρουσιάσουμε την συνέντευξη θα σας παρουσιάσουμε και έργα του καλλιτέχνη και τότε θα καταλάβετε για τι ταλέντο σας μιλάω. Υπάρχει και μία σύμπτωση, η Άλκηστη και η Κορνηλία, τις οποίες όπως σας έχω πει γνωρίζω από τότε που ήταν στο δημοτικό, και που τις υπεραγαπώ γιατί έχουμε ζήσει πολύ όμορφες στιγμές στο παρελθόν, είναι και οι δύο Ψυχολόγοι!! Ίσως να είναι η πρώτη φορά παγκοσμίως που δύο κοπέλες ψυχολόγοι παίρνουν συνέντευξη από κάποιον καλλιτέχνη. Είναι μία πρωτοτυπία που ανήκει στην ΟΚΡΑ.
ΕΠΙΜΥΘΙΟ
Όταν επιστρέψαμε στο σπίτι και μας αντίκρυσε ο Ιωνάκος πετούσε από την χαρά του.
Σας χαιρετώ με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος. Πατέρα Ευθύμιε, Βαγγελιώ, σας ευχαριστώ.
