ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΛΟΥΒΑΤΟΣ ένα ταξίδι στο παρελθόν με οδηγό την Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία. Απολαύστε τον.

Θρακομακεδόνες 07/06/2026

"Το παρελθόν, πολύ λογικά, θα κοιτάξει με θαυμασμό τα έργα του Λευτέρη Κλουβάτου, και το μέλλον θα του υποσχεθεί αιώνια δόξα". Fuji Tomo Kazu.

"Αν δεν ανήκεις σ' αυτούς που κρίνουν τα έργα τέχνης με το αυτί τους, υπάρχουν και αυτοί, εννοώ αυτούς που έχουν ακούσει πολλά για τη ζωή του καλλιτέχνη από τα social, ενώ δεν γνωρίζουν τα έργα του, θα μείνεις άφωνος στα αριστουργήματα του Λευτέρη Κλουβάτου". Επικούρειος Πέπος.

"Αγαπητέ Πέπο, η έλλειψη πραγματικής εικαστικής παιδείας είναι υπεύθυνη για τα τερατουργήματα που μας τα παρουσιάζουν ως κορυφαία έργα τέχνης, θεώρησε τον εαυτό σου πολύ τυχερό που αξιώθηκες να φιλοξενηθείς στο ατελιέ του ζωγράφου Λευτέρη Κλουβάτου".
Πανδώρα.

Φίλες και φίλοι αγαπητοί φιλότεχνοι, λάτρεις της ζωγραφικής και όχι μόνο, καλησπέρα. [το άρθρο γράφτηκε χθες] Όπως σας έχω ήδη ενημερώσει η σημερινή μέρα ήταν εξόχως γοητευτική, για να σας περιγράψω όμως τα τεκταινόμμενα και γενικότερα τα συναισθήματα που βιώσαμε εγώ, η Λόλα και οι δύο επί γης Μούσες (Άλκηστη και Κορνηλία) θα έπρεπε να έχω το ταλέντο του συγγραφέα Ηλία Γιαννακόπουλου, μόνο ο Ηλίας θα μπορούσε να μεταφέρει στο χαρτί - οθόνη, αυτή την πανδαισία των συναισθημάτων.

Επειδή εγώ δεν έχω αυτό το ταλέντο θα σας τα πω με δικά μου λόγια. Ας ξεκινήσω όμως από την αρχή. Το πρωί στις 10:30 υποδεχθήκαμε τις δύο Μούσες, ήταν πολύ συγκινητικές οι στιγμές γιατί ειδικά με την Άλκηστη είχαμε αρκετό καιρό να βρεθούμε. Μέχρι να φθάσουμε στους Θρακομακεδόνες θυμηθήκαμε τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε στο παρελθόν όταν συναντούσαμε υπέροχους ανθρώπους για τις συνεντεύξεις, ήταν μία όμορφη και δημιουργική εποχή και μία σούπερ ομάδα πολύ ξεχωριστών παιδιών.

Φθάσαμε στο σπίτι του καλλιτέχνη στους Θρακομακεδόνες και μας υποδέχθηκε ο ζωγράφος Λευτέρης Κλουβάτος. Να πω εδώ λίγα λόγια για το πώς γνώρισα την οικογένεια του Λευτέρη, ήταν μέσω ενός κοινού μας φίλου. Ο πατέρας τού Λευτέρη, ο Πέτρος, και η μητέρα του η Ράνια είχαν έρωτα με την θάλασσα, είχαν και ένα σκάφος και όλο το καλοκαίρι το περνούσαν πότε στην μία παραλία και πότε στην άλλη. Ο πατέρας δεινός ψαροντουφεκάς μύησε και τα παιδιά του στα μυστικά της θάλασσας. Εντωμεταξύ ο Πέτρος εκτός από δεινός ψαροντουφεκάς ήταν και φοβερός αφηγητής, σήμερα έμαθα πως είναι και ένας καταπληκτικός συλλέκτη, γι' αυτή του την ιδιότητα θα σας μιλήσω πιο μετά, μας έλεγε λοιπόν ιστορίες με καρχαρίες, που αν και ήμασταν στην ξηρά κοιτούσαμε και γύρω μας μήπως εμφανισθεί κάποιος καρχαρίας, ήταν τόσο παραστατικός. Πέρασαν τα χρόνια, ψιλοχαθήκαμε αλλά πάντα ο Πέτρος η Ράνια και τα παιδιά υπήρχαν στην καρδιά μας, είναι κάποιοι άνθρωποι που τους γνωρίζεις για λίγο αλλά το αποτύπωμα τους είναι μεγάλο. Κάποια στιγμή η βαπτιστήρα μου, μου έδειξε κάποιους πίνακες ζωγραφικής, γνωρίζει πως είμαι ερωτευμένος με την ζωγραφική, και ζήτησε να της πω τη γνώμη μου. Αρχικά νόμισα πως μου δείχνει κάποιους πίνακες από το Λούβρο, ή από την εθνική πινακοθήκη του Λονδίνου, εκεί πήγε το μυαλό μου. Όταν μου εξήγησε πως οι πίνακες είναι του γιου του Πέτρου, την κοίταζα έκπληκτος για 15 λεπτά μη μπορώντας να πιστέψω πως ο μικρός Λευτέρης, που είχα γνωρίσει πριν 35; χρόνια είχε δημιουργήσει αυτά τα αριστουργήματα. Όταν δε, μου έδειξε και την έκθεση που είχε παρουσιάσει ο Λευτέρης στο Πολεμικό Μουσείο τότε μόνο πείστηκα πως μου λέει αλήθεια.

Στην πορεία αναζήτησα τον Λευτέρη προκειμένου να τον συναντήσουμε για μία συνέντευξη, οι οιωνοί βοήθησαν να γίνει αυτή η συνάντηση σήμερα 07/06/26 όπως σας είπα στην αρχή μου είναι δύσκολο να σας περιγράψω αυτά που είδαμε και ακούσαμε στο ατελιέ του καλλιτέχνη. Απλά πριν συνεχίσω να σας πω πως ο Λευτέρης εκτός από ζωγράφος, φιλόλογος, φίλος της σοφίας, αστρονόμος είναι και δεινός αφηγητής. Μα ξενάγησε στο ατελιέ και μας εξηγούσε με πολλές λεπτομέρειες το πώς έφθασε στην δημιουργία των έργων του, τα μυστικά και τα απόκρυφα των "εντολών" που έπαιρνε προκειμένου να ξεκινήσει και να ολοκληρώσει το κάθε έργο του.

Εδώ πρέπει να σας αποκαλύψω κάτι δυσάρεστο, θυμόσαστε που σας είχα μιλήσει για την συνέντευξη που θα παίρναμε από τον καλλιτέχνη; πράγματι πήραμε τη συνέντευξη κι εγώ είχα την φαεινή ιδέα να μην πάρω μαζί μου τα σύνεργα που τόσα χρόνια παίρναμε τις συνεντεύξεις, αλλά να πάω στη νέα τεχνολογία και να κάνω την εγγραφή με το τηλέφωνο της Λόλας. Όταν έφθασα στο σπίτι και πήρα το τηλέφωνο για να επεξεργαστώ την συνέντευξη διαπίστωσα πως δεν είχα πατήσει το τελικό οκ ώστε να ξεκινήσει η συνέντευξη......

Αν έρθει κάποιος και μου πει: Επίκουρε όλα για κάποιον λόγο γίνονται καλύτερα ν' αφήσει να περάσουν 40 μέρες και μετά να μου το πει. Ζητώ ταπεινά συγνώμη από εσάς τους αναγνώστες, [ελπίζω να σας αποζημιώσω με την παρουσία κάποιων έργων,] από τον Λευτέρη, και φυσικά από την Άλκηστη και την Κορνηλία οι οποίες οφείλω να ομολογήσω πως είναι ανεκτίμητες, είναι μοναδικές και αξεπέραστες. Φίλες και φίλοι πράγματι μερικές φορές συμβαίνουν κάποια πράγματα που δεν θα έπρεπε να συμβούν, ίσως από τον ενθουσιασμό μου να μην έπραξα τα δέοντα και ιδού το αποτέλεσμα. Θα σας πω λίγα λόγια για το κλίμα που επικράτησε τις ώρες που ο καλλιτέχνης μας παρουσίαζε τα έργα του, ήταν όλα μαγικά, λες και ο καλλιτέχνης κρατούσε κάποια μπαγκέτα και μας μάγεψε!!

Και κάτι εκτός μικροφώνου που λένε και οι δημοσιογράφοι, ο Λευτέρης μου είπε τα καλύτερα λόγια για τις γνώσεις, την ποιότητα και το ήθος των κοριτσιών. Εννοείται πως εγώ καμάρωνα σαν τις κολώνες της ΔΕΗ που υπάρχουν στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι. Και μιας και αναφέρθηκα στο Μαγευτικό εννοείται πως έκανα πρόταση στον Λευτέρη να τον φιλοξενήσουμε στην Επικούρεια κατοικία, ο Λευτέρης αποδέχθηκε την πρόταση, απλά μου ζήτησε πίστωση χρόνου.

Ήταν η ώρα να αναχωρήσουμε όταν εμφανίστηκε ο Πέτρος, ο πατέρας του καλλιτέχνη, ο συλλέκτης, ο οποίος μας ζήτησε να τον ακολουθήσουμε στον πάνω όροφο όπου ήθελε να μας κάνει κοινωνούς μιας Υπέροχης και Μοναδικής συλλογής από ξυλόγλυπτα, σπαθιά, πετρώματα, κοχύλια, και πολλά ακόμη ήδη, θα έλεγα πως τα εκθέματα ήταν σίγουρα κάποιες χιλιάδες. Εγώ, η Λόλα, η Άλκηστη και η Κορνηλία μείναμε άφωνοι για δεύτερη φορά. Ως φαίνεται η οικογένεια έχει στο DNA της το κάλλος.

Η κυρία Ράνια πάντα φιλόξενη είχε ετοιμάσει τυροπιτάκια και διάφορα άλλα μεζεδάκια, τα οποία τιμήσαμε δεόντως.

Κυρία Ράνια σας ευχαριστούμε.

Συγχαρητήρια σε όλα τα μέλη της οικογένειας για τα ταλέντα τους και για την φιλοξενία τους.

Φίλες και φίλοι ζητώ και πάλι ταπεινά συγγνώμη για το λάθος που έκανα. Απολαύστε τα έργα του καλλιτέχνη Λευτέρη Κλουβάτου.

Κάπου εδώ τελείωσε το οδοιπορικό των μελών της ΟΚΡΑ.

Υ.Γ.

Φίλες και Φίλοι μετά από 18 χρόνια ενασχόλησης με τα μέλη της Ε.Ο.Δ. ερασιτεχνικής ομάδας δημοσιογραφίας της ΟΚΡΑ, θεωρώ πως αυτός ο κύκλος έφθασε στο τέλος της διαδρομής. Το ταξίδι ήταν Υπέροχο, Μοναδικό, Εκπαιδευτικό, Διδακτικό, Ελκυστικό, Επικοινωνιακό και όχι μόνο. Ξεκινήσαμε αυτή την όμορφη διαδρομή με μία Τρικαλινή συγγραφέα, την κυρία ΜΑΡΟΥΛΑ ΚΛΙΑΦΑ και ευελπιστώ να κλείσουμε αυτόν τον κύκλο με τον επίσης Τρικαλινό συγγραφέα κύριο Ηλία Γιαννακόπουλο. Πιστεύω πως θα είναι το καλύτερο κύκνειο άσμα της Ε.Ο.Δ. Οφείλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλα τα μέλη του ''πληρώματος'' που κατά καιρούς συμμετείχαν σ' αυτό το Υπέροχο ταξίδι των ερωτήσεων, των απαντήσεων, των συναντήσεων, και των αναζητήσεων.

Άλκηστη, Κορνηλία, Μυρτώ, Διοτίμα, Διώνη, Ηλέκτρα, Ασκληπιέ, Αρκά, Περσεφόνη, Ηρώ, Αντιόπη, Τερψιχόρη, Ανδρομάχη, Αλέξανδρε, Πυθαγόρα σας ευχαριστώ όλους.

Ένα εικαστικό ταξίδι έφθασε στο τέλος, ελπίζω να περάσατε όμορφα και να βρήκατε κι εσείς τα έργα του καλλιτέχνη ενδιαφέροντα. 

Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος.