Και το όνομα αυτού Ίωνας.
Καταγωγή και Μύθος.
Γονείς: Σύμφωνα με την επικρατέστερη αττική παράδοση (όπως παρουσιάζεται στην τραγωδία «Ίων» του Ευριπίδη), είναι γιος του θεού Απόλλωνα και της Κρέουσας, κόρης του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα.
Ανατροφή:
Η Κρέουσα είχε αφήσει το βρέφος έκθετο, αλλά ο Απόλλων το έσωσε και το μεγάλωσε στο μαντείο των Δελφών μέσω της Πυθίας.
Χθες, 05/09/2026, στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας, κάναμε τη βάπτιση του Ιωνάκου. Ανάδοχες ήταν η Χρυσούλα και η Δέσποινα.
Το μυστήριο ήταν προγραμματισμένο για τις 11:00. Ευτυχώς, ο καιρός ήταν καλός και οι προσκεκλημένοι δεν δυσανασχέτησαν. Η τοποθεσία είναι γραφική: ένα μικρό εκκλησάκι, χωρίς πολλές φανφάρες και υπερβολές, ένας λιτός, παραδοσιακός ναός ανάμεσα στ’ αμπέλια, που έδενε πάρα πολύ όμορφα με τον γενικότερο περιβάλλοντα χώρο.
Χάρη στη Νεφέλη και τον Κωνσταντίνο ανακαλύψαμε αυτό το εκκλησάκι και το κτήμα «Αργιθέα». Ειρήσθω εν παρόδω, να πω πως το κτήμα και το εκκλησάκι βρίσκονται πάρα πολύ κοντά στο σπίτι μας, περίπου επτά λεπτά με το αυτοκίνητο.
Το αναφέρω αυτό γιατί καμιά φορά, αν ξεχάσεις κάτι, είναι σημαντικό να είναι κοντά το σπίτι, για να πεταχτεί κάποιος να φέρει τα ξεχασμένα. Και, πιστέψτε με, σε μια βάπτιση πάντα κάτι μπορεί να ξεχαστεί!
Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου κύλησαν όλα ομαλά. Ο Ιωνάκος έκλαψε λιγουλάκι, ίσα-ίσα για να τηρηθεί το έθιμο. Ο μπαγάσας, όμως, μας κατούρησε δύο φορές! Ως φαίνεται, το ύδωρ της κολυμπήθρας βοήθησε προς αυτή την κατεύθυνση. Ευτυχώς που είχαμε λάβει τα κατάλληλα μέτρα προστασίας.
Ο στολισμός χωρίς υπερβολές και μασκαριλίκια, ήταν άλλωστε εντολή του ιερέα, ο οποίος δεν γουστάρει πολλά μπιρμπιλίκια. Και, για να είμαι ειλικρινής, αυτή η λιτότητα ταίριαζε απόλυτα με τον χώρο.
Μετά το μυστήριο συγκεντρωθήκαμε όλοι στο υπέροχο και καλαίσθητο κτήμα «Αργιθέα», που οφείλω να ομολογήσω πως ανταποκρίθηκε κατά τον καλύτερο τρόπο τόσο στην ποιότητα των εδεσμάτων όσο και στο σέρβις.
Επίσης, ο DJ ήταν καλά ενημερωμένος για τα γούστα των προσκεκλημένων. Μέχρι και ποντιακά είχε, γιατί προφανώς τον είχαν ενημερώσει πως ανάμεσα στους καλεσμένους θα ήταν και ο Πόντιος καθηγητής Σεχίδης μετά της συζύγου του.
Για μένα, τον παππού του Ιωνάκου, υπήρξαν πολλές στιγμές που με δυσκολία κατάφερα να μην βάλω τα κλάματα, όταν σκεφτόμουν σε ποια κατάσταση βρισκόμασταν την ίδια μέρα πέρυσι.
Και ίσως αυτή να ήταν η μεγαλύτερη αξία της χθεσινής ημέρας: ότι μέσα από τη χαρά, τα γέλια, τη μουσική και τον χορό, νιώσαμε όλοι πόσο μακριά έχουμε φτάσει και πόσο πολύτιμο είναι να μπορούμε σήμερα να γιορτάζουμε όλοι μαζί.
Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν και κάποιοι στους οποίους θα πρέπει να σταθώ ιδιαίτερα. Ήταν οι αιμοδότες της Βασούλας. Για μία ακόμη φορά θα πω σε όλους αυτούς ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Εννοείται πως θεωρώ καθήκον μου να κάνω επίσης ιδιαίτερη μνεία σε όλες και όλους εκείνες κι εκείνους που, με τον Α΄ ή τον Β΄ τρόπο, στάθηκαν δίπλα μας στις δύσκολες – συγκλονιστικές στιγμές που βιώναμε.
Ας έρθω πάλι στα τεκταινόμενα της διασκέδασης και να αναφερθώ σε τρεις δεινούς χορευτές, μία γυναίκα και δύο άνδρες.
Η μία Νονά του Ιωνάκου, η Χρυσούλα, η άλλη είναι η Δέσποινα, έδωσε ρεσιτάλ ποντιακών χορών, αν και η ίδια δεν έχει ποντιακή καταγωγή, παρ' αυτά μας άφησε άφωνους. Το να χορέψει καταπληκτικά ποντιακά ο καθηγητής Σεχίδης και η σύζυγός του, οκ, ήταν αναμενόμενο. Όπως αναμενόμενο ήταν να χορέψει πολύ καλά νησιώτικα η Ελιάνα από τη Λήμνο και η Νίκη από την Κάλυμνο.
Το να δώσει όμως ρεσιτάλ η Χρυσούλα, αυτό δεν το περίμενα και ήταν η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς!
Πάμε τώρα στον φίλο συγγραφέα κ.ο.μ. Ηλία Γιαννακόπουλο. Ρεσιτάλ τσάμικου! Το «Νά ’σαν τα νιάτα δυο φορές», με τη φωνή του Καζαντζίδη, του έδινε φτερά στα πόδια.
Ο Ηλίας, εκτός από κορυφαίος αρθρογράφος – συγγραφέας – δοκιμιογράφος, είναι και καταπληκτικός χορευτής. Είχε, βέβαια, και πολύ καλό παραστάτη, που, όταν ήρθε η σειρά του, ζωγράφισε κι αυτός στην πίστα με το «Ένας αετός καθότανε», τσάμικο.
Ας μην ξεχνάμε πως ο συγκεκριμένος, ήταν παρών στη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 με τον παραδοσιακό σύλλογο «Το Χοροστάσι».
Φυσικά και μιλάω για το ιδρυτικό μέλος της ΟΚΡΑ, τον Αρκά, τον οποίο εγώ και ο Mr Alex τον αγαπάμε σαν γιο μας. Αρκά συγχαρητήρια.
Επίσης, μεγάλη ήταν η συγκίνησή μου που έδωσαν το «παρών» τους τρία ιδρυτικά μέλη της ΟΚΡΑ. Ήταν εκεί ο Le Ar (Λευτέρης), ο Γενικός, ο Γιώργος Δήμας και, όπως προείπα, ο Αρκάς.
Δυστυχώς, την τελευταία στιγμή κάτι προέκυψε και δεν μπόρεσε να παρευρεθεί και ο Έλληνας Μαραντόνα, Γιώργος Σεχίδης, ο οποίος, όταν χορεύει ποντιακά, μαγεύει τον κόσμο.
Κατά τ’ άλλα, ο Ιωνάκος, προς μεγάλη έκπληξη όλων μας, συμμετείχε στο γλέντι και, μάλιστα, έριξε τις στροφές του μαζί με τον παππού του και τη μητέρα του.
Ο Παπαγιώργης δεν χόρεψε λόγω τραυματισμού στο γόνατο.
Επίσης, μια πολύ ευχάριστη έκπληξη ήταν η παρουσία του υπέροχου και ξεχωριστού φίλου μας Δημήτρη Γκίκα με τη σύζυγό του.
Εννοείται πως ήταν εκεί η καλή Νεράιδα και ο Σαμάνος, η πανίσχυρη γραμματέας της ΟΚΡΑ, η Νεφέλη, ο Κωνσταντίνος και ο αγαπημένος μας Χρηστάκης.
Δεν θα μπορούσε, φυσικά, να λείψει ο πρώην δήμαρχος της Μάνδρας με τη σύζυγό του και τις εγγονές του, και η βαφτιστήρα μας με τον σύζυγό της και τ’ αγόρια τους.
Επίσης, παραβρέθηκε ο διαχρονικός φίλος, ο πολυτάλαντος καθηγητής κ.ο.μ. Γιάννης Βλάνδος, με τη Μαριλού και τον Μάξιμο.
Τον πατέρα Ευθύμιο εκπροσώπησαν τα παιδιά του: η Ελιάνα, η Βάσω, ο Γιάννης, ο Λευτέρης και η πολυαγαπημένη μας Μαρίνα.
Ο άσοφος Γεώργιος, η Κική, η Δημητρούλα, ο Ευάγγελος, φίλοι από την εποχή της Δεινοστράτου.
Και μιας και αναφέρθηκαν στη Δεινοστράτου, να κάνω μία στάση στο κοριτσάκι, Βίκυ, την πρώην Αγγλικού μου, φιλολόγου και μετέπειτα γραμματέα της Π.Η.Ε.Φ., μαζί με την Αγγελικούλα και τον Γρηγόρη.
Αχ, πόσο θα ήθελα να ήταν εκεί και η Κουλίτσα, να έβλεπε το Τερούλι και τον Ιωνάκο.
Είχα επίσης ακόμη μία ευχάριστη έκπληξη, που στο μέλλον θα κάνει εμένα αρκετά πλούσιο και πάμπλουτο τον ίδιο! Αναφέρομαι στον 15χρονο Παναγιώτη, τον γιο της Νονάς Δέσποινας, ο οποίος, εκτός από καλός μαθητής, είναι και μεγάλο ταλέντο στο ποδόσφαιρο.
Ο πατέρας του γνώριζε πως ασχολούμαι ως μάνατζερ παικτών και ζήτησε να αναλάβω τη μεταγραφή – όταν με το καλό έρθει η ώρα – του Παναγιώτη σε κάποια ομάδα της Μπουντεσλίγκα.
Ένα μόνο θα σας πω: το 10% να πάρω από τη μεταγραφή, θα μιλάμε για πάρα πολλά χρήματα!
Να είναι καλά ο Παναγιώτης και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.
Από τη βάπτιση, εννοείται πως δεν θα μπορούσε να λείψει η Μούσα Καλλιόπη, φίλη της Βασούλας. Ήταν εκεί με τον σύζυγό της και τον γιο τους, Οδυσσέα, που σύντομα ξεκινάει τη δική του Οδύσσεια στο ΠΑΠΕΙ του Πειραιά.
Ο παλιός συνάδελφος της Βασούλας, ο καλός φίλος Φώτης, έδωσε κι αυτός το «παρών» με τη σύζυγό του και την κορούλα τους.
Σημαντική ήταν η παρουσία μιας θείας, του πατέρα του Ιωνάκου μας, που ήρθε από την Κρήτη με την πρωινή πτήση και έφυγε με τη βραδινή. Υποκλίνομαι στο κουράγιο της.
Ο Mr Alex, η Ράνια, η Ηρώ, η Δήμητρα, η Κορνηλία, ο Αστροτόμ και η Ειρήνη, ο Ηγέτης και η Ζωή, ο Βασίλης ήταν κι αυτοί εκεί.
Ο Αστροτόμ, αν και είχε χρόνια να χορέψει τσάμικο, τα πήγε μια χαρά. Η Κορνηλία με τη Δήμητρα έδειξαν πως τα μαθήματα χορού έχουν πιάσει τόπο και ο Μπάλος που χόρεψαν ήταν υπόδειγμα ρυθμού.
Το δυσάρεστο γεγονός ήταν πως δεν μπόρεσε να παραβρεθεί η άλλη γιαγιά του Ιωνάκου, λόγω προβλήματος υγείας. Της ευχόμαστε περαστικά. Την εκπροσώπησαν, πάντως, ο σύζυγός της, το άλλο παιδί της, η νύφη της και κάποιοι συγγενείς.
Μία ακόμη παρουσία που μας συγκίνησε όλους, εννοώ τα άτομα της οικογένειας, ήταν η παρουσία του Νονού της Βασούλας, του Δημήτρη Σταθόπουλου.
Και, φυσικά, ήταν εκεί οι γονείς της Νονάς Χρυσούλας και ο αδερφός της, που ήρθε από το Δουβλίνο με ειδική πτήση, προκειμένου να παραβρεθεί στη βάπτιση.
Όλους εσάς που ανέφερα, ελπίζω να μην έχω ξεχάσει κάποιους, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα δώρα σας και, κυρίως, για την παρουσία σας.
Ευχαριστούμε επίσης τους φίλους μας στο εξωτερικό, που με τον δικό τους τρόπο ήταν παρόντες.
Γιατί τελικά αυτό είναι που μένει: όχι τα δώρα, όχι οι φωτογραφίες, ούτε το φαγητό και το γλέντι. Μένει η παρουσία, η αγάπη, η συμπαράσταση και οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα σου στις δύσκολες αλλά και στις όμορφες στιγμές.
Εκ μέρους του Ιωνάκου και όλων των μελών της οικογένειας, σας ευχαριστούμε θερμά.
Και επειδή η χθεσινή ημέρα είχε έναν πρωταγωνιστή, επειδή το όνομα που ακούστηκε ξανά και ξανά ήταν ένα και μοναδικό, επειδή από εδώ και πέρα ένας μικρός άνθρωπος θα κουβαλάει ένα μεγάλο όνομα…
Και το όνομα αυτού, Ίωνας!
Για τον Ίωνα
Ίωνα, μικρό μας αστέρι,
που ήρθες στη ζωή σαν καλοκαίρι,
με μια φωνούλα, ένα κλάμα μικρό,
μα μες στην καρδιά μας έβαλες σεισμό.
Στης κολυμπήθρας το νερό,
έκανες το δικό σου το χορό,
κι αφού δυο φορές μας… κατούρησες,
όλους μας χαροποίησες και μας συγκίνησες.
Με το όνομά σου στις πλάτες σου, μπροστά,
να περπατήσεις, σε δρόμους φωτεινούς,
να έχεις καλή τύχη, υγεία, δύναμη, χαρά
και ανθρώπους να σ’ αγαπούν αληθινά.
Σαν μεγαλώσεις να μη φοβηθείς,
αν πέσεις, να σηκωθείς, να ξαναπροσπαθήσεις,
να έχεις όνειρα μεγάλα στην καρδιά
και να σκορπάς αγάπη όπου κι αν πας.
Κι αν κάποτε ρωτήσεις τον παππού σου
τι έγινε εκείνον τον ζεστό Σεπτέμβρη,
θα σου πει πως όλοι μαζεύτηκαν κοντά σου
για να γιορτάσουν το δικό σου το όνομα το μοναδικό.
Και θα σου πει πως εκείνη τη μέρα
δεν βαφτίστηκε μόνο ένα παιδί·
γεννήθηκε ξανά μέσα στις καρδιές μας
μια ελπίδα, μια χαρά, μια καινούργια αρχή.
Να ζήσεις, Ίωνα!
Να είσαι πάντα γερός, δυνατός και ευτυχισμένος.
Και να θυμάσαι πως, πριν ακόμη μάθεις να μιλάς,
είχες ήδη καταφέρει να κάνεις τόσους ανθρώπους να χαμογελούν.
Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια διάθεση.
Επίκουρος ο Γοργογυραίος,
ο παππούς του Ιωνάκου μας.
