ΚΑΝΤΖΑ 12/09/26 Φίλες και φίλοι, καλησπέρα.
Για όσους δεν το γνωρίζετε, στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι υπήρχε, και, κατά τρόπον τινά, θα έλεγα πως συνεχίζεται, το εξής έθιμο: αν υποθέσουμε πως στις 05/09/26 σου βαφτίσουν το μωράκι σου, μία εβδομάδα αργότερα θα πρέπει να βαφτίσεις εσύ κάποιο άλλο μωράκι. Κάπως έτσι ήρθαν τα πράγματα και η κόρη μου με τον γαμπρό μου έγιναν κι αυτοί Νονοί!!Και το όνομα αυτού Παναγιώτατος - Παναγιώτης!!
Διαβάστε τώρα την ιστορία δύο αγοριών που τους έμελλε να γνωριστούν κάτω από ειδικές συνθήκες εκπαίδευσης.
Ο Ιωνάκος μας με τον Παναγιώτη γνωρίστηκαν πριν ένα χρόνο περίπου. Ήταν τότε που τους είχαν επιλέξει για το διαστημικό πρόγραμμα της NASA!!
Τους είχαν βάλει και τους δύο σε θερμοκοιτίδες για να δούνε αν αξίζουν να είναι μελλοντικοί αστροναύτες.
Πέρασαν τα τεστ και οι δύο με άριστα. Εκεί, λοιπόν, ξεκίνησε η φιλία τους και, ανάμεσα στις πολλές συζητήσεις που έκαναν τις ατέλειωτες ώρες που βρίσκονταν στο πρόγραμμα «Θερμοκοιτίδα», σκέφτηκαν να προτείνουν στους γονείς τους το εξής: οι γονείς του Ιωνάκου μας να βαφτίσουν τον Παναγιωτάκη!!
Την επόμενη μέρα, που οι γονείς τους πήγαν να τους επισκεφθούν, τους ζήτησαν να παραμείνουν λίγο πιο πίσω, γιατί υπήρχε σοβαρός λόγος!!
Οι γονείς αλληλοκοιτάχθηκαν γεμάτοι απορίες.
Το λόγο - ως μεγαλύτερος 20 ημερών- τον πήρε ο Παναγιώτης και εξήγησε στους γονείς τη σκέψη που είχαν κάνει την προηγούμενη μέρα. Ο Ίων συμφώνησε και ζήτησε από τους 4 γονείς να αποδεχθούν το δίκαιο αίτημά τους.
Οι γονείς, Μελισσάνθη, Μίνωας, Γλυκερία και Φίλιππος, αποδέχθηκαν μετά χαράς το αίτημά τους. Φυσικά, και δεν τους είπαν τίποτα για το γεγονός πως ήδη οι γονείς τους είχαν συμφωνήσει αυτό που τα παιδιά ζητούσαν.
Κάπως έτσι έκλεισε το deal της βάπτισης του μικρού Παναγιώτη.
Όταν οι γονείς απομακρύνθηκαν, τ' αγόρια αλληλοκοιτάχθηκαν με νόημα, υπονοώντας πως, με τον τρόπο τους, πέτυχαν τον σκοπό τους.
Μ' αυτά και μ' αυτά, φθάσαμε στην εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μοσχάτο, όπου τελέστηκε το μυστήριο της βάπτισης.
Στη συνέχεια, παραβρεθήκαμε όλοι στο τραπέζι που έγινε στο Μεζεδοπωλείο «Η Κάπαρη». Όλα καλά, όλα ανθηρά.
Υ.Γ. Είχα τη χαρά να γνωρίσω τους γονείς του Φιλίππου και της Γλυκερίας, τους μεν γονείς της Γλυκερίας από την Κοζάνη, τους δε γονείς του Φιλίππου από την Πελοπόννησο και την Κάρπαθο. Εννοείται πως τους έγινε επίσημη πρόσκληση να τους φιλοξενήσουμε στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι. Αποδέχθηκαν αμφότεροι την πρόσκληση και, εν ευθέτω χρόνω, θα γίνει αυτή η συνάντηση Θ.Θ. στο ΜκΠΓ.
Φίλες και φίλοι, όπως καλά γνωρίζετε, η Κοζάνη έχει για μένα ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, γιατί υπηρέτησα εκεί για έναν χρόνο περίπου ως αναπληρωτής υπασπιστής κ.ο.μ. του Σωματάρχη, υπό την καθοδήγηση του Ταγματάρχη Εμιρζά Νικόλαο.
Στην πορεία, ο Στρατηγός με στεφάνωσε και ο γιος του βάφτισε τη Μελισσάνθη μας.
Λίγο πριν την αναχώρησή μας από το υπέροχο Μεζεδοπωλείο, η κ. Ειρήνη, η Νησιώτισσα Γιαγιά του Παναγιωτάκη, διάβασε το πιο κάτω ποίημα - μαντινάδες - ευχές.
Ευχές στη βάφτιση του εγγονού μας Παναγιώτη.
Πανέμορφε μου εγγονέ, λαμπρή μου ηλιαχτίδα
Η Παναγία και ο Χριστός ν' ναι μπροστά σου ασπίδα
Στη βάφτιση σου σήμερα ευχές πολλές θα δώσω
Χίλιες χαρές πο σένανε να δω, να καμαρώσω
Φίλιππε καλορίζικο και καλαναθρεμένο
Να είναι τ' αγοράκι σας το πολυαγαπημένο
Να μοιάσει τον πατέρα του και της καλής μαμάς του
Στην ευτυχία να κυλούν τα χρόνια τα δικά του
Ήρθες και έφερες χαρά καλό μας εγγονάκι
Γλυκό το ονοματάκι σου μικρέ Παναγιωτάκη
Το όνομα του παππού σου ψηλά να το κρατήσεις
Και αξιοπρεπέστατα ωσάν κι αυτόν να ζήσεις
Να ζήσεις αγοράκι μας και στους Νονούς να τρέχεις
Και την ευχή μας φυλαχτό πάνω σου να την έχεις.
Και ένα επικούρειο ποίημα από τον Επικούρειο Πέπο για τον Παναγιώτη.
Τους είχαν βάλει και τους δύο σε θερμοκοιτίδες για να δούνε αν αξίζουν να είναι μελλοντικοί αστροναύτες.
Πέρασαν τα τεστ και οι δύο με άριστα. Εκεί, λοιπόν, ξεκίνησε η φιλία τους και, ανάμεσα στις πολλές συζητήσεις που έκαναν τις ατέλειωτες ώρες που βρίσκονταν στο πρόγραμμα «Θερμοκοιτίδα», σκέφτηκαν να προτείνουν στους γονείς τους το εξής: οι γονείς του Ιωνάκου μας να βαφτίσουν τον Παναγιωτάκη!!
Την επόμενη μέρα, που οι γονείς τους πήγαν να τους επισκεφθούν, τους ζήτησαν να παραμείνουν λίγο πιο πίσω, γιατί υπήρχε σοβαρός λόγος!!
Οι γονείς αλληλοκοιτάχθηκαν γεμάτοι απορίες.
Το λόγο - ως μεγαλύτερος 20 ημερών- τον πήρε ο Παναγιώτης και εξήγησε στους γονείς τη σκέψη που είχαν κάνει την προηγούμενη μέρα. Ο Ίων συμφώνησε και ζήτησε από τους 4 γονείς να αποδεχθούν το δίκαιο αίτημά τους.
Οι γονείς, Μελισσάνθη, Μίνωας, Γλυκερία και Φίλιππος, αποδέχθηκαν μετά χαράς το αίτημά τους. Φυσικά, και δεν τους είπαν τίποτα για το γεγονός πως ήδη οι γονείς τους είχαν συμφωνήσει αυτό που τα παιδιά ζητούσαν.
Κάπως έτσι έκλεισε το deal της βάπτισης του μικρού Παναγιώτη.
Όταν οι γονείς απομακρύνθηκαν, τ' αγόρια αλληλοκοιτάχθηκαν με νόημα, υπονοώντας πως, με τον τρόπο τους, πέτυχαν τον σκοπό τους.
Μ' αυτά και μ' αυτά, φθάσαμε στην εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μοσχάτο, όπου τελέστηκε το μυστήριο της βάπτισης.
Στη συνέχεια, παραβρεθήκαμε όλοι στο τραπέζι που έγινε στο Μεζεδοπωλείο «Η Κάπαρη». Όλα καλά, όλα ανθηρά.
Υ.Γ. Είχα τη χαρά να γνωρίσω τους γονείς του Φιλίππου και της Γλυκερίας, τους μεν γονείς της Γλυκερίας από την Κοζάνη, τους δε γονείς του Φιλίππου από την Πελοπόννησο και την Κάρπαθο. Εννοείται πως τους έγινε επίσημη πρόσκληση να τους φιλοξενήσουμε στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι. Αποδέχθηκαν αμφότεροι την πρόσκληση και, εν ευθέτω χρόνω, θα γίνει αυτή η συνάντηση Θ.Θ. στο ΜκΠΓ.
Φίλες και φίλοι, όπως καλά γνωρίζετε, η Κοζάνη έχει για μένα ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, γιατί υπηρέτησα εκεί για έναν χρόνο περίπου ως αναπληρωτής υπασπιστής κ.ο.μ. του Σωματάρχη, υπό την καθοδήγηση του Ταγματάρχη Εμιρζά Νικόλαο.
Στην πορεία, ο Στρατηγός με στεφάνωσε και ο γιος του βάφτισε τη Μελισσάνθη μας.
Λίγο πριν την αναχώρησή μας από το υπέροχο Μεζεδοπωλείο, η κ. Ειρήνη, η Νησιώτισσα Γιαγιά του Παναγιωτάκη, διάβασε το πιο κάτω ποίημα - μαντινάδες - ευχές.
Ευχές στη βάφτιση του εγγονού μας Παναγιώτη.
Πανέμορφε μου εγγονέ, λαμπρή μου ηλιαχτίδα
Η Παναγία και ο Χριστός ν' ναι μπροστά σου ασπίδα
Στη βάφτιση σου σήμερα ευχές πολλές θα δώσω
Χίλιες χαρές πο σένανε να δω, να καμαρώσω
Φίλιππε καλορίζικο και καλαναθρεμένο
Να είναι τ' αγοράκι σας το πολυαγαπημένο
Να μοιάσει τον πατέρα του και της καλής μαμάς του
Στην ευτυχία να κυλούν τα χρόνια τα δικά του
Ήρθες και έφερες χαρά καλό μας εγγονάκι
Γλυκό το ονοματάκι σου μικρέ Παναγιωτάκη
Το όνομα του παππού σου ψηλά να το κρατήσεις
Και αξιοπρεπέστατα ωσάν κι αυτόν να ζήσεις
Να ζήσεις αγοράκι μας και στους Νονούς να τρέχεις
Και την ευχή μας φυλαχτό πάνω σου να την έχεις.
Και ένα επικούρειο ποίημα από τον Επικούρειο Πέπο για τον Παναγιώτη.
Να μεγαλώσεις, Παναγιώτη,
με την καρδιά σου ελεύθερη
και τον νου σου γαλήνιο.
Να βρίσκεις χαρά στα απλά,
αγάπη στους ανθρώπους που σε νοιάζονται,
και πλούτο όχι σε όσα αποκτάς,
μα σε όσα μοιράζεσαι.
Να μη φοβάσαι τη ζωή·
να τη γεύεσαι όπως έρχεται,
με φίλους, κυρίως με φίλους, με γέλιο και φως,
γιατί η μεγαλύτερη ευτυχία
είναι μια ψυχή που δεν ζητά πολλά
για να νιώσει πλούσια.
Κι όταν ο δρόμος σου μακρύνει,
να θυμάσαι:
ευτυχισμένος είναι εκείνος
που αγαπά, ευχαριστεί και αρκείται.
Να ’ναι η ζωή σου γεμάτη
από εκείνα τα μικρά και αληθινά
που κάνουν την καρδιά να λέει:
«Μου φτάνει. Είμαι ευτυχισμένος.»
Με όλη μας την αγάπη,
για το πρώτο σου μεγάλο φως.
Να σας ζήσει ο μικρός Παναγιώτης — και να τον καμαρώνετε πάντα με υγεία, χαρά και πολλή αγάπη.
Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια διάθεση Επίκουρος ο Γοργογυραίος. Έρρωσθε και Ευδαιμονείτε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου