Μουντιάλ 2022:Το χρυσό μετάλλιο ανήκει στους Ιάπωνες Φιλάθλους. Ηλίας Γιαννακόπουλος φιλόλογος - συγγραφέας.

 Τελικά το πιο αμφισβητούμενο Μουντιάλ ποδοσφαίρου δικαίωσε τους εμπνευστές και διοργανωτές του αλλά και δίδαξε πολλά σε πολλούς (παίκτες, προπονητές, παράγοντες ,θεατές…).

     Οι επικές νίκες –προκρίσεις της Ιαπωνίας και του Μαρόκου εις βάρος ομάδων που κυριαρχούσαν στο ποδοσφαιρικό στερέωμα επαναπροσδιόρισαν τα κριτήρια αξιολόγησης των ομάδων αλλά και των τεχνικών του αγώνα Η παραδοσιακή κατηγοριοποίηση των ομάδων του τύπου ”Ισχυρές-αδύναμες” τείνει να αμφισβητείται και όλοι πλέον συνειδητοποιούν πως κάθε αγώνας είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος.

           

        Τις ιδιαιτερότητες του φετινού Μουντιάλ συνέθεσαν εκτός των άλλων και οι πολιτικές παρεμβάσεις των ποδοσφαιριστών της Ιρανικής ομάδας-εναντίον του καθεστώτος της χώρας τους-αλλά και της Γερμανικής ομάδας που παρατάχθηκαν στο γήπεδο με “κλειστά στόματα” ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κατάρ.

          Η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου συνιστά ένα σύνηθες φαινόμενο ,αλλά στο φετινό τα περιστατικά ήταν πολλαπλά, δημόσια και έντονα. Ήδη την ώρα που γράφεται το άρθρο ξέσπασε το σκάνδαλο της  κ. Καιλή  για παράνομο χρηματισμό και διαφθορά στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεσο εμπλεκόμενο και το Κατάρ.

         Τον κύκλο των πολιτικών σχολίων και παρεμβάσεων άνοιξε ο ίδιος ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, που χωρίς περιστροφές τόλμησε να καταγγείλει την υποκρισία των Ευρωπαίων στο θέμα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων .Ειδικότερα είπε:

    “Σήμερα νιώθω Καταριανός. Σήμερα νιώθω Άραβας. Σήμερα νιώθω Αφρικανός. Σήμερα νιώθω gay. Σήμερα νιώθω άτομο με ειδικές ανάγκες. Σήμερα νιώθω μετανάστης εργάτης…”// Είμαι Ευρωπαίος. Νομίζω πως για αυτά που έχουμε κάνει εμείς οι Ευρωπαίοι τα τελευταία 1000 χρόνια, θα έπρεπε να απολογούμαστε για τα επόμενα 1000 χρόνια πριν δώσουμε μαθήματα ηθικής στους ανθρώπους”.

                            Το μάθημα από τους Ιάπωνες

            Ωστόσο ,εκείνο που μας προξένησε μεγάλη εντύπωση και μας δίδαξε πολλά είναι η συμπεριφορά τόσο των φιλάθλων της εθνικής ομάδας της Ιαπωνίας όσο και του προπονητή και των παικτών της ομάδα. Μία συμπεριφορά που δεν σχετίζεται ούτε με τον γνωστό φανατισμό των γηπέδων, ούτε με τις ύβρεις, ούτε με τις φωτοβολίδες-πυροτεχνήματα ,ούτε και με τα σκουπίδια ή και τα αποκαΐδια (μερικές φορές) των κερκίδων.

            Έκπληκτοι οι θεατές και τηλεθεατές είδαν τους φιλάθλους της Ιαπωνίας μετά τον αγώνα της ομάδας τους να συλλέγουν τα σκουπίδια από τις κερκίδες αφήνοντας τον χώρο πιο καθαρό από ότι τον βρήκαν. Την ίδια συμπεριφορά-κίνηση είδαμε κι από τους ποδοσφαιριστές της Ιαπωνίας στα αποδυτήρια.

           Η αρχική έκπληξή μας έγινε σε λίγο θαυμασμός και ο αρχικός θαυμασμός επώασε τον προβληματισμό μας για την δική μας συμπεριφορά σε ανάλογες συνθήκες. Ένας προβληματισμός που ενεργοποίησε τους μηχανισμούς αυτογνωσίας μας και που στο τέλος πυροδότησε τα ενοχικά μας συναισθήματα για την ποιότητα του πολιτισμού και της παιδείας μας.

             Σε ένα άλλο επίπεδο οδηγούμαστε σε συγκρίσεις και συλλαμβάνουμε τον εαυτό μας, την κοινωνία μας και τον “πολιτισμό” μας να υπολείπεται κατά πολύ σε θέματα σεβασμού προς το περιβάλλον και την ανθρώπινη αισθητική.

         Βέβαια, όλοι γνωρίζουμε την πειθαρχία των Ιαπώνων τόσο στον χώρο εργασίας-ανθρώπινες μηχανές-όσο και στους κανόνες και αξίες που διέπουν την κοινωνική του ζωή. Οι δρόμοι ,το metro,τα αεροδρόμια, τα δημόσια κτήρια, η αγορά και το περιβάλλον αποτελούν τους αδιάψευστους  μάρτυρες της κοινωνικής ευταξίας που χαρακτηρίζει τόσο τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο χώρο της Ιαπωνίας. Ένα ξεχασμένο σε κάποια θέση του πορτοφόλι metro ίσως να μην αποτελεί και αντικείμενο ιδιοποίησής του-κλοπής από κανέναν.

          Αν είναι, όμως ,κάποια συμπεριφορά των Ιαπώνων φιλάθλων που μάς ξάφνιασε ήταν και οι πανηγυρισμοί τους στην πρωτεύουσα της χώρας τους μετά την νίκη επί της Γερμανίας .Οι πανηγυρισμοί, δηλαδή, δεν προκάλεσαν κυκλοφορικό χάος-κομφούζιο γιατί απλούστατα σέβονταν το “πράσινο” των οδηγών ή των πεζών (σηματοδότες) και περιορίζονταν στα πεζοδρόμια.

     

       Η αξία της παραπάνω συμπεριφοράς καθίσταται πιο εναργής και ακαταμάχητο τεκμήριο της παιδείας των πολιτών της Ιαπωνίας, αν ανακαλέσουμε στην μνήμη μας παρόμοια φαινόμενα όπου μία ομάδα φιλάθλων ή απεργών αποκλείει  βασικές αρτηρίες και δρόμους της πρωτεύουσάς μας. Μόνον μελαγχολία μπορούμε να νιώσουμε.

                                          Παιδεία και Πολιτισμός

        Ίσως όλες οι παραπάνω συμπεριφορές των Ιαπώνων φιλάθλων και όχι μόνον να ερμηνεύονται από του Έλληνες ως υπερρεαλιστικές αφού απέχουν πολύ από τον δικό τους “πολιτισμό”. Δυστυχώς ο “πολιτισμός” μας σε όλες τις εκφάνσεις του χτίστηκε πάνω στο ναρκισσιστικό μας Εγώ, το αρπακτικό και αντικοινωνικό .Ένα Εγώ που υπερασπίζεται με περισσό πάθος τον ιδιωτικό του χώρο και αδιαφορεί πλήρως για τον δημόσιο. Τρέφεται με άλλα λόγια ο Homo idiot σε αντιδιαστολή με τον Homo Politicus που θέτει ως κέντρο του ενδιαφέροντός του τα κοινά…

         Για τον Έλληνα ο δημόσιος και ο ιδιωτικός χώρος είναι δύο ξεχωριστοί-ίσως και εχθρικοί-κύκλοι και όχι υπάλληλοι όπως θα έπρεπε. Στις κοινωνίες με πολιτισμό και παιδεία το γενικό συμφέρον-ευρύτερος κύκλος-προηγείται οντολογικά και αξιολογικά από το ατομικό συμφέρον-υπάλληλος κύκλος.

         Δείκτης πολιτισμού και παιδείας ενός λαού είναι η φροντίδα και η διακονία του γενικού καλού. Ο σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον, η πειθαρχία στις κοινωνικές αρχές και αξίες, η αναγνώριση και αποδοχή της μοναδικότητας του συνανθρώπου και η ελευθερία- ευκαιρίες στην έκφραση της δημιουργικότητας συνιστούν το μωσαϊκό ενός ανώτερου και ποιοτικού πολιτισμού.

        Όλα, λοιπόν, είναι θέμα  και προϊόντα παιδείας. Η παιδεία ως μοχλός διαμόρφωσης των ανθρώπινων χαρακτήρων και συμπεριφορών δεν πρέπει να ασφυκτιά ούτε να ταυτίζεται υποχρεωτικά με την σχολική εκπαίδευση. Η παιδεία ως ευρύτερη έννοια παρέχεται από παντού: Οικογένεια, θεσμοί, νόμοι, ΜΜΕ, ήθος πολιτικών και κοινωνικές δράσεις.

         Η συμπεριφορά των Ιαπώνων φιλάθλων δεν συνιστά ένα αυτοφυές-γονιδιακό γνώρισμα, αλλά προϊόν μιας πολύχρονης παιδείας με κέντρο τον σεβασμό του δημόσιου χώρου. Τίποτα δεν αλλάζει και δεν χτίζεται χωρίς προσπάθεια και επιμονή.

                     

         Βλέποντας και ξαναβλέποντας τους Ιάπωνες φιλάθλους και ποδοσφαιριστές να καθαρίζουν  τις κερκίδες και τα αποδυτήρια θυμήθηκα μία σκηνή σε δημόσιο σχολείο που ως καθηγητής της τάξης προέτρεπα τους μαθητές μου να διατηρούν την αίθουσα καθαρή.Η απάντηση ενός μαθητή ήταν αποκαλυπτική της νοοτροπίας και της παιδείας της ελληνικής κοινωνίας. Παραθέτω αυτούσιο τον διάλογο για εξαγωγή συμπερασμάτων.

        “Παιδιά παρακαλώ πολύ να διατηρείτε την αίθουσα καθαρή .Έτσι σέβεστε και την εργασία της καθαρίστριας”// Μαθητής “ Μα κύριε αυτή είναι η δουλειά της.Γι αυτό φορολογούνται οι γονείς μας για να πληρώνονται οι καθαρίστριες”.

        Η δική μου η απάντηση ήταν μία απορία μία απέραντη σιωπή…Πώς να απαντήσεις και τι να πεις σε μία τέτοια σκέψη και νοοτροπία;

                                            Μια βαθιά υπόκλιση

       Διαβάζοντας και βλέποντας την βαθιά υπόκλιση του Ιάπωνα προπονητή της εθνικής ομάδα Χατζίμε Μοριγιάσου προς τους  φιλάθλους και την θερμή αγκαλιά του (παρηγορία) στον ποδοσφαιριστή Καορού Μιτόμα μόνο θαυμασμό μπορείς να νιώσεις και μια ατέλειωτη μελαγχολία για τα “καθ ημάς”.

     Άλλη χώρα, άλλα έθιμα ,άλλη παιδεία, άλλος πλανήτης, άλλοι άνθρωποι. Οι μπλε σαμουράι μάς δίδαξαν πολλά και με τις νίκες τους και με τις ήττες τους. Πολιτισμός και ευγένεια συμβαδίζουν στους Ιάπωνες. Έχουν τον δικό τους κώδικα πολεμικών τεχνών (Bushido) που τον μεταφέρουν και στις κοινωνικές και διαπροσωπικές τους σχέσεις.

     Μπορεί η μίμηση να είναι κάτι αρνητικό, αλλά ας παραμερίσουμε για λίγο αυτό το στερεότυπο κι ας πάρουμε κάτι ως άτομα και λαός από του Ιάπωνες.

      * Το τρόπαιο αυτής της διοργάνωσης είθε να το κατακτήσει η καλύτερη ομάδα στον τελικό.Ωστόσο το τρόπαιο-χρυσό μετάλλιο του Ήθους, της ευγένειας και του πολιτισμού το έχουν ήδη κατακτήσει οι Ιάπωνες φίλαθλοι.

 

Ηράκλειτος, Αριστοτέλης, Μαρξ: "Γεύμα" με τρεις Φιλοσόφους. Ηλίας Γιαννακόπουλος φιλόλογος - συγγραφέας.

 “Το μυαλό δεν είναι δοχείο για να το γεμίσεις αλλά φλόγα για να την ανάψεις”.

      Έρχεται κάποια στιγμή στην ζωή σου που αναρωτιέσαι αν αυτό που είσαι ή που έγινες ήταν προϊόν δικών σου προσπαθειών και επιλογών ή αποτέλεσμα της επιρροής κάποιων εξωγενών παραγόντων. Αν δεχτείς πως οι εξωγενείς παράγοντες διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην χάραξη της διαδρομής της ζωής σου, τότε αναζητάς αν αυτοί ήταν πρόσωπα ή κάποια συμβάντα(γεγονότα…).

       Επειδή η αναζήτηση είναι επίπονη και διακλαδίζεται σε πολλές ατραπούς ,θα εστιάσω μόνον στα πρόσωπα που στιγμάτισαν την πνευματική μου πορεία και κατ ακολουθία την απότοκη βιοθεωρία μου.

      Στα πρόσωπα που καθόρισαν άλλοτε συνειδητά κι άλλοτε ασυνείδητα την πνευματική μου πορεία θα ήταν δύσκολο ή  αστοχία αν δεν συνυπολογίσω και κάποιους φιλοσόφους που με την σκέψη τους φώτισαν τα σκοτάδια μας και αποτέλεσαν την εύφλεκτη ύλη που πυροδότησε τα όνειρά μας και ενεργοποίησε την βούλησή μας.

        Όσο κι αν η έννοια του φιλοσόφου δεν μπορεί εύκολα να προσδιοριστεί νοηματικά, εν τούτοις θα επιχειρήσω μία καταγραφή κάποιων φιλοσόφων που διαμόρφωσαν τις βασικές συντεταγμένες της πνευματικής μου ταυτότητας και κοσμοθεωρίας.

      Για λόγους οικονομίας χώρου θα εστιάσω την καταγραφή σε τρεις φιλοσόφους, χωρίς να υποτιμάται η επίδραση των άλλων. Επειδή, όμως, το εύρος της σκέψης αυτών των φιλοσόφων είναι μεγάλο, θα περιοριστώ σε εκείνο το πεδίο που προκάλεσε το ενδιαφέρον μου και ως ένα βαθμό αποτέλεσε τον αναγκαίο π λ ο η γ ό της ζωής μου. Η σειρά καταγραφής είναι χρονολογική και όχι αξιολογική.

                           Ο Ηράκλειτος και η  “Παλίντροπος Αρμονίη”

     «Ου ξυνιάσιν όκως διαφερόμενον εαυτώ ομολογέει παλίντροπος αρμονίη όκωςπερ τόξου και λύρης»

   Ο Ηράκλειτος, ως σκοτεινός φιλόσοφος (αιμύλιος) διακήρυξε εμφαντικά πως η κοσμοποιός δύναμη του σύμπαντος είναι η “ Παλίντροπος  Αρμονία”. Αυτό σημαίνει πως η ισορροπία και η αρμονία ως κατάσταση είναι απότοκες των αντιθέτων και των συγκρούσεων. Οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν (ου ξυνιάσιν) πως κάποια πράγματα ενώ διίστανται (διαφερόμενον), την ίδια στιγμή είναι η αρμονία των αντιθέτων. Είναι μία αρμονία κρυφή που δεν την βλέπουν οι περισσότεροι.

                                 “Αρμονίη αφανής φανερής κρείττων”

     

       Οι άνθρωποι αρέσκονται στον διαχωρισμό του καλού από το κακό, του δικαίου από το άδικο, της ειρήνης από τον πόλεμο. Ωστόσο όλα αυτά τα αντίθετα όπως και η ζωή μας, αλληλοκαθορίζονται και συντείνουν στην ενότητα- αρμονία. Τα αντίθετα συνυπάρχουν σε μία αδιαίρετη ενότητα και αλληλονοηματοδοτούνται. Οι αντιθέσεις και η παραγόμενη ενότητα-αρμονία-σύνθεση αυτών συνιστά την νομοτέλεια του κόσμου. Κανείς δεν θα μπορούσε να κατανοήσει την έννοια του δικαίου ,αν δεν υπήρξε το άδικο. Αυτή η διαλεκτική θεώρηση της ζωής και του κόσμου του εφέσιου φιλοσόφου προκάλεσε την δυσπιστία πολλών που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πως όλα “και γινόμενα πάντα κατ έριν και χρεών” (Όλα γίνονται σύμφωνα με τον ανταγωνισμό και την αναγκαιότητα).

                                   Ο Αριστοτέλης και η  “Εντελέχεια”

  “Ψυχή έστιν εντελέχεια η πρώτη σώματος φυσικού δυνάμει ζωήν έχοντος” (Ψυχή είναι η πρώτη εντελέχεια φυσικού σώματος που έχει την δυνατότητα απόκτησης ζωής).

     Ο όρος εντελέχεια (εν+τέλος-σκοπός+έχω) συνιστά το δομικό στοιχείο του σταγειρίτη φιλοσόφου. Σύμφωνα με αυτόν τον όρο κάθε φυσικό οργανικό σώμα λαμβάνει την τελειωτική του μορφή(είδος),στο βαθμό που μέσα του υπάρχει ένα “τέλος”=σκοπός. Ο τελικός του σπόρου είναι το φυτό.

       Είναι η προδιαγεγραμμένη κίνηση από το “εν δυνάμει” στο “εν ενεργεία”. Για τον Αριστοτέλη, λοιπόν ένα πράγμα είναι ό,τι είναι  “δυνάμει” της μορφής του. Μορφή είναι η αιτία ώστε κάτι να είναι αυτό το κάτι. Η τελική μορφή είναι η εξήγηση των πραγμάτων. Το μάρμαρο για να γίνει άγαλμα χρειάζεται το Υλικό αίτιο (μάρμαρο),το Ποιητικό αίτιο (το λάξευμα του αγαλματοποιού),το Τυπικό αίτιο (το αίτιο που εξηγεί το σχήμα που θα επιλεγεί για να γίνει το μάρμαρο άγαλμα και όχι σταυρός) και το Τελικό αίτιο (ο σκοπός για τον οποίο το μάρμαρο έγινε άγαλμα και όχι σταυρός).

          

      Συμπληρωματική έννοια με την "εντελέχεια” είναι και η έννοια “Τελεολογία”. Η αντίληψη ,δηλαδή ,ότι καθετί στον κόσμο αυτό δεν υπάρχει τυχαία, αλλά υπηρετεί έναν σκοπό(τέλος),τον οποίο και τείνει να εκπληρώσει. Κάθε πράξη, γεγονός, αντικείμενο, φυσικό σώμα, φαινόμενο υπακούει σε κάποια αιτία-σκοπό-τέλος.

     Για τον Αριστοτέλη η μεταβολή αποτελεί φυσική κατάσταση των πραγμάτων και πηγάζει από τις "δυνάμει” και εγγενείς ιδιότητές τους. Η φύση, λοιπόν, των όντων και του κόσμου καθορίζεται από το τέλος(σκοπός). Το “τέλος”, δηλαδή, το “ου ένεκα” είναι αυτό που δίνει την τελική μορφή σε κάτι που είναι και η βέλτιστη ως “ πληρότητα”. Όταν το “ον” φθάσει στην τελική του μορφή, την πληρότητα, τότε είναι και “αύταρκες”.

                               “Η δε αυτάρκεια και τέλος και βέλτιστον”.

                                   Ο Μαρξ και το κάλεσμα για επανάσταση

        “Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σε αυτήν την επανάσταση τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους έχουν να κερδίσουν έναν  ολόκληρο κόσμο” (κομμουνιστικό μανιφέστο).

     Το κομμουνιστικό μανιφέστο των Μαρξ και Ένγκελς(1848) είναι το κείμενο με την μεγαλύτερη ίσως επιρροή στον κόσμο των ιδεών και όχι μόνον Ο Μαρξ με πυξίδα και εργαλείο την “πάλη των τάξεων” και τον Ιστορικό Υλισμό προσπάθησε να ερμηνεύσει την εξέλιξη του κόσμου. Θεωρούσε πως η επανάσταση των εργατών και του προλεταριάτου θα άλλαζε ριζικά την μορφή του κόσμου και γι αυτό στην τελευταία φράση του μανιφέστου διατυπώνει την πρόταση-κάλεσμα-προτροπή

                               “Προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε”

    To σύνθημα αυτό απευθύνεται στους καταπιεσμένους εργάτες της υφηλίου και τους καλεί σε μια επανάσταση ενάντια στην αδικία και την ταξική εκμετάλλευση. Μέσα από την αποφθεγματική αυτή φράση εκφράζεται η επιθυμία για μία παγκόσμια συσπείρωση όλων των αδικημένων με στόχο την οικονομική τους ελευθερία, την κοινωνική τους απελευθέρωση και την πολιτική τους συνειδητοποίηση.

       Το σύνθημα αυτό αισθητοποιεί την κοινή μοίρα όλων των εργατών, που είναι θύματα των μηχανισμών και της ταξικής δομής του καπιταλιστικού συστήματος .Η εκμετάλλευση, η καταπίεση και η αλλοτρίωση δεν έχουν σύνορα και όπως και  το όραμα για μια κοινωνία ισότητας και ανθρωπιάς (αταξική κοινωνία). Στην συλλογική προσπάθεια και στον κοινό αγώνα βρίσκεται η αλλαγή του κόσμου.

                                   “Η Θρησκεία είναι το όπιο του λαού”

        Ο Μαρξ πιστεύοντας ότι ανακάλυψε τους νόμους εξέλιξης της κοινωνίας και του κόσμου ανέστρεψε την πυραμίδα του δασκάλου του, του Έγελου, και στην βάση της έβαλε τον οικονομικό παράγοντα αντί των ιδεών. Οι ιδεολογίες, η τέχνη και η θρησκεία είναι βασικά στοιχεί του εποικοδομήματος.

     Με βάση αυτήν την λογική θεώρησε πως ή θρησκεία λειτουργεί ως υπνωτικό του λαού. Ίσως η φράση αυτή να είναι ο πιο διαδεδομένος αφορισμός της φιλοσοφίας.

     Η θέση –αφορισμός αυτός του Μαρξ υποδηλώνει τον ρόλο της θρησκείας στον αποπροσανατολισμό του ανθρώπου και στη νάρκωση του πνεύματός του. Με άλλα λόγια, η θρησκεία επιτάσσοντας την πίστη εθίζει το άτομο σε ανορθολογικές ερμηνείες της πραγματικότητας

     Επιπρόσθετα, η θρησκεία, σύμφωνα πάντα με την θέση του Μαρξ-προϊόν της ανασφάλειας του ανθρώπου λειτουργεί ως θεραπευτική ουσία σε εκείνους που βιώνουν κατά δραματικό τρόπο την σύγχυση, την αβεβαιότητα και την ρευστότητα της ζωής τους .Η θρησκεία ,δηλαδή, στομώνει την κρίση, αδυνατίζει την σκέψη και γενικότερα διαβρώνει κάθε μηχανισμό ορθολογισμού.

     Ο κομμουνισμός ,ως εφαρμογή των θεωριών του Μαρξ, κατέρρευσε ως σύστημα  το 1989. Ίσως η ιστορία του μέλλοντος θα κρίνει αν ο Μαρξ ερμήνευσε λανθασμένα τον κόσμο ή η εφαρμογή των θεωριών του ήταν λανθασμένη. Η αταξική κοινωνία παραμένει ακόμη ένα όραμα για του οπαδούς του.

                                       Η συνάντηση των τριών φιλοσόφων

     Σε μια υποθετική συνάντηση Αριστοτέλη και Μαρξ ίσως θα αποτελούσε αντικείμενο διαλόγου αν ο άνθρωπος ως κοινωνικό ον ενδιαφέρεται περισσότερο για τα δικά του πράγματα (κέρδος, ικανοποίηση ατομικού συμφέροντος) και λιγότερο για τα κοινά. Εξάλλου ο άνθρωπος-σύμφωνα με τον Αριστοτέλη –γειτνιάζει περισσότερο μάλλον με το θηρίο παρά με τον θεό.

       

       Ίσως, όμως, ο Μαρξ θα αντέτεινε πως οι εγγενείς ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης να αμβλύνονται στο βαθμό που αλλάζουν και οι κοινωνικές συνθήκες (αταξική κοινωνία, απουσία ιδιοκτησίας).”Ο άνθρωπος είναι το σύνολο των σχέσεών του” .Κοινό σημείο και των δύο ο Έγελος  ,αφού αυτός πήρε πολλά από τον Αριστοτέλη και τον Ηράκλειτο (διαλεκτική) και δίδαξε περισσότερα στον Μαρξ.

      Σε έναν άλλον υποθετικό διάλογο ανάμεσα στον Ηράκλειτο και τον Μαρξ θα διαπιστώναμε πως η έννοια της διαλεκτικής (Θέση-Αντίθεση-Σύνθεση) είναι κοινή και στους δύο. Η διαφορά τους είναι στις λεπτομέρειες στο βαθμό που ο Μαρξ θεμελίωσε την θεωρία του στον ματεριαλισμό και διαλεκτικό υλισμό ως κινητήριων δυνάμεων για την αλλαγή του κόσμου. Ο Μαρξ τόνισε πως η “βία είναι η μαμή της ιστορίας”, ενώ ο Ηράκλειτος αιώνες πριν είχε επισημάνει πως  “πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστίν”.

        Όχι ότι και δύο προκρίνουν την βία ως αναγκαίο στοιχείο εξέλιξης του πολιτισμού. Οι δύο στοχαστές απλά καταγράφουν την βιωμένη ιστορική πραγματικότητα.

         

      Ωστόσο ,σε αυτήν την υποθετική συνάντηση των τριών φιλοσόφων ίσως ο Μαρξ να τόνιζε πως αξιολογικά υπέρτερον και πρότερον είναι η αλλαγή του κόσμου και όχι μόνον η ερμηνεία του, όπως μέχρι τώρα έκαναν οι φιλόσοφοι.

        “Οι φιλόσοφοι έχουν απλώς ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους. Το ζήτημα είναι να τον αλλάξουμε”.

            *Ίσως στην παρέα των φιλοσόφων-πλοηγών της σκέψης μου και της ζωής μου θα μπορούσαν να είναι και ο Πρωταγόρας ( πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος), ο Επίκουρος ( λάθε βιώσας),ο Νίτσε (Η θέληση για δύναμη-Ζαρατούστρα) και ο Καντ (Κατηγορική  Προσταγή).

                           ** Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας.

ΞΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΖΙΑΚΑ.

 ΞΥΛΟΠΑΡΟΙΚΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ 

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΞΥΛΟΠΑΡOΙΚΙΩΤΏΝ
Αμέσως μετά το Γοργογύρι και ανηφορίζοντας προς τον Κόζιακα, βρίσκεται το Ξυλοπάροικο ένα χωριό που πίσω του έχει τον Κόζιακα, που φαίνεται να το προστατεύει και στα πόδια του όλο το Θεσσαλικό κάμπο. Καθισμένος ο επισκέπτης σ΄ ένα από τα παραδοσιακά καφενιδάκια που συναντάς στην μικρή πλατεία και κάτω από τον παχύ ίσκιο του γέρικου πλατάνου που είναι ριζωμένος εκεί μπορεί για ώρες το βλέμμα του να πλανάται στον απέραντο κάμπο και όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή εντοπίζει και την κορυφή του Ολύμπου. Η μικρή αναφορά στο Ξυλοπάροικο είναι αφιερωμένη στην πιο όμορφη παρέα που ανέβηκε στο ΤΡΥΠΙΟ ΛΙΘΑΡΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΨΗΛΗ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟ 2010 και που σ' αυτή την παρέα συμμετείχαν πάρα πολλοί Ξυλοπαροικιώτες, ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να επαναλάβουμε αυτό που έγινε τότε, θα είναι ανεπανάληπτο. Σας χαιρετώ, με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση ο Επικούρειος-Γοργογυραίος Πέπος.

Ωραίο Ξυλοπάρικο!!
Του Κόζιακα μπαλκόνι
Με τον ευρύ ορίζοντα
που λησμονιούνται οι πόνοι
Με μύλους με Νεροτριβές
Με απείρου κάλλους κοπελιές
Και με πολλά πλατάνια.
Με δυο κεφαλοπόταμους
που αν τους είχαν στη Γαλλία
Θα πότιζαν ολημερίς
Μπαστιά και Βερσαλία.
Μα όσο κι αν βρίσκομαι μακριά
Μακριά από φίλους και δικούς μου
Μακριά από την μαγική χαράδρα
Με τα τρεχούμενα νερά και με την πρασινάδα
Εγώ εσένα νοσταλγώ
Εσένα θα λατρεύω και πάντα θ' αγαπώ.
Με έργα και με ποιήματα
μόνο για σένα θα μιλώ
Ωραίο Ξυλοπάροικο!!

Φίλες και Φίλοι το πιο πάνω ποίημα το
είχε γράψει το 1936 ο δάσκαλος
Τρίτας Θωμάς όταν είχε επισκεφθεί το χωριό.
Αφορμή για να κάνω την πιο πάνω ανάρτηση
ήταν ένα γράμμα που βρήκα στο αρχείο μου
από την κ. Λ.Γ. που όπως γράφει ως γέννημα,
θρέμα Ξυλοπαροικιώτισσα όφειλε να ξέρει το πιο
πάνω ποίημα γιατί έγινε ο ύμνος των Ξυλοπαροικιωτών
και ώς παιδί τον είχε απαγείλει πολλές φορές.
Σύμπτωση; το 2010 ο καθηγητής Παναγιώτης Λαδιάς
όταν επισκέφθηκε το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι
έγραψε κι αυτός ένα καταπληκτικό ποίημα που ίσως θα
έπρεπε και οι Γοργογυραίοι να το απαγγέλουν πριν από
κάθε εκδήλωση και να γίνει ο δικός τους ύμνος.
Σας το παρουσιάζω αμέσως και ας κρίνει ο κάθε
αναγνώστης αν έχω δίκιο που λέω πως είναι ένα
αριστούργημα, παρακαλώ διαβάστε το.
=======================

Διαβάστε τώρα ένα ποίημα για το γειτονικό χωριό το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ
Στης σκέψης τα γυρίσματα μ’ έκανε να σταθώ
ιδέα περιπλάνησης σε όμορφο βουνό.
Έτσι μια μέρα το ’φερε κι εμέ να γυροφέρει
τ’ άτι το γοργοκίνητο στου Κόζιακα τα μέρη.

Πρόβαλε η ροδοδάχτυλη νυφούλα τ’ ουρανού
και άπλωνε το φέγγος της μαγεύοντας το νου.
Η πρώτη αχτίδα του ηλιού με βρίσκει στο ανηφόρι,
της αύρας νιώθω το κρυφό το μίλημα: «Προχώρει».

Νιώθω της αυγικής δροσιάς το τρυφερό το χάδι,
νιώθω τη γλύκα της ζωής μες στην καρδιά να στάζει.
Φτάνω σε τόπον όμορφο που’ χει περίσσεια χάρη,
όπου η φύση σκόρπισε απλόχερα τα κάλλη.

Ξεπέζεψα και έγειρα σε ριζιμιό λιθάρι,
σε ξάγναντο κι ευώδιαζε δίπλα μου το θυμάρι.
Ματιά και νους απλώθηκαν τα δυο μαζί παρέα
κι όλο περιεργάζονταν την όμορφη τη θέα.

Βλέπω χαλκόμαβες κορφές με γειτονιά τ’ αστέρια,
των αετών βασίλειο, των πετριτών λημέρια.
Γοργόφτερα γροικώ πουλιά μες στα γαλάζια πλάτη,
γυροβολιές και παιχνιδίσματα χορταίνουνε το μάτι.

Και με τη μελωδία του γλυκά, τερπνά με υψώνει
του λόγκου η πετροπέρδικα, της ρεματιάς τ ’αηδόνι.
Πλαγιές κατάφυτες φορούν σμαράγδινη στολή
με των σπιτιών τα κόκκινα πετράδια ταιριαστή.

Πεύκα κι ελάτια ολόισια και πλάτανους αιώνιους θωρώ,
και τ ΄ αγεριού τους ψίθυρους ακούω μες στους κλώνους.
Τ ‘ αγριολούλουδα κι αυτά πανώρια, μυροβόλα,
η μαργαρίτα, το γιοφύλλι, ο κρίνος κι η γλαδιόλα.

Θαρρείς πως ντύθηκε η γης, μυριοχρωματισμένη,
σοφής υφάντρας φορεσιά με ξόμπλια πλουμισμένη.
Κι εκεί που τέτοια λόγιαζα κι άλλα πολλά δροσάτα,
βλέπω μια κόρη ρόδινη που πρόβαλε στη στράτα.

Μια κόρη κρινοπρόσωπη, λιγνή σγουρομαλλούσα
που ‘ ρίξε γύρω ολόγυρα ματιά γοργοπετούσα.
Στέκω και τη θιαμαίνομαι, θέλω να της μιλήσω,
προσεκτικά και ευγενικά μην την κακοκαρδίσω.

-"Καλή σου ώρα, κόρη μου, και να ‘ σαι ευτυχισμένη,
καλότυχοι που σ’ έχουνε κόρη καμαρωμένη.
Πες μου ποιος είν ’ ο τόπος σου θέλω να σε ρωτήσω."

-"Ξένε, αφού με ρώτησες, εγώ θα σου απαντήσω.
Μάθε, εδώ που βρίσκεσαι, σ’ αυτή την πανδαισία,
όπου η αγάπη φύτρωσε, όπου ανθεί η φιλία,
όπου της φύσης γίνεται γιορτάσι, πανηγύρι,
εδώ ' ναι τ ' όμορφο χωριό, είναι το Γοργογύρι."

Το Γοργογύρι αγάπησα, το’ βαλα στην καρδιά μου
θα το’ χω μες στη μνήμη μου κι ας είναι μακριά μου.
Π.Λ.
Νοσταλγός και Ιδαλγός ο FUJI TOMO KAZU

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ ΠΟΥ ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΙΧΕ ΑΙΣΙΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ MR ALEX 03/08/99

 Μια αληθινή ιστορία τρόμου, και απίθανων συμπτώσεων. 03 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1999 'Ο Mr Alex πήγε στον άλλο κόσμο και ευτυχώς δεν του άρεσε και επέστρεψε.

03/08/1999
Φίλες και Φίλοι καλημέρα, θα σας διηγηθώ σήμερα μια φοβερή ιστορία που ο κάθε άνθρωπος δεν θα ήθελε να ζήσει ούτε στο πιο τρελό του όνειρο, και φαντάζομαι δεν θα επιθυμούσε να τη βιώσει ούτε ο χειρότερος εχθρός του. Πως θα σας φαινόταν αν βλέπατε μια ταινία τρόμου όπου  την ημέρα που η κόρη έχει τα γενέθλιά της να είναι ταυτόχρονα και η ημέρα θανάτου του πατέρα της;;;;;;;;;;; Κι όμως αγαπητοί μου Φίλοι αυτό δεν είναι κάποιο σενάριο από ταινία του μαύρου κινηματογράφου με σκηνοθέτη τον Χίτσκοκ, είναι αληθινή ιστορία που συνέβη το 1999 και δυστυχώς ήμουν εγώ ο Επικούρειος Πέπος που την έζησα ας ξεκινήσω όμως από την αρχή.
Το πρωινό της 3της Αυγούστου ξεκίνησα από τον Νέο Κόσμο στις 05.00 για το Κορωπί, κάπου εκεί στην Αναπαύσεως κατεβαίνοντας για στρίψω δεξιά προς Καλλιμάρμαρο φρουστ! μια μαύρη γάτα διέσχισε κάθετα το δρόμο και παράλληλα και τη δική μου διαδρομή!!!!!!! Αμέσως φρενάρισα και αφού είπα τα ξόρκια τρεις φορές, ξεκίνησα να κάνω όπισθεν ώστε ν' αλλάξω δρόμο για ν' ανέβω από το ΜΕΤΣ τι το ήθελα!!!!!!!!! Στα 50 μέτρα περίπου ήταν ένα φορτηγό και είχε αφήσει την πίσω πόρτα, της καρότσας ανοιχτή, κάνοντας όπισθεν κοπάνησα πάνω στην πόρτα με αποτέλεσμα να πάθω κάπου 300.000 δραχμές ζημιά, στο περίπου 900ευρώ!!!!!! Ευτυχώς ο φορτηγατζής δεν είχε πάθει καθόλου ζημιά. Έκανα μια βόλτα στα γύρω στενά μήπως και εντοπίσω την κωλόγατα αλλά δεν τα κατάφερα και έφυγα για Κορωπί. Αφού έφτασα στη σκήτη, δηλαδή στο αρχηγείο της ΟΚΡΑ λίγο σκοτουριασμένος, και αργοπορημένος σκεφτόμουν τι θα έλεγα στον Mr Alex όταν θα ερχόταν να μ' αλλάξει. Αν του έλεγα την αλήθεια για τη μαύρη γάτα θα άρχιζε πάλι το φροντιστήριο πως αυτά είναι σαχλαμάρες και να σταματήσω να τα πιστεύω κ.λ.π. κ.λ.π. Αποφάσισα να του πω πώς με χτύπησε κάποιο φορτηγό ενώ ήμουν παρκαρισμένος και πως σύντομα ο άνθρωπος θα πλήρωνε τη ζημιά, ενώ ετοίμαζα αυτό το σχέδιο χτυπάει το τηλέφωνο, η ώρα θα πρέπει να ήταν μετά τις 07.30:
Άγνωστος, καλημέρα σας παρακαλώ τον κ. Γκοβίνα!
Πέπος, καλημέρα και σε σας, πείτε μου είμαι ο ίδιος!
Κύριε Γκοβίνα σας τηλεφωνώ από το Ασκληπιείο είμαι ο γιατρός ........... πρώτα απ' όλα να σας πω πως το παιδί σας είναι καλά και σε λίγο θα τον πάμε για μαγνητική ώστε να έχουμε μια πλήρη εικόνα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
μη σας φαίνονται πολλά τα θαυμαστικά, και λίγα είναι.
Πέπος, για κάποια λεπτά δεν άκουγα τι μου έλεγε, απλά προσπαθούσα να βάλω σε μια τάξη το μυαλό μου, η πρώτη σκέψη που έκανα ήταν πως σίγουρα δεν πρόκειται για κάποια φάρσα, η δεύτερη σκέψη που δεν μπορούσα να τη συναρμολογήσω ήταν η εξής, για ποιο παιδί μου μιλάει; εγώ το πρωί που έφυγα από το σπίτι η κόρη μου κοιμόταν του καλού καιρού, άρα τι μου λέει αυτός ο άνθρωπος; Κάποια στιγμή πριν προλάβω να ρωτήσω κάτι που ήθελα, ακούω τον συνομιλητή μου να λέει.
Γιατρός, κ. Γκοβίνα μ' ακούτε;
Πέπος, ναι γιατρέ μου σας ακούω αλλά για πιο παιδί μου μιλάτε; εγώ πριν δυο ώρες άφησα την κόρη μου στο σπίτι να κοιμάται, τι είναι αυτά που μου λέτε;
Γιατρός, κ. Γκοβίνα ο Αλέξανδρος δεν είναι γιο σας;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Πέπος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Γιατρέ αν έχετε βαλθεί να με τρελάνεται μη συνεχίζετε το έχετε ήδη πετύχει, πείτε μου επιτέλους τι συμβαίνει.
Γιατρός, πείτε μου ο Αλέξανδρος ποια σχέση έχει μ' εσάς;
Πέπος, είναι αδερφός μου γιατρέ, είναι ο μικρός μου αδερφός. Ενδιάμεσα προσπαθούσα να καταλάβω από που ως που ο μικρός να βρέθηκε στο Ασκληπιείο; Φυσιολογικά αφού εγώ ήμουν πρωινή βάρδια αυτός θα έπρεπε να βρίσκεται στο σπίτι του και να κοιμάται, μήπως είχε γίνει κάποιο λάθος; Από τις σκέψεις μου μ' έβγαλε ο γιατρός.
Γιατρός, κ. Γκοβίνα τον αδερφό σας μας τον έφεραν τα μεσάνυχτα με σοβαρό χτύπημα στο αυχένα, σας παρακαλώ ελάτε από το νοσοκομείο θα με βρείτε εκεί..........
Εύχομαι να μη βρεθείτε ποτέ σε παρόμοια θέση, εκείνο το πρωινό ενώ είχα λίγες άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου την επόμενη με ρωτούσαν γιατί έβαψα τα μαλλιά μου!!!!!!!!!!!!!
Εδώ θα πρέπει να σας πω πως λίγους μήνες πριν είχαμε μια κόντρα με το Mr Alex, όπως το αποκαλεί και ο σούπερ Γενικός, γιατί ήθελε να αγοράσει μια τεράστια μηχανή και του είχα επισημάνει πως η Λαυρίου στο κομμάτι από την διχάλα της Παιανίας έως και το Κορωπί ήταν ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ αυτοί που πάντα θα την πληρώνουν θα είναι οι δυκικλυστές. Δυστυχώς ο Mr Alex δεν μ' άκουσε, αγόρασε τη μηχανή και πηγαινοερχόταν το καλοκαίρι Κορωπί Χαλάνδρι.
Ας επιστρέψουμε σ' εκείνο το πρωινό, εννοείται πως έφυγα σφαιράτος για το Ασκληπιείο στη Βούλα, εκεί συνάντησα τον γιατρό και μου είπε το εξής ανατριχιαστικό.
Γιατρός, κ. Γκοβίνα έχουμε δυο πολύ σοβαρά προβλήματα, ο αδερφός σας έχει κάταγμα στον αυχένα, και αιμάτωμα στους πνεύμονες!!!!!!!!!!!!!!!! Ελπίζουμε με την θεραπεία να απορροφηθεί το αιμάτωμα, και όσο για το κάταγμα στον αυχένα απλώς να σας πως πως ο αδερφός σας κινδύνεψε να μείνει ανάπηρος από τον λαιμό και κάτω!!!!!!!!!!! εκεί κατέρρευσα, έχασα τη λαλιά μου, με τα μάτια μου εκλιπαρούσα τον γιατρό να μου πει πως αυτό το ενδεχόμενο είχε απομακρυνθεί. Μου επέτρεψαν να τον δω για λίγο, φορούσε το κολάρο, παρεμπιπτόντως εδώ να αναφέρω πως μέσα στην ατυχία του ήταν πολύ τυχερός γιατί την ώρα του ατυχήματος το οποίο έγινε στη διχάλα που σας έλεγα πιο πριν κι ενώ ο αδερφός μου πήγαινε κανονικά στην πορεία του, ο παρ' ολίγον δολοφόνος που ερχόταν από Μαρκόπουλο έστριψε παράνομα αριστερά στη διχάλα προς Κορωπί κι εκεί έγινε το παρ' ολίγον τραγικό ατύχημα. Αυτό που έκανε ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν εγκληματικό, όσοι περνάτε από εκείνο το σημείο ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!!!!!!!!!!
Όπως προείπα μέσα στην ατυχία του ήταν τυχερός γιατί εκείνη τη στιγμή του ατυχήματος βρέθηκε εκεί ένας καλός άγγελος-μοτοσικλετιστής ο οποίος πριν δυο χρόνια είχε κι αυτός ένα ατύχημα και τον έσωσε το γεγονός πως οι παρευρισκόμενοι δεν τον μετακίνησαν γιατί το ασθενοφόρο ήταν πολύ κοντά και με το που έφθασαν του έβαλαν αμέσως το κολάρο, από την πρώτη στιγμή ευτυχώς ήταν εκεί αυτό το παλικάρι που όπου και αν είναι ας είναι καλά, και δεν επέτρεψε σε κανέναν να τον μετακινήσουν τον τραυματία αδερφό μου έως ότου έρθει το ασθενοφόρο που ευτυχώς είχε κολάρο γιατί αν αυτό συνέβαινε σήμερα λόγω κρίσης πολύ φοβάμαι πως ούτε γάζες δεν θα είχαν.
Αυτό μου επισήμανε και ο γιατρός, τον έσωσε η μη μετακίνηση, αν ου μη γένετο βρεθείτε σε παρόμοια κατάσταση προς Θεού μην πειράξετε τον τραυματία γιατί αν έχει κάταγμα στον αυχένα ελοχεύει ο κίνδυνος της παραλυσίας λόγω του Νωτιαίου.
Γιατρός, κ. Γκοβίνα αύριο θα γνωρίζουμε τι μας περιμένει, ελπίζω ο αδερφός σας να μας εκπλήξει ευχάριστα.
Όπως σας είπα ήταν 03/08/1999 η κόρη του αδερφού μου η Δήμητρα-Περσεφόνη είχε τα γενέθλιά της, Νουνούκο Χρόνια Καλά και εύχομαι να είσαι εσύ που θα μεταφράσεις τα βιβλία μου στα Γερμανικά και στ' Αγγλικά, η σύζυγος του αδερφού μου και τα παιδιά έλειπαν στο χωριό, αλήθεια τι λέμε σ' αυτές τις περιπτώσεις; Ειλικρινά δεν θυμάμαι καθόλου τι τους είπα και πότε. Την επόμενη που ξανασυναντήθηκα με τον γιατρό ήταν πιο αισιόδοξος από την προηγούμενη, την επόμενη ήταν ακόμα πιο αισιόδοξος, το αιμάτωμα άρχισε να υποχωρεί, θα χρειαζόταν βέβαια ένα αρκετά μεγάλο διάστημα σε ακινησία και πάντα βέβαια με το κολάρο, αυτό ήταν το λιγότερο το μείζων ήταν πως αποφύγαμε τα χειρότερα.
Επικούρειος Πέπος, τι λέτε έχω δίκιο η άδικο που λέω πως ο αδερφός μου έχει δυο φορές γενέθλια; στις 14/09 και φυσικά μαζί με την κόρη του στις 03/09; Όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν αλλά όταν πλησιάζει αυτή η ημερομηνία ο εφιάλτης επιστρέφει.
Υ.Γ. Α' Το μόνο καλό που βγήκε απ' αυτή την ιστορία είναι το γεγονός πως γλίτωσα το σχετικό φροντιστήριο σχετικά με το τρακάρισμα γιατί όταν επέστρεψε στη σκήτη το είχα φτιάξει το αυτοκίνητο και ούτε γάτα ούτε ζημιά, τρόπος του λέγειν βέβαια γιατί και γάτα και ζημιά είχαμε.
Υ.Γ. Β' Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα μέλη της ΟΚΡΑ που εκείνη την περίοδο βοήθησαν πάρα πολύ ώστε το κενό του Mr Alex να καλυφθεί από την απαράμιλλη παρουσία τους.
Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας, με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση ο Επικούρειος Πέπος.

ΟΤΑΝ Ο ΑΡΚΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΥΣ: ΙΩΑΝΝΗ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΓΚΟΒΙΝΑ ΚΑΙ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΛΕΥΤΕΡΗ ΓΚΟΒΙΝΑ

 Διαπλανητικό Ποδόσφαιρο Από του Τρικαλινούς Μάγους της Στρογγυλής Θεάς.

Φίλες και Φίλοι ποδοσφαιρόφιλοι και λάτρεις του αθλητισμού καλημέρα, το μενού σήμερα του filomatheia.blogspot.com έχει ταλαντούχους μικρούς μάγους της στρογγυλής Θεάς του ποδοσφαίρου από την πανέμορφη πόλη των Τρικάλων. Σήμερα 22/03/2015 στις εγκαταστάσεις τους STAR FOOTBALL CLUB εγώ ο MANAGER της ΟΚΡΑ μαζί με τον αντιπρόεδρο της ΟΚΡΑ και ανιχνευτή ταλέντων Παναγιώτη Αρκά παρακολουθήσαμε τον αγώνα μεταξύ της ακαδημίας του Ολυμπιακού και της ακαδημίας Α.Ο. Δήμητρας Τρικάλων με τελικό σκορ 2-2 το ισόπαλο αποτέλεσμα σαφώς και αδικεί την ομάδα των Τρικάλων γιατί κατά διαστήματα μ' έναν μαγικό τρόπο -αυτό το μαγικό κόλπο το γνωρίζουν μόνο οι Τρικαλινοί- έκρυβαν τη μπάλα με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι παίκτες να παθαίνουν βέρτικο!!!!!!! ο ειδικός επι θεμάτων ποδοσφαίρου σκάουτερ Αρκάς έτριβε τα μάτια του από τη διαστημική απόδοση των μικρών μάγων, διέκρινε μέγα πάθος, φοβερούς δεξιοτέχνες, και νόμιζε πως παρακολουθεί κάποια καλοκουρδισμένη ορχήστρα, σε γενικές γραμμές όλα τα παιδιά που έλαβαν μέρος αν δεν είχαν λάβει προφανώς εντολές από τον προπονητή τους για να αντιμετωπίσουν την αντίπαλη ομάδα σε χαλαρό στιλ, σίγουρα θα είχαν βάλει άλλα δύο τέρματα. Μιλάμε για γητευτές της μπάλας, αυτά τα παιδιά κάτω από τη σωστή καθοδήγηση του προπονητή τους είναι βέβαιο πως στο μέλλον θα γράψουν λαμπρή ιστορία. Ειδικότερα εγώ ο Επικούρειος Πέπος ο MANAGER, λόγω καταγωγής ως Γοργογυραϊος ήμουν διπλά υπερήφανος γιατί σ' αυτή την ομάδα όνειρο συμμετείχαν και δύο διαπλανητικοί παιχταράδες που ήδη έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων του εξωτερικού, σας μιλάω για τους 2 Γκοβιναίους τον Γιαννάκη και τον Αλκιβιάδη, αν και οι γονείς τους δεν είχαν και ιδιαίτερη σχέση με το τόπι, εκτος από τον πατέρα του Γιαννάκη που όταν ήταν στη Γερμανία αγόραζε μπάλες για τον γιο του και που και που έριχνε και καμιά κεφαλιά μέσα στο σπίτι, αυτή ήταν η σχέση που είχε με το τόπι, πάρ' αυτά, αυτοί οι δύο είναι φοβερά παιχτρόνια, στον ευρύτερο χώρο βέβαια των Γκοβιναίων υπήρξαν στο παρελθόν μεγάλα ταλέντα όπως ο επονομαζόμενος ''γερος'' Αλέξανδρος Γκοβίνας, όπως ο Γεώργιος Γκοβίνας και ο γιος του Δημήτρης Γκοβίνας, και φυσικά ο Μαραθωνοδρόμος Επικούρειος Πέπος-Spiros Spero Γκοβίνας που πρόσφατα είχε λάβει μέρος στον τελευταίο Μαραθώνιο όπου και διέπρεψε κατάφερε να έρθει πρώτος, στην κατηγορία από 50έως60,  ή μικρή λεπτομέρεια που αφορά το γεγονός ό,τι έτρεχε χωρίς αντίπαλο, φυσικά και είναι άνευ σημασίας.  Στην εξέδρα των επισήμων μεταξύ άλλων διακρίναμε τους: k. κ. ΡΟΤΣΑ, ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ, ΓΑΛΑΚΟ, ΝΤΕ ΜΕΛΟ, ΛΟΣΑΝΤΑ, ΣΑΡΑΒΑΚΟ, ΝΑΒΑΣ, ΚΩΣΤΕΝΟΓΛΟΥ, και φυσικά πολλούς ανθρώπους της ΜΠΑΡΤΣΑ, ΤΗΣ ΜΠΑΓΕΡΝ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΣΕΝΑΛ. Εννοείται πως οι κερκίδες ήταν κατάμεστες από κόσμο οι οποίοι θαύμασαν τους παιχταράδες και των δύο ομάδων, και ειδικότερα τ' αστέρια της υπερομάδας των Τρικάλων. Στο τέλος του αγώνα τα δύο παιδιά από το Γοργογύρι έδωσαν μια συνέντευξη στον Αρκά για το ιστολόγιο μας.

Ερώτηση: πόσο χρονών είσαστε και απο πού είναι η καταγωγή σας;
Γιάννης: είμαι 13 και η καταγωγή μου είναι απο το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, με τα γάργαρα νερά, και τα πολύ δροσερά κορίτσια.
Αλκιβιάδης: είμαι κι εγώ στη ίδια ηλικία και απο το ίδιο χωριό, απλά θα ήθελα να προσθέσω πως στο Γοργογύρι έχει γεννηθεί και ο πολύ μεγάλος παίκτης ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΑΝΤΑΚΗΣ.
Ερώτηση: είσαστε δεξιοί ή αριστεροί, εννοώ πιο είναι το καλό σας πόδι;
Γιάννης: ως σέντερ φόρ που παίζω θα ήθελα να μπορώ να χρησιμοποιώ και τα δύο πόδια, μέχρι στιγμής δεν το έχω καταφέρει απόλυτα, αλλά ευελπιστώ πως στο μέλλον θα  το πετύχω, είμαι όμως εξίσου καλός και στις κεφαλιές, (παρ' ό,τι μικρός το δέμας είναι αλτικός όπως διαπιστώσαμε.)
Αλκιβιάδης: Εγώ βασικά χρησιμοποιώ μόνο το δεξί, και φυσικά το κεφάλι μου.
Ερώτηση: σε ποια Ελληνική ομάδα, και σε ποιά ξένη θα θέλατε να πάρετε μεταγραφή;
Γιάννης: ΠΑΟ, ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ, ΑΡΣΕΝΑΛ
Αλκιβιάδης: OΣΦΠ, ΜΠΑΓΕΡΝ
Ερώτηση: ποιος ποδοσφαιριστής είναι το ινδαλμά σας;
Γιάννης: Μessi
Αλκιβιάδης: Ronaldo
Ερώτηση: γνωρίζετε να μας πείτε ποιοι ήταν οι πιο ταλαντούχοι παίχτες των Τρικάλων;
Γιαννακης: ο Τσιαντάκης που είναι και χωριανός μας, και όπως έχω ακούσει από τον πατέρα μου πιο πριν ο Κατσιάκος. Εδώ θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία σχετική με τον παππού μου που μου την είχε πει ο θείος μου ο Κώστας, την πρώτη φορά που ο παππούς ο Γιάννης αντίκρισε μπάλα την πήρε στα χέρια του με μεγάλη προσοχή και την πήγε στο δάσκαλο γιατί νόμιζε πως ήταν βόμβα!!!!!!!
Αλκιβιάδης: Εγώ γνωρίζω μόνο για τον Τσιαντάκη επειδή όπως είπε και ο Γιάννης είναι από Γοργογύρι μεριά.
Ερώτηση: Μήπως γνωρίζετε να μας αναφέρετε δύο ονόματα μεγάλων τραγουδιστών-συνθετών απο τα Τρίκαλα;
Απάντηση: και οι δύο απάντησαν ταυτόχρονα Τσιτσάνης, Μητροπάνος και Καραφώτης!!!!!!
Ερώτηση: εσύ Γιαννάκη έχουμε μάθει πως είσαι μαθητής Μουσικού Σχολείου, ποιό όργανο σ'αρέσει πιο πολύ;
Γιάννης; το Βιολί.
Ερώτηση: Έχετε μήπως κάποια σχέση με τον κορυφαίο κιθαρίστα των Τρικάλων τον Κωνσταντίνο Γκοβίνα-Γκοτζιόλα;
Γιάννης και Αλκιβιάδης γεμάτοι υπερηφάνια: ναι είναι Θείος μας και είναι μεγάλη ντροπή για το Γοργογύρι!!!!!!
Ερώτηση: και τώρα μιας και φθάσαμε στο τέλος της συνέντευξης θα ήθελα να σας ρωτήσω τι γνωρίζετε για την ΟΚΡΑ;
Γιάννης: Eδώ και πολλά χρόνια ο πατέρας μου, και ο θείος μου μου μιλάνε συνέχεια για την ΟΚΡΑ αυτό το καλοκαίρι σε ειδική τελετή θα γίνω και επίσημο μέλος της ΟΚΡΑ, και γι' αυτό είμαι πάρα πολύ χαρούμενος. Σίγουρα το να είσαι μέλος της ΟΚΡΑ είναι μεγάλη τιμή και ευθύνη γιατί όλα τα μέλη της έχουν λόγο και μπέσα. Έτσι θέλω να γίνω κι εγώ. Έχω μάθει πως την ΟΚΡΑ την ίδρυσαν δύο πρώτα ξαδέρφια του πατέρα μου ο Αλέξανδρος Γκουβίνας, και ο Επικούρειος Πέπος Γκοβίνας.
Αλκιβιάδης: Eγώ πρωτοάκουσα για την ΟΚΡΑ από τον φίλο μου τον Γιάννη, και σύντομα θα φροντίσω να μάθω πιο πολλά, εννοείται πως κι εγώ θέλω να γίνω επίσημο μέλος της ΟΚΡΑ.
Υ.Γ. στον MANAGER έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η ομιλία του προπονητή τους μετά το τέλος του αγώνα.

Ευχαριστούμε τους Γιαννάκη Γκοβίνα, και Αλκιβιάδη Γκοβίνα για την υπέροχη συνέντευξη και όλα τα παιδιά που έλαβαν μέρος στον αγώνα και που αμέσως μετά θα μνημονεύσω τα ονόματά τους,

Χρήστος Μπουρούσης
Θανάσης Αγραφιώτης
Άλκης Γκοβίνας
Γιώργος Νταϊλιανης
Θανάσης Γριζανίτης
Κωνσταντίνος Καραγκούνης
Θανάσης Τάμπος
Θανάσης Καλτσάς
Θανάσης Παπαδάκος
Θανάσης Γαντζούλας
Θοδωρής Καρακώστας
Γιάννης Γκοβίνας
Βαγγέλης Καρακώστας
Μενέλαος
Ιάσονας
Γιώργος
Χρήστος Τσιβέλης
Δημήτρης

ζητώ συγγνώμη για κάποια παιδιά που ξέχασα. Είσαστε πολύ μεγάλα ταλέντα αλλά θα πρέπει να προσέξετε να μην παραμείνετε μόνο ταλέντα γιατί και στο παρελθόν έχουν ''χαθεί'' ταλέντα λόγω χαρακτήρα και πολλών άλλων αρνητικών πραγμάτων. Γι αυτό θα πρέπει ν' ακούτε τους προπονητές σας γιατί αυτοί γνωρίζουν πως πρέπει αναπτυχθεί ένα ταλέντο, και να θυμόσαστε τις τρεις μαγικές λέξεις που ένα ταλέντο, εκτός από ταλέντο, γίνεται και εργαλείο για την ομάδα, οι λέξεις είναι: Δουλειά, Δουλειά, Δουλειά.
Τη συνέντευξη πήρε ο αντιπρόεδρος της ΟΚΡΑ Παναγιώτης Αρκας, ευχαριστώ Παναγιώτη.
Την επιμέλεια της ανάρτησης είχε ο Επικούρειος Πέπος. 
Αμέσως μετά ακολουθεί σχόλιο του Αρκά.

Arkas: Καλησπέρα! Να δώσω θερμά συγχαρητήρια στους παιχταράδες που κατέβηκαν από τα Τρίκαλα και που μας προσέφεραν ασύγκριτο θέαμα. Πραγματικά στις 2 πρώτες περιόδους τα παιδιά πέταγαν φωτιές, με καταπληκτική

επιθετική λειτουργία, φοβερό passing game και εναλλαγές της μπάλας με την μία! Απέναντί τους είχαν τις ακαδημίες του ΟΣΦΠ, που τολμώ να πω πως δεν αντεπεξήλθαν στις προσδοκίες του κοινού!

Άλλωστε στο υγιές ποδόσφαιρο δεν παίζουν μπάλα τα εκατομμύρια...μετράνε άλλα πράγματα.Βravo στους Τρικαλινούς παιχταράδες και στους γονείς τους για την υγεία και το πνεύμα ευγενούς άμιλλας που επέδειξα

Να αναφερθώ εδώ στους 2 Γοργογυραίους μέλη της ομάδας. Πρόκειται για δύο βασικούς ποδοσφαιριστές, τον Γιάννη σε θέση επιτελικού χαφ και τον Άλκη σε θέση αμυντικού.Αλάνθαστοι και οι δύο στο παιχνίδι τους

με φοβερή αίσθηση του χώρου και έμφαση στο δημιουργικό παιχνίδι.Αληθινά κατάπιαν τον ΟΣΦΠ για 2 περιόδους,προηγούμενοι μάλιστα 0-2 ως τότε.Έπειτα,λόγοι "υπεράνω",έφεραν τον αγώνα στην ισοπαλία.

Συνοψίζοντας,με πολλή δουλειά θα έρθει και η καταξίωση για αυτά τα παιδιά.Μην κολώνετε πουθενά,δεν υπάρχει κρίση,μόνο αισιοδοξία και ρεαλισμός!Από μέρους μου,έχει ήδη εξασφαλιστεί η θετική εισήγηση

προς το τμήμα scouting της OKRA GROUP για τους δύο Γοργογυραίους και κάποια ακόμα ταλέντα!

Arkas: ΥΓ:Mr Pepos,να τονίσω πως η αδυναμία του Γιάννη για το ωραίο φύλο, και δη τις τουρίστριες, πάει πακέτο με την ωραία μπάλα, φθάνει να υπάρχει μια ισορροπία πάντοτε!