Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"The marvel nowhere is not,
despite it circulates in
the veins of the pesrson!!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε, καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε
μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες
! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!

-Χτυπήστε στην ΑΥΛΟΠΟΡΤΑ να σας υποδεχτούμε!
-Aναζητείστε το"Ποίημα του μήνα" στο τέλος της σελίδας.

22.10.16

Αφιερωμένο στην καθηγήτρια Στέλλα Τσιαούση. Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα: Τρία ποιήματα

Στέλλα τα λουλούδια είναι για σένα.
Φίλες και Φίλοι απόψε είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γιατί μετά από 35; χρόνια ξαναβρήκα την πανέμορφη Ελληνίδα από τη Σιάτιστα Κοζάνης, την καθηγήτρια πια Στέλλα Τσιαούση. Δεν θα μπορούσα να βρώ για τον αυριανό αγώνα καλύτερο ντοπάρισμα από την επικοινωνία μου με την Στέλλα. Η σημερινή ανάρτηση είναι σ' αυτήν αφιερωμένη. Με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση ο Επικούρειος Πέπος.
 Μεταφράζει η Ξένια Κακάκη Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (Federico García Lorca, 5 Ιουνίου 1898 - 19 Αυγούστου 1936) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς και από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ισπανικής γενιάς του '27. Πέρα από το λογοτεχνικό του έργο, ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική και τη μουσική. Το 1919 εγκαταστάθηκε στην Φοιτητική Εστία του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, που τότε λειτουργούσε ως πολιτιστικό κέντρο της ισπανικής πρωτεύουσας. Εκεί συνάντησε τον ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί, τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, και τους ποιητές Ραφαέλ Αλμπέρτι και Χουάν Ραμόν Χιμένεθ. Την ίδια περίοδο συνέθεσε τα πρώτα του ποιήματα που κυκλοφόρησαν το 1921, με τίτλο «Βιβλίο Ποιημάτων». Τα έτη 1929-1930 αναζήτησε νέες πηγές έμπνευσης και ταξίδεψε σε Αμερική και Κούβα. Οι εμπειρίες του στην Αμερική αποτυπώθηκαν στο ποίημα «Ένας Ποιητής Στη Νέα Υόρκη». Επέστρεψε στην Ισπανία το 1931 και συνέθεσε το «Ντιβάνι Της Ταμαρίτ», ενώ παράλληλα δούλεψε και πάνω σε έργα για το κουκλοθέατρο. Έδειχνε πλέον ξεκάθαρα την προτίμησή του για τη συγγραφή θεατρικών έργων και τα τελευταία τρία χρόνια της ζωής του ολοκλήρωσε τα κορυφαία του έργα: «Το Σπίτι Της Μπερνάρντα Άλμπα», «Ματωμένος Γάμος», «Γέρμα», «Θρήνος Για Τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας». Στις 19 Αυγούστου 1936, λίγο αφού ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, σε ηλικία 38 ετών, δολοφονήθηκε στη Γρανάδα από εκτελεστικό απόσπασμα. Ο τάφος του δε βρέθηκε ποτέ.

Ενύπνιο

Ξαποσταίνει η καρδιά μου κοντά στη δροσερή πηγή.
(γέμισέ την με τις κλωστές σου,
της λησμονιάς αράχνη).
Το νερό της πηγής τής έλεγε το τραγούδι του.
(γέμισέ την με τις κλωστές σου,
της λησμονιάς αράχνη).
Ξύπνια η καρδιά μου έρωτες αφηγιόταν.
(αράχνη της σιωπής,
πλέξτης το μυστήριό σου).
Το νερό της πηγής την άκουγε μελαγχολικά
(αράχνη της σιωπής,
πλέξτης το μυστήριό σου).
Η καρδιά μου γέρνει πάνω στην κρύα την πηγή.
(άσπρα χέρια, μακρινά,
κρατήστε τα νερά).
Και το νερό την παίρνει τραγουδώντας με χαρά.
(άσπρα χέρια, μακρινά,
τίποτα δεν απομένει μέσα στα νερά).


Το φεγγάρι ξεπρόβαλλει
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
χάνονται οι καμπάνες
κι εμφανίζονται τ’ απροσπέλαστα
μονοπάτια.
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
σκεπάζει η θάλασσα τη γη
κι η καρδιά νιώθει σαν
νησί στο άπειρο.
Κανείς δεν τρώει πορτοκάλια
κάτω απ’ το ολόγιομο φεγγάρι.
Πράσινα και παγωμένα φρούτα
πρέπει να τρως.
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
από εκατό πρόσωπα ίδια,
τ’ ασημένιο νόμισμα
κλαίει με λυγμούς στην τσέπη.

Κοχύλι

Στη Νατάλια Χιμένεθ
Μου έφεραν ένα κοχύλι.
Μέσα του τραγουδάει
μια θάλασσα χάρτης.
Την καρδιά μου
γεμίζει νερό
με ψαράκια
σκουρόχρωμα και ασημένια.
Μου έφεραν ένα κοχύλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: