Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"Στης σκέψης τα γυρίσματα μ’ έκανε να σταθώ
ιδέα περιπλάνησης σε όμορφο βουνό.
Έτσι μια μέρα το ’φερε κι εμέ να γυροφέρει
τ’ άτι το γοργοκίνητο στου Γοργογυριού τα μέρη !!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε,
καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!
-Aναζητείστε το"Ποίημα για το Γοργογύρι " στο τέλος της σελίδας.

18.12.14

Σπυρίδων= εκ του ''σπυριδών'' το καλάθι των αρχαίων. Από τον Επικούρειο Πέπο.

Σπυρίδων=από το αρχαίο ''σπυριδών'' το καλάθι, όπου τοποθετούνταν οι καρποί....... η σημερινή μου καλημέρα είναι αφιερωμένη ειδικότερα στην Σπυριδούλα-Κορνηλία το πιο μικρό μέλος της Λ.Ο.Γ.
Αγαπητοί μου φίλοι καλημέρα κ.ο.μ. Χρόνια Καλά στους εορτάζοντες.
Σήμερα θα σας παρουσιάσω έναν υπέροχο άνθρωπο, και μία απίστευτη ιστορία. Ο υπέροχος άνθρωπος
είναι ο ΠΟΛΚΑΝ ΣΑΡΚΑΡ. Η απίστευτη ιστορία διαδραματίστηκε σ' 'ενα χωριό των Τρικάλων, το μαγευτικό
 και πανέμορφο ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ.
 Το 2007 με προσπάθειες των μελών της νεοϊδρυθείσας τότε Λογοτεχνικής Ομάδας Γοργογυρίου,
 πολλών φίλων, και την αρχική συνδρομή του πολιτιστικού συλλόγου ιδρύσαμε μια καταπληκτική και πολύ
πλούσια σε υλικό βιβλιοθήκη. Πάρα πολλοί άνθρωποι βοήθησαν ώστε το όνειρο να γίνει πραγματικότητα,
η εταιρεία ''ΠΛΑΙΣΙΟ'' μας έκανε δώρο έναν υπολογιστή, κ. ΓΕΡΑΡΔΟ σας ευχαριστούμε, οι εφημερίδες,

ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΕΘΝΟΣ, Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ, ΑΡΚΕΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΩΠΙ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ
ΑΠΟΔΗΜΟΙ ΓΟΡΓΟΓΥΡΑΙΟΙ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, τους ευχαριστούμε όλους. Τον Απρίλιο του 2007
κάναμε και τα εγκαίνια, ήταν τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, και το γεγονός το γιορτάσαμε με χορούς στην πλατεία
του χωριού. Τα όργανα κράτησαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες........... Δυστυχώς τ' άλλα τα όργανα της αδράνειας
και της αχαριστίας άρχισαν κι αυτά λίγο μετά, με αποτέλεσμα καταστροφικό. Τις τύχες της βιβλιοθήκης αντί να τις
αφήσουν στα μέλη της Λογοτεχνικής Ομάδας που είχαν το μεράκι και την ''τρέλα'' της δημιουργίας, επέλεξαν
να τις διαχειρισθούν άτομα που δεν είχαν καμία σχέση με το βιβλίο, και με τον τρόπο λειτουργίας μιας δανειστικής
βιβλιοθήκης. Ήταν προφανές πλέον ποιά θα ήταν η τύχη της βιβλιοθήκης. Είναι  ΚΛΕΙΣΤΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ,ΝΤΡΟΠΗ.

Διαβάστε τώρα αυτά που
αναφέρει το πιο κάτω άρθρο και θα καταλάβετε τη διαφορά. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί, καλά οι δάσκαλοι, οι γονείς,
οι μορφωμένοι κ.κ.α.π. του χωριού τέλος πάντων, τί έκαναν? γιατί δεν αντέδρασαν? Στην πορεία ο MR PEPOS μη έχοντας
άλλη επιλογή παραχώρησε στα παιδιά του χωριού τη βιβλιοθήκη του σπιτιού του, και το 2010 στα παιδιά της έκτης
τάξης  χάρισε 250 βιβλία. Δυστυχώς ένα όνειρο που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς είχε τη χειρότερη
συνέχεια. Σε όλη αυτή την προσπάθεια θα πρέπει να μνημονεύσω το όνομα της Βιβής Τσιούνη που αφιλοκερδώς
πρόσφερε πάρα πολλά στην υπόθεση της βιβλιοθήκης, Βιβή σ'ευχαριστώ. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στα ιδρυτικά
μέλη εκείνης της ομάδας, την Ζαν Ντ' Αρκ, την Τερψιχόρη, την Ερατώ, Την Αντιόπη, την Σύλβια, την Κορνηλία, την Ανδρομέδα, την Μονμάρτη, την Mαριάννα, τους εύχομαι τα καλύτερα.
Ο ΓΥΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
ΠΟΛΚΑΝ ΣΑΡΚΑΡ, 95. Ένας απλός άνθρωπος από το Μπανγκλαντές, του οποίου όμως ο τρόπος ζωής τον κάνει έναν από τους εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως και πολύ περισσότερους, αφανείς και ξεχωριστούς ετούτου του κόσμου. Και πόσο, αλήθεια, τυχεροί είμαστε όταν τα μικρά-μεγάλα κατορθώματά τους φτάσουν, όχι με δική τους αυτοπροβολή, ποτέ, να γίνουν γνωστά σε μας. Πόσο υπέροχα είναι αυτά τα δάκρυα που, στο άκουσμα μιας απλής ιστορίας ανθρώπινης μεγαλοσύνης, μας κάνουν να νιώθουμε πως δε χάθηκαν όλα, πως υπάρχουν ακόμα σταγόνες δροσιάς.
ΜΕΓΑΛΗ η εισαγωγή μου και ζητώ συγγνώμη. Αλλά ο ενθουσιασμός μου να σας συστήσω μ’ αυτόν τον σπουδαίο «παππού» είναι τόση, ώστε όπως κάθε ενθουσιασμός να καθίσταται έως και πολύ υπερβολικός – δεν πειράζει. Ο κ. Πόλκαν, λοιπόν, όπως άκουσα στην εξαίρετη ραδιοφωνική εκπομπή Outlook του BBC (από αυτές που αντιστέκονται ακόμα στα φτηνά ραδιόφωνα με τις ασυνάρτητες play list και την δίχως όρια φλυαρία), διανύει κάθε μέρα απόσταση περίπου 8 μιλίων (σχεδόν 13 χιλιόμετρα δηλαδή), κουβαλώντας ένα βαρύ σακίδιο στον ώμο. Μέσα σε αυτό, υπάρχουν βιβλία. Πολλά βιβλία…
ΕΙΝΑΙ μέρος της βιβλιοθήκης του, που την έκτισε με τα χρόνια, και σήμερα αριθμεί περίπου 5.000 βιβλία. Στα σχεδόν 20 χωριά που επισκέπτεται κάθε εβδομάδα, μοιράζει τα βιβλία του σε συνανθρώπους του που, όπως και αυτός, η φτώχεια δεν τους άφησε να πάνε σχολείο, και είτε με βοήθεια, είτε όχι, μαθαίνουν τώρα να διαβάζουν. «Φτωχός», λέει, «δεν είναι όποιος δεν έχει να φάει, αλλά όποιος δεν έχει βιβλίο να διαβάσει».
ΜΕΓΑΛΩΣΕ κι αυτός σε οικογένεια με αναλφάβητους γονείς. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Πόλκαν ήταν μόλις 5 μηνών. Τον υιοθέτησε ο παππούς του, πατέρας της μάνας του. Εκεί γνωρίστηκε με ανθρώπους γραμματιζούμενους. Του άρεσε πολύ να ακούει τοις συζητήσεις τους. Ένας δάσκαλος του είχε μεγάλη αδυναμία. Και επειδή ζούσε σε ‘ένα διπλανό χωριό, του είπε πως εάν πάει να μείνει και εκείνος εκεί, αφού εκεί ζούσε και ένας θείος του, θα αναλάμβανε δωρεάν την μόρφωσή του. Η μητέρα του συμφώνησε, και ο Πόλκαν μετανάστευσε.
Μ’ ΑΥΤΟΝ τον δάσκαλο μαθήτευσε 4 χρόνια, αφού μετατέθηκε αλλού. Ταυτόχρονα όμως, η φτώχεια της οικογένειάς του δεν του επέτρεψε να συνεχίσει μαθήματα. Έπρεπε να βοηθήσει σε δουλειές. Όμως, ο σπόρος της μάθησης είχε εμφυτευτεί μέσα του. Όποιο τυπωμένο γραπτό κείμενο και εάν έβρισκε, ακόμα και σε χαρτί πεταμένο στον δρόμο, το μάζευε και το διάβαζε. «Ενώ όλοι γύρω μου ήταν φτωχοί, εγώ ένοιωθα πλούσιος διότι ήξερα γράμματα», είπε.
ΤΟ ένα βιβλίο έφερνε το άλλο. Κάποτε έπεσε στα χέρια του ένα θεατρικό έργο. Δεν θυμάται ποιο. Μόνο ότι ήταν κωμωδία. Κι η τύχη τάφερε να έρθει στο χωριό ένας περιφερόμενος θίασος και, όπως συνηθίζεται, ζητώντας από τους ντόπιους να λάβουν μέρος εθελοντικά στη παράσταση, εκείνος προθυμοποιήθηκε από τους πρώτους, και γνώρισε έτσι και τη γλυκιά γεύση του θεατρικού λόγου. Τους άρεσαν οι κωμικοί ρόλοι, και έγινε αγαπητός και διάσημος σε όλη τη περιοχή.
ΑΚΟΜΑ κι όταν έγινε φοροεισπράκτορας, το έκανε για δύο λόγους. Πρώτον είχε ανάγκη τα λεφτά, και δεύτερον τον ικανοποιούσε ότι με τα χρήματα που συγκέντρωνε, κυρίως από τους πιο εύπορους, έβλεπε ότι ενισχύονταν οι πιο αδύναμοι. Κτίζονταν σχολεία. Φτιάχνονταν δρόμοι, κλπ. Σιγά-σιγά, με τα λίγα λεφτά που του περίσσευαν, άρχισε να αγοράζει δικά του βιβλία. Αυτά είναι σήμερα ο θησαυρός του. Κι αυτόν τον θησαυρό μοιράζει ακόμα ανοιχτόχερα, αλλά και με τα πόδια. Περπατώντας τόσα χιλιόμετρα κάθε μέρα για να βοηθήσει συνανθρώπους του να διαβάζουν.
Υ.Γ. Σκεφτείτε τι έκανε, και τι συνεχίζει να κάνει αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, και αναλογιστείτε τι δεν κάνουμε εμείς,
οι εραστές της απραξίας. Με σεβασμό και αγάπη Επικούρειος Πέπος-Poof-Pepe-Fuji Tomo Kazu.

Πηγή : http://filoftero.blogspot.gr/

1.12.14

ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ 14-08-2014 ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ευτυχώς που το 2019 στις 11 Αυγούστου ξαναζήσαμε μαγικές στιγμές στην αυλή των θαυμάτων.

ΕΝΑΣ ΥΣΤΕΡΟΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ ΩΣΑΝ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΚΙ ΤΗΣ ΛΟΓ
ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ ΑΥΤΟΒΥΘΙΣΤΗΚΕ
ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΘΕΝΙΚΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ
ΣΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ.

Στην πορεία με άλλο πλήρωμα, και νέο σκάφος, ξεκινήσαμε ένα καινούριο ταξίδι ως νέοι Δον Κιχώτες
στους ανεμόμυλους της ποιητικολογοτέχνιας και όχι μόνο. Το νέο πλήρωμα αποτελούσαν οι 9 Μούσες
ΑΛΚΗΣΤΗ, ΜΥΡΤΩ, ΔΙΩΝΗ, ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ, ΗΡΩ, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ-ΔΗΜΗΤΡΑ, ΔΑΝΑΗ, ΔΙΟΤΙΜΑ, ΛΑ'Ι'ΔΑ ΚΑΙ
ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΖΙΜ ΑΝΤΑΜΣ, ΑΡΚΑΣ, ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ και στα λίγα υπόλοιπα ο Επικούρειος Πέπος. Σημαντική

βοήθεια είχαμε ως προς τις αναρτήσεις απο τον γκουρού  της πληροφορικής τον μέγιστο ΓΕΝΙΚΟ.
Στο πρώτο πλήρωμα συμετείχαν οι πιο κάτω ΝΥΜΦΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ, ΑΜΑΖΟΝΕΣ,
ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΡΙΕΣ. Όλα έλαβαν χώρα στην αυλή των θαυμάτων-κήπο του Επικούρειου Πέπου.

ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ, ΖΑΝ ΝΤ ΑΡΚ, ΕΡΑΤΩ, ΣΥΛΒΙΑ, ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ, ΚΟΡΝΗΛΙΑ-ΡΙΑ, ΑΝΤΙΟΠΗ,                    ΜΟΝΜΑΡΤΗ, ΑΛΚΗΣΤΗ-ΕΦΗ, ΜΑΡΙΑΝΝΑ,ΘΑΛΕΙΑ,ΚΛΕΙΩ ΚΑΙ ΝΑΥΣΙΚΑ.

ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ 14-08-2006 όλα ήταν μαγικά!!!!!!!

Τιμώμενος Ποιητής, ο Ποιητής των θαλασσών ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ. Τότε λοιπόν:

Στοχάστηκα: μια δημιουργική ομάδα με πολλές δραστηριότητες.
Στοχάστηκα: έναν πυρήνα ατόμων που στην πορεία θα μπορούσαν
να παρασύρουν και άλλα άτομα με στόχο τις πολλαπλές πολιτιστικές
εκδηλώσεις της ΛΟΓ.
Στοχάστηκα: πως ανάμεσα στ 'άλλα ενδιαφέροντα υπήρχε χώρος για ποίηση,
για λογοτεχνία, για ζωγραφική, για θέατρο, για μουσικές βραδιές μαζί με
τις καλλότχιες, για ορειβασία στο τρύπιο λιθάρι, για βραδιές κινηματογράφου
 για συνομιλίες, συναντήσεις και όχι μόνο.
Στοχάστηκα: πως αυτή η ομάδα μπορούσε να δημιουργήσει τις προυποθέσεις
ώστε το μαγευτικό και πανέμορφο  Γοργογύρι  να γινόταν σημείο αναφοράς
πολιτισμού, και πολιτιστικών εκδηλώσεων για πνευματική τροφή.
Στοχάστηκα: πως αυτή η υπέροχη ομάδα, παρ' όλα τα εμπόδια θα είχε τα κότσια
να τα ξεπεράσει γιατί ήταν ''ντοπαρισμένη'' με πείσμα δημιουργικότητας και
δεσμούς φιλίας.
Στοχάστηκα: πως η ομάδα των ιδρυτικών μελών που ήταν μια όμορφη παρέα
συν το χρόνο θα γινόταν μια γροθιά, και θα απογείωναν τη συνεργασία τους
παραμερίζοντας το μικρόβιο του ΕΓΩ.

Στοχάστηκα: πως αυτή η ομάδα με το πάθος που την διέκρινε θα χάραζε
καινούρια δεδομένα για την ευρύτερη περιοχή, και θα προκαλούσε ένα ντόμινο
καλλιτεχνοπολιτιστικολογοτεχνικής πανδαισίας.
Στοχάστηκα: πως κάποια στιγμή και οι γονείς των μελών θα γινόταν ένθερμοι
οπαδοί αυτής της προσπάθειας των παιδιών τους, συμμετέχοντας στα δρώμενα
και στις όποιες πρωτοβουλίες αναβάθμισης της βιβλιοθήκης.
Στοχάστηκα: πως κάθε καλοκαίρι στο  Μ.κ Π. Γοργογύρι  θα υπήρχε η δροσιά
της ΛΟΓ και το δροσερό αεράκι θα έπαιρνε  μαζί του τις μελωδικές φωνές
των γλυκολάλητων κοριτσιών-μουσών-νυμφών-αμαζόνων για να τις
μεταφέρει στ' αγαπημένα μας πρόσωπα που δεν ήταν κοντά μας.
Στοχάστηκα: πως η βραδιά ποίησης θα ήταν κι ένα προσκλητήριο γι αυτούς
που αναχώρησαν από τη ζωή και που τώρα θα μας παρατηρούσαν
 με τον δικό τους τρόπο, πότε ως αστέρια στον ουρανό,  και πότε ως πεταλούδες,
και φυσικά τον ανεπανάληπτο ΤΣΙΓΑΡΙΔΑ πάντα να σκαρώνει κάτι.
Στοχάστηκα: πως η πνευματική τροφή που υπήρχε ήταν πλούσια σε βιταμίνες
ευρέως φάσματος και πως στο αντιντόπινγκ κοντρόλ!  δε θα είχαμε πρόβλημα
 γιατί η λογοτεχνικοποιητική '' ντοπαμίνη'' δεν ήταν ανιχνεύσιμη από τους
 μηχανισμούς της νωχέλειας, και της χαβούζας.

Στοχάστηκα: πως λέξεις όπως, ανευθυνότητα, αδράνεια, ραστώνη, ωχαδερφισμός
καθώς και τα ξαδέρφια τους δε θα χτυπούσαν τη δική μας πόρτα γιατί νόμιζα
πως τις είχαμε ξεριζώσει από το μυαλό μας μια για πάντα, ενώ  όπως αποδείχθηκε
απλά τις είχαμε κλαδέψει με αποτέλεσμα να ξαναφουντώσουν πιο δυναμικές.
Στοχάστηκα: επίσης πως οι: Ευριπίδης, Αισχύλος, Αριστοφάνης, Σοφοκλής,
 Ελύτης, Σεφέρης, Ρίτσος, Καβάφης, Παλαμάς, Σολωμός, Βάρναλης, Καρυωτάκης,
Πολυδούρη, Δημουλά, Καμπανέλης,  Σκούρτης,  Καζαντζάκης, Γκάτσος, Παπαδόπουλος Λ.
Χατζηδάκις, Θεοδωράκης,  Μαρκόπουλος,  Ξαρχάκος, Τσιτσάνης, Καββαδίας, Λειβαδίτης,
 Μάνος Ελευθερίου, Σαραντάρης, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Μόραλης, Λύτρας, Γύζης, κ.π.α.
θα ήταν πιο σημαντικά πρόσωπα από τις περσόνες, και τους χαζοαστέρες της τουβούλας.
Στοχάστηκα: πως οι δάσκαλοι του χωριού κατά  περιόδους θα πήγαιναν τα παιδιά
του σχολείου στη βιβλιοθήκη που ήταν μόλις πέντε λεπτά απόσταση, είτε για δανεισμό
βιβλίων, είτε για άλλες δραστηριότητες. Αμ δε!!!!!!!

Στοχάστηκα: πως κάποια άτομα, και ειδικότερα το άλλο μισό του φεγγαριού, το πιο
φωτεινό, θα διέθετε  λίγο χρόνο, ειδικά τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα, για την

ανάγνωση κάποιων βιβλίων, ώστε να ήταν το παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά τους.
Στοχάστηκα: πως ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού μου θ 'αγκάλιαζε ουσιαστικά,
και με στοργή το χώρο της βιβλιοθήκης και θα μεριμνούσε για την ανάπτυξή της,
και για τη σωστή λειτουργία της. Αμ δε!!!!!!!
Στοχάστηκα: πως τα μορφωμένα άτομα του χωριού θα πρωτοστατούσαν ώστε
η βιβλιοθήκη να είναι ο φάρος του πνευματικού μας λιμανιού, και κυρίως το
αραξοβόλι των παιδιών. Αμ δε!!!!!!!!!!!! Μορφωμένε του χωριού εσύ τί έκανες?
Στοχάστηκα: πως έστω και ένα παιδί να συμμετείχε σ' αυτό το όραμα αυτό θα
ήταν πολύ μεγάλο κέρδος, ήταν πράγματι πολύ Ουτοπικό, αλλά χωρίς όνειρα,
και όραμα έχει αξία η ζωή?

Στοχάστηκα: πως η Ιθάκη του Καβάφη θ' αργούσε να φανεί και πως στην πορεία
του ταξιδιού όλοι μας θα γινόμασταν πιο σοφοί, ή έστω λίγο πιο ποιητικοί.
Στοχάστηκα: πως μόνον οι στρατιά των απανταχού ηλιθίων, και μόνον αυτοί
 είναι που απορρίπτουν ως δυσνόητο οτιδήποτε δεν είναι βλακώδες, τουλάχιστον
 αυτό αναφέρουν τα εγχειρίδια της βλακείας.
Στοχάστηκα: πως η ποίηση διδάσκεται βήμα- βήμα  ανάμεσα στα πράγματα
 και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντας τα με ανιδιοτελή
απλωσιά αγάπης, όπως έλεγε και ο Π.Ν.
Στοχάστηκα: πως τα πιο κάτω λόγια του  Μπέρτραντ Ράσελ δεν είχαν συνεπάρει
 μόνον εμένα: ''Τρία πάθη, απλά αλλά εξαιρετικά δυνατά, έχουν εξουσιάσει
 τη ζωή μου, η λαχτάρα για έρωτα, η αναζήτηση για  γνώση
 και η αβάσταχτη λύπη για τα δείνα του κόσμου''.


Στοχάστηκα: πως τον πιο κάτω στίχο του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς θα τον άκουγα από
τα χείλη των μελών της ΛΟΓ  να τον απαγγέλουν στην αυλή των θαυμάτων,
και τα 'αστέρια να κρυφακούν  γεμάτα από ζήλια.
''Αλλά  εγώ όμως που σ' αγαπώ
δεν έχω παρά μόνο τα όνειρα μου,
τα έχω απλώσει κάτω από τα πόδια σου,
να περπατάς προσεκτικά
γιατί βαδίζεις πάνω στα όνειρα μου''.

Στοχάστηκα: πως όλες οι λέξεις που αναπνέω, κι όλες οι λέξεις που γράφω,
πρέπει ν' απλώσουν ακούραστα φτερά, και ποτέ να μη σταματήσουν την πτήση τους,
ώσπου να φτάσουν στη καρδιά των υπέροχων φίλων μου, και να τους τραγουδήσουν
μες στη νύχτα, πέρα από  κει που τρέχουν  τα νερά του Κεφαλοπόταμου, η κάτω από
τα φωτεινά  αστέρια του Δία και της Αφροδίτης. W.B.Y.''.
Tο  πιο κάτω ποίημα είναι αφιερωμένο  στις Μούσες και τις Νύμφες [μέλη της ΛΟΓ]
που κατά  περιόδους έλαβαν μέρος στα δρώμενα στη Αυλή των Θαυμάτων, και στις
μοναδικές  συναντήσεις-συνεντεύξεις  είτε στο Μουσείο της Ακρόπολης, είτε στο
Νομισματικό Μουσείο, είτε στο Μέγαρο Μουσικής είτε κάπου αλλού. Σας ευχαριστώ.

''Στις μεσονύχτιες στράτες περπατάνε
περήφανα με χάρη οι έρωτες
και από  τις γρίλιες των παραθύρων
τα κορίτσια με πόνο κρατάνε
τους κρυφούς καημούς αναστενάζοντας.
Στις στέγες κρεμάστηκε
απόψε το φεγγάρι
σκυμμένο πάνω
απ' την αυλή των θαυμάτων
και οι Μούσες καμαρώνουν τις Λογίτισες
που θ' απαγγείλουν ποιήματα
θα χορέψουν, θα τραγουδήσουν
και η ζωή το δρόμο της θα πάρει
στη λίμνη της καρδιάς μας για να φθάσει.
Στις μεγάλες μου αγάπες έφτιαξα μια πανοπλία
από παλιές μυθολογίες βγαλμένη
με στολίδια καλυμμένη
από τη φτέρνα ως το λαιμό''.
Αυτά και άλλα πολλά στοχάστηκα-ίσως θα πει κάποιος μάταια-
εξαρτάται από την οπτική του καθ' ενός, ως στοχαστής  συνεχίζω
να στοχάζομαι, συνεχίζω να ερωτεύομαι, συνεχίζω να κάνω λάθη,
αλλά όμως παράλληλα συνεχίζω να ''ζωγραφίζω'' να γράφω, να ονειρεύομαι,
 ν' ακούω υπέροχες μουσικές, να απολαμβάνω τ' αγαπημένα μου πρόσωπα'
και κυρίως να χαμογελώ στη ζωή. Κάντε το κι εσείς, είναι μεταδοτικό.
Υ.Γ.
ΟΙ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΕΣ πάνε ομπρός
και βλέπουνε ως την άκρη
του κονταριού που εκρέμασαν
σημαία τους την ιδέα.
 Μ' εκτίμηση Επικούρειος Πέπος-Poof-Pepe-Fuji Tomo Kazu.
Το έργο ''ο ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ'' είναι του κορυφαίου γλύπτη ΡΟΝΤΕΝ και βρίσκεται στο Παρίσι.

11.10.14

Όταν η τέχνη συνάντησε τον επικούρειο Pepo... Γιά περισσότερες φωτογραφίες κάντε κλίκ εδώ...


ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ   ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2014
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ,  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ  ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ  ΥΛΙΚΩΝ
ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ-ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ 24/08     20.30
ΝΕΟ ΡΕΥΜΑ ΠΕΠΟΖΙΝΙΣΜΟΣ-PEPOZINISMOS!!!
Mόνο για συλλέκτες, γκαλερίστες, και λίγους εκλεκτούς φιλότεχνους.
Τιμώμενο πρόσωπο ο ανεπανάληπτος ΟΡΦΕΑΣ. Μετά την εκδήλωση ακολούθησε ομιλία του καλλιτέχνη και μικρή ‘’τράπεζα’’. Την παράσταση ‘’έκλεψε’’ ο διεθνούς φήμης γκαλερίστας από την ιστορική πόλη των Φαρσάλων ο οποίος παράγγειλε στον καλλιτέχνη
7 έργα με θέματα της περιοχής Φαρσάλων και Μεσοχώρας, και πορτραίτα των μελών της οικογενείας του. Μεγάλη τιμή για τον καλλιτέχνη αποτέλεσε το γεγονός της παρουσίας
των τριών Χαρίτων  οι οποίες με την παρουσία τους ομόρφναν  τη βραδιά, γιατί εκτός
των άλλων οι 3 Χάριτες ως φιλόμουσες και φιλότεχνες αξιολόγησαν τα έργα με τον δικό τους τρόπο. Για την συμβολή του καλλιτέχνη στο ρεύμα του PEPOSINISMOU μίλησαν διακεκριμένοι άνθρωποι της τέχνης όπως ο GRADE Λαμπρακιάς, η Ιστορικός της τέχνης Διοτίμα η τσαούσα, και ο NIC THE GREEK.
Tην σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο POOF KAI O PEPE.
Στο κλείσιμο της βραδιάς ο καλλιτέχνης έπαιξε στο Ακκορντεόν ερωτικά τραγούδια
Αφιερωμένα στη Θεά του έρωτα και στις μούσες της περιοχής. Υ.Γ. Δυστυχώς η  βραδιά
Ποίησης για μια ακόμη χρονιά αναβλήθηκε, ας ελπίσουμε ο,τι του χρόνου θα έχουμε
Καλύτερα νέα και πως στην αυλή  των  θαυμάτων θα ξαναζήσουμε στιγμές μαγικές.
Υ.Γ. Κάντε κλίκ στον τίτλο του άρθρου για να δείτε όλες τις φωτογραφίες
Καλλιτεχνικό Ρεπορτάζ
Fuji Tomo Kazu

O Kαλλιτέχνης λίγο πριν την παρουσίαση.
Το έργο που προκάλεσαι πολλές απορίες.
Η φιλότεχνη κ. Σταθοπύλου η μεγάλη χορηγός.



16.8.14

Οι φίλοι της καρδιάς μας 1977-2014... DENICE, DERRICK WILTON FROM SOUTH AFRICA WELCOME


Wiltons welcome to your home again!

Όλα έγιναν ξαφνικά, την Τρίτη το βράδυ δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα από South Africa ήταν η Denise,
-Hello Spyro! We are coming!!!
Ήταν θαυμάσιο να ακούμε από την ευλογημένη Denise αυτό το ευχάριστο νέο, αυτή τη φορά θα ερχόταν μαζί με την Christine, την οποία είχαμε να Wiltons welcome to your home again!
Όλα έγιναν ξαφνικά, την Τρίτη το βράδυ δεχθήκαμε ένα τηλεφώνημα από South Africa ήταν η Denise,
-Hello Spyro! We are coming!!!
Ήταν θαυμάσιο να ακούμε από την ευλογημένη Denise αυτό το ευχάριστο νέο, αυτή τη φορά θα ερχόταν μαζί με την Christine, την οποία είχαμε να δούμε από το 2006 όταν είχαμε επισκεφθεί εμείς την Νότιο Αφρική και η ίδια είχε να έρθει στην Ελλάδα από το 2001!!! 13 χρόνια!! μετά

Στις 09.08.14 06.30 το πρωί ανοίξαμε την αγκαλιά μας για να υποδεχθούμε δύο υπέροχους κρίκους από την χρυσή αλυσίδα φιλίας, μιας ευλογημένης φιλίας που ξεκίνησε το 1977 και που συνεχίζει να μας συναρπάζει. Αγαπητοί μας φίλοι ευχαριστούμε που ήρθατε. 


Το βράδυ θα έχουμε την καθιερωμένη  ''τράπεζα''  με πολλούς μεζέδες και πολλούς συγγενείς και φίλους. Πιο κάτω ακολουθούν φωτογραφίες από την υποδοχή, την τράπεζα κλπ ...
Ελπίζω η επόμενη άφιξη να είναι από Ιαπωνία και Φιλανδία. Η Denise και η Christine την Κυριακή θα αναχωρήσουν για την Σκιάθο και θα επιστρέψουν το ερχόμενο Σάββατο 16/8 και στις 19 αναχωρούν για την πατρίδα τους.
Υ.γ. η Christine μου είπε σήμερα το εξής:
Στο Γιοχάνεσμπουργκ έχει πάρα πολλούς έλληνες αλλά ο μεγαλύτερος Έλληνας είναι ο πατέρας μου!!!!
Ίσως γι' αυτό λέει πως ονομάζεται Wiltonakis!!!!!
δούμε από το 2006 όταν είχαμε επισκεφθεί εμείς την Νότιο Αφρική και η ίδια είχε να έρθει στην Ελλάδα από το 2001!!! 13 χρόνια!! μετά...



With love Spyros-Pepos-Poof-Pepe-Epikouros-Fuji Tomo Kazu

Πιο κάτω ακολουθούν οι υπόλοιπες φωτογραφίες!

English version


Wilton's welcome home again!! It all happened suddenly! On Tuesday evening we received a call from South Africa, it was Denise. - Hello Spyro! We are coming!! It was great hearing blessed Denise announcing these wonderful news. This time she is coming with Christine, we had not seen her since 2006, when we had visited South Africa. She had not visited Greece since 2001, 13 years ago!!!! On 09.08.14, at 06.30 am, we opened our hug in order to welcome two <> from the golden chain of our friendship, of a blessed friendship, which started on 1977 and which continues to fascinate us.

Dear friends, thanks for visiting us! In the evening it will take place the established "big trapezi" with many delicacies and many relatives and friends. Below this are photos from the welcoming, the "trapezi" etc. I hope the next arrival will be from Japan and Finland. On Sunday, Denise and Christine will depart for Skiathos and they will come back on Saturday on 16/8, and on 19/8 they leave for their homeland.

P.S: Today Christine told me the following: At Johannesburg there are many Greek people but the greatest Greek is my father!! Maybe that's why he want's to call him Wiltonakis!!! 


With love , 
Spyros-Pepos-Poof-Pepe-Epikouros-Fuji Tomo Kazu

 Scroll downwards to see the rest of the photos from the "trapezi" and the arrival !





























Επιμέλεια ανάρτησης : Γενικός
Editor : Genikos 

25.6.14

Η Ο.ΚΡ.Α της καρδιάς μας! 1999 έτος ιδρύσεως της ΟΚΡΑ στο εξωτικό Κορωπάκι.

Ας ξεκινήσουμε...

Εκ του manager και πρώην αντιπροέδρου Mr Πέπου :  Περί φιλίας.. Ζήσαμε μαγικές στιγμές, ήταν μία όμορφη παρέα που στην πορεία τα περισσότερα παιδιά συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να είναι φιλαράκια. Ήταν μεγάλη η συγκίνηση μου όταν κάποια παιδιά, όπως ο πόντιος ΜΑΡΑΝΤΌΝΑ, ο μέγιστος αμυντικός ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΛΑΧΟΣ, η ΝΑΤΑΣΑ ΚΑΛΑΜΠΟΥΚΑ ο ΜΕΡΚ  με κάλεσαν στον γάμο τους. Όλα τα παιδιά που συμμετείχαν σ' εκείνη την ομάδα έχουν τις καλύτερες αναμνήσεις. Χρωστάμε πάρα πολλά στον εκπληκτικό άνθρωπο ΧΟΥΑΝ ΡΑΜΟΝ ΡΟΤΣΑ.

Είναι ένα από τα ποιήματα για τη φιλία που απολαμβάνω να διαβάζω..
Ξανά και ξανά, λέξη τη λέξη, μου θυμίζει τον εαυτό μου.. 
Έχει κάτι μοναδικό, ξεχωριστό..
Και θέτει ένα βαθύ ερώτημα.. θα είμαστε φίλοι;;
Απολαύστε το! 
Η φιλία είναι αξίωμα, όπως μου είχε γράψει κάποτε μια φίλη..

Θα είμαστε φίλοι;
Υπάρχουν τόσοι πολλοί λόγοι

Πως ξεκινήσαμε άραγε : 

Το 1999 δημιουργήθηκε μια ομάδα - παρέα παιδιών με στόχο την φιλία και την πολύχρονη παρέα!

Το όνομα εκείνης : Ο.ΚΡ.Α

ΟΜΑΔΑ ΚΡΟΥΣΗΣ ΑΣΤΡΑΠΗ
"Καθώς συγκρούονται μεταξύ τους 
οι κρύσταλλοι πάγου και οι 
σταγόνες νερού του νέφους
ηλεκτρίζονται όλο και πιο πολύ
σύντομα ο ηλεκτρισμός
γίνεται πολύ δυνατός
ξαφνικά μια ηλεκτρική
εκκένωση διαπερνά όλο
το σύννεφο και το φωτίζει
από πάνω ως κάτω.
Αυτή η θεόρατη σπίθα είναι η Ο.ΚΡ.Α!"
Γέννηση - Έδρα: Κορωπί Αττικής
Ιστορικό: Προπομπός της Λ.Ο.Γ.
Σκοπός: Μη κυβερνητική οργάνωση προς διάσωση της φιλίας 
Ιδρυτικά Μέλη:
Μr. Pepos ως MANAGER,
Αρκάς, Γενικός, Μίμης, Θάνος, Σκουρλής, Πετράκης (Αρχηγός), Λε-Αρ, Γ. Σεχίδης, Ν&Χ Παύλου, Ορέστης, Χατζούλης, Bilakos, Τσίου Τσίου, Νατάσα, Βάγγη, Κατερίνα, Μαρία, Πέπη, Κοσμίχ, Kamakotsi, Ninikoski, Pepito, Tsipiripo.
Χορηγοί: Κος Βάγιος, Κος Ρότσα
Σύμβουλος: Dr Θωμάς
Προπονητής: Θ. Σεχίδης
Φυσιοθεραπευτής: Ο Θαυματοποιός
Εκ του Manager
Τα μέλη πολλά που ακόμα και σήμερα βρίσκονται και τα λένε... Παίζουν και αγώνες ποδοσφαίρου... Εμ τι? Εσείς τι νομίζατε? Τόσες νίκες εναντίον στις ακαδημίες του Κυρίου Χουάν Ραμόν Ρότσα πως έγιναν?
Που φτάσαμε?
15 Χρόνια μετά είμαστε ακόμα εδώ δίνοντας το στίγμα μας...
Μπορεί τότε να είμασταν 12-15 χρονών και να μην καταλαβαίναμε τι μας γίνοταν
αλλά τώρα ξέρουμε πολύ καλά τι κάναμε εν άγνοια μας...

Η Ο.ΚΡ.Α στη Πνύκα!


Άφιξη της Ο.ΚΡ.Α στου Φιλοπάππου και ομιλία προέδρου



Όμιλίες μελών Ο.ΚΡ.Α 























Εκ του manager και πρώην αντιπροέδρου Mr Πέπου 

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.
Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.
Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.
Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο.
Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.
Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
και να μαζέψω τα κομμάτια της
για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.
Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ' αγαπώ όπως είσαι
και να είμαι φίλος σου.
Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.
Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.
Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.
Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους.
Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.
Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος
στη λίστα σου.
Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.
Το ποίημα είναι του Λουίς Μπόρχες
Εκ μέρους του συντάκτη Γενικού : Ένα τεράστιο ευχαριστώ στα παιδιά που μας τίμησαν με την παρουσία τους αλλά προπάντων στους πνευματικούς μου πατεράδες Mr Alex και Mr Pepo. Ευχαριστώ πολύ για τις υπεροχές στιγμές που έζησα σαν πιτσιρικάς , τα γέλια , τα κλάμματα , τους αγώνες , τις συμβουλές και πάνω από όλα τον χρόνο και την υπομονή που διάθεσαν για εμένα προσωπικα... Όπως και για τα υπόλοιπα παιδιά...
Ο.ΚΡ.Α forever!
Επιμέλεια ανάρτησης : Γενικός
Πηγή βίντεο : www.youtube.com