Life for Life
"Το θαύμα δεν είναι πουθενά
παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου!!!"


"Στης σκέψης τα γυρίσματα μ’ έκανε να σταθώ
ιδέα περιπλάνησης σε όμορφο βουνό.
Έτσι μια μέρα το ’φερε κι εμέ να γυροφέρει
τ’ άτι το γοργοκίνητο στου Γοργογυριού τα μέρη !!!"


ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΑΣ
Εμείς στο χωριό μας έχουμε ακόμα αυλές. Εκεί μαζευόμαστε, αμπελοφιλοσοφούμε,
καλαμπουρίζουμε, ψιλοτσακωνόμαστε μέχρι τις... πρώτες πρωινές ώρες! Κοπιάστε ν' αράξουμε!!!
-Aναζητείστε το"Ποίημα για το Γοργογύρι " στο τέλος της σελίδας.

4.4.23

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΕΦΑΛΟΠΟΤΑΜΟ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ


Φίλες και φίλοι καλημέρα, χθες δέχθηκα ένα σημαντικό μήνυμα μέσω τηλεπαθητικής από την Μούσα Ευτέρπη όπου με παρότρυνε να γράψω την ιστορία του Κεφαλοπόταμου ώστε να την διαβάσουν οι: Βανέσα, Μαρίνα,  Απόλλωνας, Μαρήλια, Ευθύμης, και Ερατώ. Μόλις το έμαθε η Φαίη επικοινώνησε κι αυτή μαζί μου, ήταν ενθουσιασμένη που επιτέλους θα μπορούσε να διαβάσει στον εγγονό της την αληθινή ιστορία για το ποτάμι του χωριού. Σίγουρα ο μικρός Αλέξανδρος θα το χαρεί ιδιαίτερα γιατί του αρέσουν οι αληθινές ιστορίες. Η πιο κάτω ιστορία που θα διαβάσετε είναι η αληθινή ιστορία για τον Κεφαλοπόταμο, το ποτάμι που υπάρχει στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι. Και όπως είπε και η Μούσα Ευτέρπη: μόνον εσύ Πέπο έχεις όλα τα στοιχεία που έχουν να κάνουν με το ποτάμι γιατί όταν ήσουν μικρός όλη μέρα τριγύριζες στο βουνό και στο ποτάμι και μιλούσες με τα ξωτικά και τις Μούσες. 

Η αληθινή ιστορία για τον Κεφαλοπόταμο που πρέπει να γνωρίζει κάθε κάτοικος και κάθε επισκέπτης του Μαγευτικού και Πανέμορφου χωριού που ακούει στο όνομα Γοργογύρι.

Κεφαλοπόταμος.

Φίλες και φίλοι σας καλωσορίζουμε στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι το πιο ερωτικό χωριό των Τρικάλων κ.ο.μ.

ΠΡΟΣΟΧΗ βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας διηγηθώ τον αληθινό μύθο του ποταμού του χωριού μας που ακούει στο όνομα Κεφαλοπόταμος!!

Υπάρχουν βέβαια κι άλλοι μύθοι αλλά εγώ θα σας διηγηθώ αυτόν που άκουσε με τα ίδια του τ' αυτιά ο γεροπλάτανος του χωριού ο οποίος στη συνέχεια με το θρόισμα των φύλλων του μίλησε στον πιο σοφό γέροντα του χωριού γιατί ήταν ο μόνος που μπορούσε να καταλάβει και να μεταφράσει τις λέξεις από το θρόισμα των φύλλων.

Αυτό συνέβη πριν πολλά χρόνια, ο σοφός γέροντας δεν ζει πια, είχε γράψει όμως αυτά που άκουσε από τον Γεροπλάτανο σε ένα τετράδιο και το είχε κρύψει στον κορμό ενός δέντρου στην περιοχή της Αηδόνας.

Κάποια στιγμή αυτό το δένδρο ξεράθηκε γιατί κάποιοι άνθρωποι που δεν αγαπούσαν το περιβάλλον άφηναν σκουπίδια στον κορμό του κι αυτό από την στεναχώρια του αρρώστησε και ξεράθηκε.


Όταν το δασαρχείο κάλεσε τον καλλιτέχνη ξυλογλύπτη του χωριού για να του πει πως πρέπει να κόψει το άρρωστο δέντρο ο καλλιτέχνης γεμάτος έκπληξη ανακάλυψε μέσα στον κορμό του δέντρου το τετράδιο το οποίο από την πολυκαιρία είχε κάποιες φθορές αλλά σε γενικές γραμμές ήταν σε καλή κατάσταση, αυτό το τετράδιο ο καλλιτέχνης ως όφειλε το παρέδωσε στον Επικούρειο Πέπο που ως μέγας βιβλιοφάγος και μυθοπλάστης μπόρεσε να αποκρυπτογραφήσει το περιεχόμενο του τετραδίου και μ' αυτόν τον τρόπο να μάθουμε όλοι εμείς την συγκλονιστική μυθιστορία του ποταμού που πηγάζει από το Κερκέτιο όρος και διασχίζει το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, το χωριό που τίμησαν οι μούσες, οι νύμφες και φυσικά αρκετοί ποιητές.

Αυτή την ιστορία θα σας διηγηθώ σήμερα.

Ο ποταμός που βρισκόμαστε τώρα ονομάζεται Κεφαλοπόταμος, αρχικά δεν είχε αυτό το όνομα, το πρώτο του όνομα ήταν Ληθαίος, τον αποκαλούσαν Ληθαίο γιατί  μία από τις πηγές του  ονομαζόταν Λήθη, όσοι έπιναν νερό από αυτή την πηγή  ξεχνούσαν, ήταν το νερό της Λήθης. [Σημαντική παρατήρηση, στα νεότερα χρόνια κάποιοι Γοργογυραίοι που έπιναν πολύ νερό από το ποτάμι λένε πως ξεχνούσαν τα χρέη τους!!! αυτό ίσως να είναι μία καλή δικαιολογία για να μην πληρώνουν τους δανειστές τους και γενικότερα όπου χρωστούσαν, υπάρχει και αυτή η φήμη].

Ο Ληθαίος το γνώριζε αυτό αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι γιατί το κουμάντο στις πηγές το είχαν οι Νύμφες των πηγών και των ποταμών.

Ανάμεσα στις Νύμφες υπήρχε μια τρισχαριτωμένη που την έλεγαν Μνημοσύνη, αυτή τη Νύμφη την ερωτεύθηκε ο Ληθαίος και μια μέρα που η Μνημοσύνη έπαιρνε το μπάνιο της της εκμυστηρεύτηκε τον έρωτα του.

Η Μνημοσύνη γοητεύτηκε από την ορμή και την δροσιά του Ληθαίου και ανταποκρίθηκε θετικά στο ερωτικό του κάλεσμα.

Από αυτή τη συνεύρεση γεννήθηκε ένα πανέμορφο και γλυκολάλητο κοριτσάκι που το ονόμασαν Αηδόνα!!

Από αυτή την κοπέλα πήρε την ονομασία του το πουλί που το αποκαλούμε αηδόνι, λίγα μέτρα πιο κάτω υπάρχει ένα σημείο που το ονομάζουμε Αηδόνα, εκεί είχαν συναντηθεί για πρώτη φορά και γι' αυτό έδωσαν αυτό το όνομα στο συγκεκριμένο σημείο προς τιμήν της Αηδόνας.

Εκεί σ' αυτό το σημείο υπήρχε ένας καταρράκτης πίσω από τα νερά του καταρράκτη για να μην είναι ορατή από τους περαστικούς κολυμπούσε η κόρη του Ληθαίου και της Μνημοσύνης, το σώμα της ήταν πάντα μέσα στο νερό και μόνο το κεφάλι της ήταν εκτός.

Εκεί στην μικρή λιμνούλα που σχημάτιζαν τα νερά του καταρράκτη σύχναζε ο Κερκέτης.

Ο Κερκέτης για όσους δεν το γνωρίζετε ήταν ο μικρός βοηθός του Ασκληπιού, τον βοηθούσε να συλλέγει τα βότανα του.

Είναι ένας ξεχωριστός μύθος αυτός για τον Κερκέτη και το Κερκέτιον όρος που αν θέλετε και αν έχουμε χρόνο μπορεί να σας τον διηγηθώ αργότερα.

Ας επιστρέψουμε όμως στο κείμενο που υπήρχε στο τετράδιο.

Όταν ο Ασκληπιός αναχωρούσε για την πόλη με τα βότανα, ο Κερκέτης πήγαινε στην μικρή λιμνούλα για μπάνιο.

Εκεί τον είδε η Αηδόνα και τον αγάπησε σφόδρα!!

Ο Κερκέτης δεν μπορούσε να την δει την Αηδόνα γιατί κρυβόταν πίσω από τα νερά του καταρράκτη.

Μία μέρα που ο Ασκληπιός δεν πήγε στο βουνό ο Κερκέτης πήγε νωρίς προς την μικρή λιμνούλα.

Όσο πλησίαζε άκουγε μια γλυκιά φωνή να τραγουδάει τόσο μελωδικά που το μυαλό του πήγε στις σειρήνες του Οδυσσέα.

Πλησίασε κοντά και μαγεύτηκε!!

Δεν πίστευαν τα μάτια του!!


Επειδή ο καταρράκτης δεν είχε πολύ νερό μπόρεσε να διακρίνει ένα γυναικείο κεφάλι να εξέχει από το νερό, η κοπέλα που τραγουδούσε ήταν η Αηδόνα η οποία δεν είχε αντιληφθεί πως στην ακτή υπήρχε ο αγαπημένος της Κερκέτης και συνέχιζε με την γλυκολαλιά της να λέει μελωδικά τραγούδια.

Όταν την επόμενη μέρα ο μικρός Κερκέτης συναντήθηκε με τον Ασκληπιό κάποια στιγμή ο Ασκληπιός τον ρώτησε:

- Τι σου συμβαίνει γιε μου;

Κάτι σε απασχολεί σήμερα.

Ο Κερκέτης εξήγησε στον Ασκληπιό αυτό που του συνέβη χθες και του είπε επίσης πως από τη στιγμή που αντίκρισε το πρόσωπο της κοπέλας του ποταμού νιώθει πως η καρδιά του χτυπάει μόνο για εκείνη.

Ο σοφός Ασκληπιός μίλησε με λόγια που πετούσαν σαν πουλιά λέγοντας:

Είσαι λοιπόν ερωτευμένος με την κεφαλή του ποταμού, άρα το ποτάμι θα το ονομάσουμε Κεφαλοπόταμο!!!!

Ο Κερκέτης απάντησε:

Ναι δάσκαλε είμαι ερωτευμένος, πως όμως θα της το πω;

Θα ζητήσεις την βοήθεια των Νυμφών, οι Νύμφες σε γνωρίζουν και θα σε βοηθήσουν.

Πρώτα θα πρέπει να επισκεφθούμε τον πατέρα της τον Ληθαίο και την μητέρα της την Μνημοσύνη, εγώ θα τους μιλήσω και είμαι σίγουρος πως θα μας δώσουν την συγκατάθεση τους.


Έτσι και έγινε, οι γονείς αποδέχθηκαν με μεγάλη χαρά την πρόταση του Ασκληπιού για τον Κερκέτη και την Αηδόνα και σύντομα έγινε ένας λαμπρός γάμος, στον οποίο παραβρέθηκαν όλες οι Νύμφες και κουμπάρος ήταν ο Ασκληπιός. [Σημαντική Παρατήρηση: ο γνωστός μουσικός Γκοτζιό δεν ζούσε τότε και γι' αυτό δεν έπαιξε στον γάμο].

Ο γέρο Ληθαίος αποσύρθηκε με την γυναίκα του στην πόλη των Τρικάλων και άφησε στην κόρη του το ποτάμι που τώρα πια ονομάστηκε Κεφαλοπόταμος λόγω της γνωστής ιστορίας που σας ανάφερα πιο πριν.

Ο Κερκέτης και η Αηδόνα έζησαν ευτυχισμένοι και απέκτησαν 6 παιδιά, 3 κόρες και τρία αγόρια το ένα από τα κορίτσια το ονόμασαν Θάλασσα, και το ένα αγόρι Ωκεανό, τ' άλλα δύο αγόρια τα ονόμασαν Τρυπιολίθαρο και Φτερόλακκα, τ' άλλα δύο  κορίτσια τα ονόμασαν Κοκκινοπύλη και Αντιόπη. Υπάρχουν κι άλλα φύλλα γραμμένα αλλά από την πολυκαιρία είχαν ένα πέπλο μη αναγνωσιμότητας και γι' αυτό ο Επικούρειος Πέπος έκρινε πως θα πρέπει να σταλούν στην αρχαιολόγο - ιστορικό - γραφολόγο Διοτίμα προκειμένου να μελετήσει και να αποκρυπτογραφήσει το υπόλοιπο κείμενο. Φίλες και φίλοι αυτή είναι εν μέρει η αληθινή μυθιστορία του Κεφαλοπόταμου που στολίζει και δροσίσει το πιο ερωτικό χωριό των Τρικάλων.

ΥΓ. Όταν η Διοτίμα καταφέρει και αποκρυπτογραφήσει και το υπόλοιπο κείμενο εννοείται πως θα σας ενημερώσω άμεσα. Σας χαιρετώ με σεβασμό και επικούρεια προσέγγιση ο Επικούρειος Πέπος.

Τα πνευματικά δικαιώματα αυτής της αληθινής ιστορίας ανήκουν στον Επικούρειο Πέπο.

Ακολουθούν τα τέσσερα ποιήματα για το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι.

Φίλες και Φίλοι καλημέρα από το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο χωριό του Πεπέ, τα τέσσερα ποιήματα που ακολουθούν, με κορυφαίο το πρώτο το οποίο έγραψε ο εκλεκτός μου φίλος - φιλόλογος Παναγιώτης Λαδιάς όταν επισκέφθηκε το Μαγευτικό το 2007 και τα τέσσερα ποιήματα μιλούν για τις ομορφιές που θα συναντήσει ο επισκέπτης όταν επισκεφθεί αυτό το ποιητικολογοτεχνικό χωριό που ξεκουράζεται εδώ και πολλούς αιώνες στους πρόποδες του Κερκέτιου Όρους. Ίσως να είναι και το μοναδικό χωριό που το διασχίζουν δύο ποταμοί και κατά μία έννοια θα μπορούσε κάποιος να πει πως στο Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι υπάρχει και ένα μικρό νησί!!!! Ναι ακριβώς όπως το διαβάσατε, πρώτος ο Επικούρειος Πέπος είχε μιλήσει για το GORGOGIRI BEACH κάποιος παρατηρητικός αμέσως θα διαπιστώσει πως η πέρα γειτονιά είναι μία νησίδα ανάμεσα σε δύο ποταμούς, τον Κεφαλοπόταμο και τον Ξυλοπαροικιώτη, άρα; Να γιατί εκτός των άλλων το Μαγευτικό κοκορεύεται πως είναι και νησί!!


ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ

Στης σκέψης τα γυρίσματα μ’ έκανε να σταθώ 

ιδέα περιπλάνησης σε όμορφο βουνό. 

Έτσι μια μέρα το ’φερε κι εμέ να γυροφέρει 

τ’ άτι το γοργοκίνητο στου Κερκέτιου τα μέρη. 


Πρόβαλε η ροδοδάχτυλη νυφούλα τ’ ουρανού 

και άπλωνε το φέγγος της μαγεύοντας το νου. 

Η πρώτη αχτίδα του ηλιού με βρίσκει στο ανηφόρι, 

της αύρας νιώθω το κρυφό το μίλημα: «Προχώρει». 


Νιώθω της αυγικής δροσιάς το τρυφερό το χάδι, 

νιώθω τη γλύκα της ζωής μες στην καρδιά να στάζει. 

Φτάνω σε τόπον όμορφο που’ χει περίσσεια χάρη, 

όπου η φύση σκόρπισε απλόχερα τα κάλλη. 


Ξεπέζεψα και έγειρα σε ριζιμιό λιθάρι, 

σε ξάγναντο κι ευώδιαζε δίπλα μου το θυμάρι. 

Ματιά και νους απλώθηκαν τα δυο μαζί παρέα 

κι όλο περιεργάζονταν την όμορφη τη θέα. 


Βλέπω χαλκόμαβες κορφές με γειτονιά τ’ αστέρια, 

των αετών βασίλειο, των πετριτών λημέρια. 

Γοργόφτερα γροικώ πουλιά μες στα γαλάζια πλάτη, 

γυροβολιές και παιχνιδίσματα χορταίνουνε το μάτι. 


Και με τη μελωδία του γλυκά, τερπνά με υψώνει 

του λόγκου η πετροπέρδικα, της ρεματιάς τ ’αηδόνι. 

Πλαγιές κατάφυτες φορούν σμαράγδινη στολή 

με των σπιτιών τα κόκκινα πετράδια ταιριαστή. 


Πεύκα κι ελάτια ολόισια και πλάτανους αιώνιους θωρώ, 

και τ ΄ αγεριού τους ψίθυρους ακούω μες στους κλώνους. 

Τ ‘ αγριολούλουδα κι αυτά πανώρια, μυροβόλα, 

η μαργαρίτα, το γιοφύλλι, ο κρίνος κι η γλαδιόλα. 


Θαρρείς πως ντύθηκε η γης, μυριοχρωματισμένη, 

σοφής υφάντρας φορεσιά με ξόμπλια πλουμισμένη. 

Κι εκεί που τέτοια λόγιαζα κι άλλα πολλά δροσάτα, 

βλέπω μια κόρη ρόδινη που πρόβαλε στη στράτα. 


Μια κόρη κρινοπρόσωπη, λιγνή σγουρομαλλούσα 

που ‘ ρίξε γύρω ολόγυρα ματιά γοργοπετούσα. 

Στέκω και τη θιαμαίνομαι, θέλω να της μιλήσω, 

προσεκτικά και ευγενικά μην την κακοκαρδίσω. 


-"Καλή σου ώρα, κόρη μου, και να ‘ σαι ευτυχισμένη, 

καλότυχοι που σ’ έχουνε κόρη καμαρωμένη. 

Πες μου ποιος είν ’ ο τόπος σου θέλω να σε ρωτήσω." 


-"Ξένε, αφού με ρώτησες, εγώ θα σου απαντήσω. 

Μάθε, εδώ που βρίσκεσαι, σ’ αυτή την πανδαισία, 

όπου η αγάπη φύτρωσε, όπου ανθεί η φιλία, 

όπου της φύσης γίνεται γιορτάσι, πανηγύρι, 

εδώ ' ναι τ ' όμορφο χωριό, είναι το Γοργογύρι." 


Το Γοργογύρι αγάπησα, το’ βαλα στην καρδιά μου 

θα το’ χω μες στη μνήμη μου κι ας είναι μακριά μου. 

Π.Λ.🎓🌷

ΥΓ. Κλείσε το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι στην καρδιά σου και θα νιώσεις την αύρα του Κερκέτιου όρους να σου χαϊδεύει τα μάγουλα, 

θα νιώσεις τη δροσιά του Κεφαλοπόταμου να ποτίζει την ψυχή σου, 

θα νιώσεις τ' αρώματα της ρίγανης, της Φλαμουριάς, και των αρωματικών φυτών να ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σου σύστημα, θα νιώσεις την φιλοξενία των Γοργογυραίων να σε καλούν να επισκεφτείς το χωριό τους ξανά και ξανά, 

θα νιώσεις την ηδονή που εκπέμπουν οι Μούσες και οι Νύμφες του δάσους και του ποταμού, αυτά και άλλα πολλά μαγικά θα σου συμβούν αν κλείσεις στην 💓 το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι, το οποίο ύμνησε με το πιο πάνω ποίημα ο μέγιστος φιλόλογος και ποιητής Παναγιώτης Λαδιάς όταν το επισκέφτηκε και το ερωτεύτηκε.

Ίσως να είναι το πιο ερωτεύσιμο χωριό στην ελληνική επικράτεια.

Εσύ ακόμα το σκέφτεσαι;

Σε χαιρετώ με σεβασμό και Επικούρεια διάθεση.

Επίκουρος ο Γοργογυραίος.


ΔΕΥΤΕΡΟ] 


Ξένε, σαν δεις ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,

κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται μια κόρη

ωραία σαν το τριαντάφυλλο — εκεί να σταματήσεις·

έφθασες, ξένε, στο Γοργογύρι.

🌷🌷🌷

Κι όταν το βράδυ έλθει, αν βγεις έξω να περπατήσεις

και βρεις εμπρός σου όμορφες κοπελιές, στον δρόμο μη προχώρει

του ταξιδιού σου πια. 

Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσεις

καλύτερον απ’ το Γοργογύρι;

🌷🌷🌷

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσες,

των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·

και με της γης τ' αρώματα μονάχα θα μεθύσεις, ολίγο ακόμα αν μείνεις στο Γοργογύρι.

🌷🌷🌷

Την πρασινάδα που θα δεις εκεί να μην ελπίσεις

που σ’ άλλο μέρος θα την βρεις. Aπ’ το βουνό θα δεις

τα χρώματα του κάμπου, και σίγουρα θα πεις... πώς να 

μην αγαπήσεις τ' όμορφο Γοργογύρι;

🌷🌷🌷

Πως αγαπώ υπερβολικά, ω ξένε, μη νομίσεις.😜😜😜

Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.

Πλην όμως έχουν κάτι ξεχωριστό, και συ θα ομολογήσεις,

οι καρποί,τα άνθη, και οι κοπελιές στ' όμορφο Γοργογύρι.🎷🎷🎷

Από ένα ποίημα του ΚΑΒΑΦΗ σε ελεύθερη μετάφραση από έναν το Επίκουρο τον Γοργογυραίο ποιητική αδεία.


ΤΡΙΤΟ]


Απ' όταν χώρισε θαρρώ/

Το χώμα από τον ουρανό/

Καμαρωτό μ' αλαζονεία/

Και μες στη θεία ησυχία/

🌜🌷🌛

Το Κερκέτιον όρος μια κορφή υψώνει/

Στο Γοργογύρι και καμαρώνει/

Και όταν ρίχνουμε ματιές/

Στους κάμπους με τις κερασιές/

🌜🌷🌛

Ο ήλιος πάει πολύ ψηλά/

Κρύβεται πίσω από το βουνό/

Νύχτα και να τ' ολόγιομο φεγγάρι/

Που αμυδρά το φως του βλέπω πάλι/

🌜🌷🌛

Τ' άσπρα σύννεφα διστάζουν/

Να το αγγίξουν πλησιάζουν/

Και όλα τα πουλιά μαζί φωνάζουν/

Γοργογύρι είσαι το πιο όμορφο χωριό/.

Γιαμάμπε Ακαχίτο.


ΤΕΤΑΡΤΟ]


ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΓΟΡΓΟΓΥΡΙ

Σε θυμάμαι σαν ένα λαμπερό ουράνιο τόξο

Στους δρόμους του ουρανού

Σε θυμάμαι όπως όλοι μας νοσταλγικά

Θυμόμαστε φίλους εκλεκτούς

💃🍇🎻

Σε νιώθω στο φώς, στον αγέρα

Στο άρωμα των λουλουδιών

Και γεμίζει η άδεια μου ψυχή από τις ομορφιές σου

Και των πουλιών τις μουσικές.

🎻💃🍇

Βυθίζομαι στο κελάρυσμα των νερών του Κεφαλοπόταμου

Και με τη θύμησή σου, κάθε στεναγμό και κάθε πόνο

Σε αυτό το όνειρο ξεχνώ

🍇💃🌷

Πιο κοντά μου σε νιώθω

Όσο κι αν μακριά σου φεύγω

Γιατί η εικόνα σου είναι μέσα μου

Σκιά που υπερνικά τη σκέψη μου

🍇💃🎷

Όμορφο Γοργογύρι σε θυμάμαι

Γιατί γεμίζεις τα όνειρά μου,

Με χρώματα, με αρώματα 

Και με κάθε λογιών χαρίσματα.

🍇💃🍓

Θυμάμαι τις μαγικές βραδιές

Στην αυλή των θαυμάτων

Και νοσταλγώ την κάθοδο των αστεριών.

Ω! μαγευτικό και πανέμορφο Γοργογύρι πόσο πολύ σ’ αγαπώ.

ΥΓ. αφιερωμένο σε όσους έχουν κλείσει στην 💓 τους το Μαγευτικό και Πανέμορφο Γοργογύρι.

Την επιμέλεια των κειμένων έκανε ο Επικούρειος Πέπος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: